“Ndërtesat ekzistojnë, njerëzit për t’i ndërtuar ato nuk ekzistojnë.” Kështu shkruan “Prototthema” për mungesën e punonjësve në sektorin e ndërtimit.
Në një shkrim të medias greke thuhet se ka një kërkesë të madhe për ndërtesa dhe hyrje të reja në Greqi, por që ka mungesë punëtorësh.
“Athina është plot me vinça që qëndrojnë të palëvizshëm mbi ndërtesa të papërfunduara. Selaniku është i njëjti. Ndërtesat duken si ndërtesa të përhumbura, të braktisura të epokave të tjera. Blerësve të mundshëm u kërkohet të jenë të durueshëm. Punëtoritë për të vazhduar punën nuk ekzistojnë. Dhe ato që ekzistojnë, janë të mbyllura dhe punojnë në dy turne – mëngjes dhe mbrëmje. Dhe kompanitë në të cilat punojnë ekuipazhet nuk janë në gjendje të gjejnë punëtorë dhe zejtarë të tjerë. Sa pak mund të jenë?” shkruan “Protothema”.
“Për t’iu përgjigjur pyetjes “ku shkuan punëtorët e ndërtimit?” nuk është e lehtë, pasi arsyet janë të shumta dhe ndryshojnë edhe në specialitete apo edhe kombësi që zakonisht përbëjnë mozaikun. Por sigurisht dëmin e parë dhe të madh e bëri kriza dhjetëvjeçare në Greqi, gjatë së cilës pati një dalje të paprecedentë të fuqisë punëtore nga sektori, e cila po bëhet e dukshme sot” thuhet ndër të tjera.
Në artikull thuhet se një përqindje e madhe punëtorësh dhe zejtarësh, kryesisht me origjinë shqiptare, ose kanë ikur nga Greqia drejt një vendi tjetër të BE, ose kanë ndryshuar profesion.
Gjithashtu, punëtorët kryesisht me origjinë shqiptare, një pjesë e madhe e atyre që qëndruan në vend, gjatë gjithë këtyre viteve duke përfituar nga mungesa e konkurrencës së konsiderueshme, u ngritën në nivel profesional. Ata tani u bënë punëdhënës, pronarë punishtesh ndërtimi, kontraktorë. Dhe ata që punonin në periferi u shpërngulën në qendrat e mëdha urbane, kryesisht në Athinë, ku rrogat ditore janë më të mira.
Në çdo godinë ka, siç thamë edhe më sipër, një mozaik kombësish të specializuara për punë. Shqiptarët janë në suvatim, polakët, rumunët dhe egjiptianët në ndërtim, polakët në pikturë
