Nga Boldnews.al
Struktura e Posaçme Anti-Korrupsion (SPAK) është “e dënuar” të bëjë disa goditje në radhën e politikës së lartë. Për këtë arsye u krijua, për këtë arsye u financua fuqishëm, për këtë arsye ka mbështetje ndërkombëtare si asnjë strukturë shqiptare kurrë më parë dhe, pikërisht për këtë arsye, dikush dikur i konsideroi si “heronjtë e fëmijëve tanë”.
Falë gjithë sa më lart, SPAK-u realisht ka prekur disa pozicione ose disa personazhe, të cilët deri pak kohë më parë dukeshin të paprekshëm. Por, edhe prokurorët specialë, si pjesë e realitetit shqiptar, kanë disa kufizime ose më saktë i vendosin vetes disa piketa, të cilat nuk guxojnë t’i kalojnë, të paktën për momentin.
Hetimet kryesore që po zhvillon SPAK-ut po udhëhiqen nga parimi “mishi të piqet, por helli të mos digjet”. Më konkretisht, hetimi dhe penalizimet janë fokusuar tek pasojat dhe jo tek shkaku, tek garnitura dhe jo tek thelbi.
Kështu ka ndodhur me hetimin për inceneratorët, në Shëndetësi apo së fundmi tek Rrugët.
– Po e fillojmë nga zhvillimi më i fundit. Në mes të kësaj jave, Gykata e Posaçme pranoi kërkesën e SPAK- ut për arrestimin e Drejtorit të Përgjithshëm të Autoritetit Rrugor Shqiptar (ARRSH), Evis Berberi, nën dyshimet për “korrupsion pasiv” dhe “pastrim parash”.
Thelbi i këtij hetimi ishin transaksionet e dyshimta si fiktive me aksionet që Berberi ka pasur në pronësi më herët dhe se shoqërisë së një prej ish-ortakëve të tij i ka dhënë disa tendera me vlerë totale 2 milionë euro.
Natyrisht, shkeljet e dyshuara janë të rënda dhe Evis Berberi duhet të japë llogari para drejtësisë për veprimtarinë e tij.
Por, dyshimet e ngritura nga SPAK-u ndaj kreut të Rrugëve janë fare minimale, krahasuar me dyshimet që janë ngritur publikisht dhe zyrtarisht për abuzime në rendin e dhjetra milionë eurove për tenderat e rrugëve, të cilat as nuk po mbarojnë.
Evis Berberi është zyrtari përgjegjës për shumëfishimin e kostove për Unazën e Re në Tiranë, për autostradën Fier-Vlorë, për aksin Qukës-Qafë Plloçë e të tjera rrugë, të cilat “kanë mbetur rrugëve”.
Por, Berberi u hetua vetëm për “gabimet personale” dhe jo për “gabimet strategjike”, pra për ato që shoqërohen me fatura qindra miliarda lekë. Hetimi për Rrugët e mbeturave rrugëve shkon përtej Berberit, shkon aty ku SPAK-u ende nuk e ka prekur “piketën” e duhur.
– Në një tjetër zhvillim të ditëve të fundit, SPAK-u ka përfunduar hetimet për kontratën koncesionare të Sterilizimit të pajisjeve kirurgjikale dhe pritet të marrë të pandehur ish-Ministrin e Shëndetësisë, Ilir Beqja.
Ky është hetimi i vetëm nga 4 të hapura ndaj Beqjas, që përfundon në gjyq. Gjithësesi, edhe ky hetim është zhvilluar me parimin “mishi të piqet dhe helli të mos digjet”.
Ilir Beqja akuzohet nga SPAK-u për diçka fare minimale. Dyshohet se nuk ka shmangur konfliktin e interesave ndërmjet ish-zëvendësit të tij, Klodian Rrjepaj, njëkohësisht ish-kryetari i komisionit të Koncesionit nga njëra anë dhe biznesmenit që fitoi kontratën, Ilir Rrapaj, nga ana tjetër.
Pra, për SPAK-un, Ilir Beqja do të dërgohet në gjykim për “syleshësi”. Për shumëkënd që ndjek zhvillimet politike, qeveritare dhe ato të drejtësisë, është e qartë se Ilir Beqja konsiderohet si “koka” e katër kontratave abuzive koncesionare në Shëndetësi (Sterilizim, Check Up, Hemodializë dhe Laboratorë), vlera e të cilave llogaritet në rreth gjysëm miliardi euro.
Procedurat për këto koncesione, sidomos për ato tre që as nuk dihet nëse janë apo jo nën hetim, nuk janë prekur aspak nga hetimet.
Investigimi mbi procedurat e këtyre koncesioneve, me shumë mundësi do të shkonte jo vetëm tek Beqja, por edhe tek të tjerë mbi të.
Por, SPAK-u ka vendosur të merret vetëm me “sylesh-ësinë” e Ilir Beqjas, pse nuk u tregua vigjilent kur zëvendësi i tij po “ia fuste nën rrogoz”.
– Hetimi për inceneratorët është rasti, ndoshta më tipik, kur shprehja “mishi të piqet, por helli të mos digjet”, merr kuptimin më të plotë.
Afera e inceneratorëve (Elbasan, Fier, Tiranë) dyshohet se është krim shtetëror, që nis në kupolën e lartë qeveritare dhe përhapet në të gjithë nivelet e institucioneve që kanë trajtuar këto koncesione.
SPAK-u ka arrestuar apo marrë në hetim dy dyzina me zyrtare për këto afera. Por, edhe këtu, nuk ka guxuar të prekë “hellin e gjatë”.
SPAK-u arrestoi Lefter Kokën dhe Alqi Bllakon, jo për procedurat e koncesioneve, por për faktin se kanë përfituar shuma monetare nga pronarët e inceneratorëve, Klodian Zoto e Mirel Mërtiri.
SPAK-u ka lëshuar urdhër-arresti për Arben Ahmetaj, jo për procedurat, por për faktin se ish-zv.kryeministri ka përfituar pagesa për udhëtime nga dyshja Zoto-Mërtiri.
Po, SPAK-u është marrë përciptas me procedurat e koncesionit, duke vendosur pas hekurave Taulant Tushën, në vend të Erion Veliajt. Fut e nxjerr nga burgu një pensionist, ish-anëtar i Komisionit të Koncesionit, pa guxuar të shkojë tek Edi Rama, Ëngjëll Agaçi, Damian Gjiknuri, Belinda Balluku.
Mban në burg disa “ditëzinj”, të cilët i konsideron si “grupin më të madh kriminal” të inceneratorëve.
Pra, shumë njerëz e shumë akuza për çështjen e inceneratorëve, por jo aty dhe për ata që duhet.
