Një çift lesbikesh shqiptare kanë fituar një kërkesë për azil për të qëndruar në Britani pasi argumentuan me sukses se njerëzit në vendin e tyre janë homofobikë.
Avokatët që përfaqësonin gratë, të cilat thanë se ishin shënjestruar pasi u panë duke u puthur në rrugë, thanë se megjithëse të qenit homoseksual nuk ishte më i paligjshëm në shtetin ballkanik, “popullsia” e vendit është ende “patriarkale, konservatore dhe e dominuar nga meshkujt”.
Zyra e Brendshme argumentoi se ajo që ndodhi me gratë në qytetet e tyre “nuk duhet të jetë një reflektim i asaj se si duket e gjithë Shqipëria ” pasi edhe në vendet “tolerante” si MB, ka krime të urrejtjes.
Por ky argument u hodh poshtë nga një gjyqtar i cili tani ka vendosur që gratë mund të qëndrojnë për arsye të të drejtave të njeriut , pasi ato janë “në rrezik të diskriminimit të mundshëm” nëse kthehen prapa.
Rasti, i zbuluar në dokumentet e gjykatës, është shembulli i fundit i ekspozuar nga The Telegraph ku azilkërkuesit e dështuar ose kriminelët e huaj të dënuar kanë tentuar të ndalojnë dëbimet e tyre, shpesh duke pretenduar shkelje të të drejtave të tyre njerëzore .
Ka një rekord 41,987 ankesash të pazgjidhura imigracioni , kryesisht për arsye të të drejtave të njeriut, të cilat kërcënojnë të pengojnë përpjekjet e laburistëve për të përshpejtuar largimin e migrantëve të paligjshëm .
Gjykata e lartë e imigracionit dëgjoi se çifti lezbike konsideroheshin gjithashtu viktima trafikimi , sepse ishin “rrëmbyer nga burra të maskuar në qytetin e tyre të lindjes, ishin sulmuar seksualisht nga disa burra dhe ishin nënshtruar abuzimit fizik dhe verbal për shkak të orientimit të tyre seksual ”.
Gratë thanë se kjo ndodhi pasi ato ishin “vëzhguar duke u puthur nga trafikantët e tyre, gjë që rezultoi në kapjen, ndalimin dhe sulmin e tyre”. Avokatët që përfaqësojnë çiftin thanë se ndërsa marrëdhënia e tyre “nuk është e jashtëligjshme”, është “pikëpamja e popullatës ajo që është e rëndësishme”.
Avokatët argumentuan se kishte një “lidhje shkakësore” midis orientimit të tyre seksual dhe marrëdhënies së tyre, dhe faktit që ata ishin trafikuar. U tha se viktimat e trafikimit në Shqipëri “fajësohen dhe stigmatizohen”, gjë që mund të pengojë shanset e tyre për të gjetur punë.
Ata thanë se gratë “nuk kishin besim” në sistemin që ekziston në vend dhe “është e vështirë të shihet se si mund të kthehen të sigurta në Shqipëri ”. Avokatët thanë se ndërsa gratë ishin “shumë të kualifikuara” dhe “të arsimuara”, ato nuk kanë asnjë lidhje me familjet e tyre dhe janë në rrezik të vetëvrasjes si pasojë e asaj që kanë përjetuar në Shqipëri.
Por, avokatët që përfaqësojnë Home Office argumentuan se “nuk është kundër ligjit në Shqipëri të jesh homoseksual dhe se ka masa për të mbrojtur individët që i përkasin këtyre komuniteteve që të kontaktojnë policinë”.
Ata thanë se gratë “janë të afta të punojnë, të kenë një formë arsimimi dhe mund të zbusin trafikimin pasi mbështetje dhe mjekim do të ishte aty për to”.
Zëvendës gjyqtarja e Gjykatës së Lartë Rebecca Chapman iu referua informacionit mbi politikat e vendit shqiptar, i cili tha se është një “shoqëri patriarkale, konservatore në të cilën ende ekzistojnë qëndrime homofobike, veçanërisht në zonat rurale”.
U tha se anëtarët e komunitetit LGBT+ përballen me vështirësi në aksesin në arsim, punësim, strehim, kujdes shëndetësor dhe mallra e shërbime për shkak të “qëndrimeve negative mbizotëruese” në shoqëri.
Duke mbështetur kërkesën e tyre për azil, gjykatësi tha se gratë nuk mund të pritej të zhvendoseshin diku tjetër në Shqipëri pasi është një vend i vogël që është “pak më i madh se Uellsi me një popullsi prej vetëm 2.8-3 milionë banorësh”.
Gjykatësi Chapman tha: “Duke marrë parasysh të gjithë faktorët në mënyrë holistike, unë konstatoj se ekziston një rrezik real që [grat] t’i nënshtroheshin masave diskriminuese për shkak të të qenit ish-viktima të trafikimit dhe lezbikeve në një marrëdhënie të të njëjtit seks. Unë konstatoj se ato do të ishin në rrezik të diskriminimit të mundshëm nga aktorët shtetërorë dhe jo-shtetërorë.”
Gjykatësi vazhdoi: “Unë konstatoj se [gratë] do të rrezikoheshin nga persekutimi nga të njëjtët burra që i nënshtruan persekutimit të mëparshëm në bazë të orientimit të tyre seksual, nëse do të ktheheshin në zonën e tyre.
“Të dyja [gratë] janë nga e njëjta zonë e Shkodrës në Shqipërinë e Veriut, e cila është një pjesë e vendit me pikëpamje tradicionale, patriarkale, ato mbeten gra të reja.
“Mendoj se fakti që ata janë në një marrëdhënie të të njëjtit seks mund të përkeqësojë rrezikun e persekutimit për këtë arsye.”
Aktiviteti homoseksual u dekriminalizua në Shqipëri në vitin 1995. Në vitin 2010, Shqipëria miratoi një ligj kundër diskriminimit që ndalon diskriminimin në bazë të orientimit seksual dhe identitetit gjinor.
Ndërsa marrëdhëniet e të njëjtit seks janë të ligjshme, martesat e të njëjtit seks apo bashkimet civile nuk njihen në Shqipëri./ The Telegraph
