Nga Ilir Kalemaj
Rezultatet e zgjedhjeve parlamentare në Gjermani nuk prodhuan ndonjë surprizë të veçantë dhe ishin parashikuar gjerësisht nga sondazhet parazgjedhore. Si zakonisht, pa kaluar 24 orë, rezultati doli, nuk pati kontestime, madje kryetarët e partive kryesore dolën dhe debatuan në televizion dhe dy prej tyre dhanë dhe dorëheqje lajv. Gjithçka brenda një normaliteti politik nga i cili jemi vite larg, pasi këtu te ne fushata fillon rreth një vit para, partia në pushtet ka luksin që me fonde shtetërore të bëj fushatë të kushtueshme, të përdori ushtri patronazhistësh të paguar me taksat tona në poste publike, të përdori asfalt elektoral, administratën publike me shtesat parazgjedhore etj.
Gjithsesi, për t’iu rikthyer Gjermanisë, sic pritej, kristiandemokratët e CDU/CSU u konfirmuan forcë e parë politike me 28.6 përqind. AFD e ekstremit të djathtë më pak se 21 përqind, duke dyfishuar rezultatin e zgjedhjeve të fundit dhe ku në territorin e ish-Gjermanisë Lindore shkoi deri në 34 përqind, duke arritur dhe rezultatin më të mirë elektoral në historinë e saj. Por gjithsesi për shkak të qëndrimeve të saj gati ekstreme në raport me të ardhmen e Gjermanisë në BE, NATO etj., por edhe retorikës që shpesh i ka kaluar kufijtë e provokimit publik dhe ka qenë shpesh dhe denigruese, është përjashtuar nga kancelari i ardhshëm Merz për të qenë pjesë e qeverisjes. Por ndërkohë pritet t’i bashkëngjitet grupit parlamentar të tretë më të madh në parlamentin evropian “Patriotët për Evropën” ku bëjnë pjesë 86 europarlamentarë nga 13 shtete, përfshirë partinë e Lë Penit në Francë, atë të Orbanit në Hungari apo LEGA të Salvinit në Itali.
Surpriza mund të quhen mosarritja e pragut elektoral e partisë së majtë nacionaliste BSË të Sahra Wagenknecht, si dhe me shumë mundësi edhe i liberalëve të FPD-së. Ndërkohë që nuk ishte surprizë humbja e qartë e social-demokratëve nën udhëheqjen e Scholz e cila mezi kaloi 16 përqindëshin. Gjithsesi koalicioni mes CDU së Merz me SPD-në është ai më i pritshmi dhe i testuar edhe më parë në Gjermani. Diferencat e qarta elektorale i japin një mandat ekzekutiv të fortë Merz për të imponuar axhendën e partisë së tij, veçanërisht përsa i përket qëndrimit të prerë ndaj mospranimit të emigrantëve të paligjshëm dhe deportimit të atyre aktual. Ndërkohë që partia E Majta e kaloi pragun por natyrisht as që bëhet fjalë të jetë në qeverisje pasi asnjë forcë politike nuk pajtohet me qëndrimet e saj ekstremiste.
Për shkak të rillogaritjes së mandateve aktuale për shkak të moskalimit të pragut nga BSË dhe me shumë mundësi FDP, rrëzohen mundësitë që të shkohet drejt një koalicioni “xhamajkan” dikur të testuar që mund të bashkonte CDU me SPD dhe liberalët e FPD, por edhe një koalicioni “afgan” (nisur nga ngjyrat) me socialdemokratët dhe të gjelbër, pasi këta të fundit janë të pozicionuar më majtas se SPD e qendrës së majtë dhe mund të shkaktonin përplasje të forta për sa i përket çështjes së emigrantëve të paligjshëm, burimeve të energjisë, qëndrimeve në çështjet e sigurisë së brendshme, politikës fiskale dhe politikës së jashtme me Merz dhe CDU/CDU kryesuese. Kjo mund tëçonte në vështirësi negociatash përgjatë periudhës tetë javore dhe rrezikun e zgjedhjeve të parakohshme për shkak të përplasjeve ideologjike dhe programore në të ardhmen. Por në varësi të rezultatit përfundimtar, gjasat janë që këto të shmangen dhe një qeveri CDU/SPD të jetë koalicioni i madh që synon t’i japë një lidership më të fortë Gjermanisë që po përjeton vitin e dytë në stanjacion, por edhe të rikthejë lidershipin e saj në Bashkimin Evropian.
Deklaratat e para të Merz për një lidership të fortë në BE, përshëndetja entuziaste e fitores së CDU/CSU nga presidenti amerikan Trump, pritshmëria për fuqizimin e mëtejshëm të grupit të partive popullore ne parlamentin evropian që tradicionalisht janë grupi më i madh si dhe rritja e konkurrueshmërisë evropiane në nivel global, japin shpresa për efektin që zgjedhja e kancelarit të ri të jap një ndikim që kalon kufijtë e Gjermanisë. Gjithashtu duke marrë parasysh ndikimin politik që CDU-ja ka pasur në vijimësi edhe në Shqipëri, mbështetjen e vazhdueshme me ekspertizë teknike që ka pasur edhe KAS në vendin tonë veçanërisht në shkrim programin e PD-së dhe frymën e re që përçohet nga vendi më i fuqishëm i BE-së, sinjalet janë shpresëdhënëse dhe për rotacionin politik në Shqipëri.
