Nga Ilir Kalemaj
Vera ka ardhur jo vetëm e thatë por dhe e rrëmbyeshme për kampin mavi. Në një tur të shqetësuar, dukshëm të imituar nga homologët grekë dhe italianë, kryeministri po mundohet të vazhdojë fushatën me gjasme masat për abuzimet e shkeljeve territoriale që vet qeverisja i ka mbyllur të dyja sytë sidomos përgjatë fushatës, me qëllim që të rrisnin thesin elektoral. A thua nuk mjaftuan faljet masive të gjobave si në tokë të babës, legalizimi i dhjetra mijërave hektarë kanabis për të furnizuar tashmë dhe në rrugë ligjore tregun (edhe atë ndërkombëtar), bonuset e dyfishta për pensionistët të harruar përgjatë tre mandateve të mëparshme, apo legalizimi i ndërtimeve pa leje në fshat. Pa folur këtu për përdorimin e bandave që kanalizuan me saktësi precize votat në kandidatë anonimë.
Por natyrisht, pas fitores, krahas shpërndarjes së llokmave klientëve qeveritarë si vilat qeveritare në Shkodër dhe Vlorë, apo godinat multifunksionale në mes të Tiranës, apo qindra mijëra metra katrorë falur mes Durrësit për investitorë strategjikë, duhen natyrisht rekrutuar sa më shumë gjasme opozitarë, për të dhënë mesazhin fals të gjithëpërfshirjes. Pasi duhet të punojnë shumë që të hanë pak. Model rishpërndarje i shpikur vetëm nga majtizmi shqiptar i shekullit të 21-të.
Ndërkohë socialistë të vjetër dhe rilindas të rinj bashkëjetojnë me vështirësi. Zhgënjimet e kontribuuesve idealistë përplasen fuqishëm me të “majtën e kaviarit” që ka mjelë mirë gjithë përfitimet e pushtetit. Kazani zien, por nuk po vlon. Ndërkohë që Shqipëria zbrazet me shpejtësi të frikshme nga të rinjtë ku të dhënat e fundit siç raporton Monitor tregojnë se nga 1 milion e 265 mijë të rinj në 2011, sot gjenden në vend vetëm 764 mijë, pra një tkurrje e frikshme me 44 përqind. Shqiptarët tejkaluan BE-në të paktën në një standard, atë të çmimeve të ushqimeve, ndaj dhe ndryshe nga mesatarja e evropianëve që shpenzojnë vetëm 13 përqind për to, një shqiptar kontribuon rrafsh 40 përqind të të ardhurave vetëm për të ngopur barkun me bukë. Jo keq për një vend që ka deklaruar hapur synimin dhe madje ka bërë dhe krejt fushatën e fundit të partisë në pushtet me moton: Shqipëria në BE në 2030!
Ndërkohë qeveria mendon si të vazhdojë show-n për të dëfryer masat në këto ditë thatësie haberesh optimiste. Zbarkimi i kryeministrit, njëherazi kryebashkiakut të Tiranës, Vlorës dhe gjithë Shqipërisë me piskama, mallkime dhe rrufé, tregon jo thjesht ç’balancim të përkohshëm se helbete vapë, por edhe devijim vëmendje nga problemet e thepisura me të cilat ballafaqohet një vend që po humbet krahas të rinjve edhe fermerët, blegtorët dhe punëtorët në përgjithësi me shpejtësi të paprecedentë. Kjo vëmendje duhet tërhequr me çdo kusht nga denoncimi i krimit zgjedhor, nga dështimi i institucioneve, nga mosfunksionimi i demokracisë, nga korrupsioni strukturor dhe politik, nga reformat e kërkuara me ngulm edhe nga faktori ndërkombëtar si ajo zgjedhore dhe territorial-administrative.
Gjithashtu vëmendja duhet hequr nga zhgënjimet në masë, nga depresioni social, nga rritja e polaritetit socio-ekonomik, nga deficiti kulturor që ka prodhuar analfabetizmi funksional, nga bjerrja demografike dhe nga shtrenjtësia e papërballueshme e kostos së jetesës. Por edhe nga skandalet si incinerimi i hapur (fjalë djegieve të plehrave qëllimisht ose jo) model rilindas sikundër po ndodh në Vlorë dhe Elbasan ku po rrezikohen seriozisht jetët dhe shëndeti i qytetarëve. Por duhet gjithashtu devijuar që qytetarët mos të kuptojnë kush është fajtori për dështimin e impianteve dhjetëra milionë eurosh të pastrimit të ujërave të zeza nga Tirana, në Vlorë dhe Shëngjin që kanë arsye kryesore aliazhin alla-shqiptar të makutërisë me paaftësinë, duke prodhuar një kleptokraci të llojit të veçantë. Ko bën që të kemi dhe rekordin evropian për ujërat më të papastër në Evropë ndërkohë që paguajmë dhjetëra milionë euro të tjera për reklama ndërkombëtare që të vetëquhemi destinacioni më trend turistik i momentit. Hane Shan, hane Bagdad!
