Nga Boldnews.al
Një 40-vjeçar nga Tirana, O.GJ., një person pa precedent penalë të mëparshëm, baba i dy fëmijëve të mitur, u shpreh i penduar para gjykatës, pasi Policia i gjeti rreth 1.4 gram kokainë gjatë një kontrolli në mjetin e tij, të zhvilluar gjatë një post-blloku rutinë në autostradën Tiranë-Durrës, në Mars të vitit 2024.
Ai deklaroi se lëndën narkotike e kishte për përdorim vetjak dhe këtë e provuan edhe analizat e kryera, ndërkohë që hetimi nuk provoi asnjë fakt apo rrethanë që ai e kishte për ta shitur apo ndarë me të tjerë.
Megjithatë, gjyqtarja Lorena Çabej pranoi kërkesën e prokurorit Albert Kuliçi dhe vendosi pak javë më parë dënimin e tij me 5 vjet burgim për veprën penale të “prodhimit dhe shitjes së narkotikëve”, pavarësisht se hetimi ndaj tij ishte zhvilluar me masën e “detyrimit për paraqitje”, pasi vetë gjykata e kishte pranuar më herët se rrezikshmëria e veprës penale ishte e ulët.
Rasti i shtetasit O.GJ nuk është as i pari dhe as i fundit dhe natyrisht ai, si shumë të tjerë të ngjashëm, do të vijojë të ndjekë fatin e tij personal.
Por, ai përbën një prej shembujve më tipikë të tendencës së ekzagjeruar për të siguruar statistika dënimi për “përdoruesit e narkotikëve”, në një vend si Shqipëria, i konsideruar në raportet ndërkombëtare si një prej urave të rëndësishme të trafikimit të lëndëve të forta narkotike nga Amerika Latine drejt Bashkimit Europian dhe i kritikuar për luftën e dobët ndaj këtij fenomeni.
Nga ana tjetër, tendenca e gjyqësorit për të izoluar për disa vite personat që kapen me sasi minimale lënde narkotike ndikon drejtëpërdrejtë në mbipopullimin e burgjeve në abuzim të ligjit penal, aq më tepër që legjislatori ka parashikuar masa alternative në rastet e thjeshta.
Në nenin 60 të Kodit Penal parashikohet, ndër të tjera, mundësia që gjykata të japë një dënim alternativ, atë të “mjekimit apo rehabilitimit në një klinikë mjekësore” për personat e evidentuar si përdorues të lëndëve narkotike.
Ky është një parashikim i ri ligjor, i mbështetur në praktikën ndërkombëtare dhe konsiderohet si efikas për eleminimin e veprave të lehta penale, duke mos rënduar sistemin penitenciar.
Por, në një sistem të ri drejtësie në Shqipëri, sidomos gjyqtarët e dalë pas Reformës, zgjidhja e vetme duket se është dënimi me burgim.
I rikthehemi rastit të shtetasit O.GJ. Në mbrëmjen e 22 Marsit 2024, policia ka pikasur një mjet që po tentonte t’i shmangej dhe e ka ndaluar pak çaste më vonë në zonën e quajtur Qafa e Kasharit. Gjatë kontrollit të mjetit, në pjesën e poshtme të tapicerisë, është gjetur një portofol, brenda së cilit gjendej lëndë narkotike. Pas peshimit, ka rezultuar sasia 1.4 gr kokainë.
Policia ka kryer arrestimin në flagrancë për “prodhim e shitje narkotikësh” e “drejtim mjeti në mënyrë të parregullt”, ndërkohë që O.GJ. ka deklaruar se lëndën narkotike e ka për përdorim vetjak.
Hetimi ndaj O.GJ. është zhvilluar nën masën “detyrim për paraqitje”, për shkak të rrezikshmërisë së ulët të veprës penale.
Rrezikshmëria e këtij personi është pranuar edhe nga vetë gjyqtarja, e cila shqyrtoi rastin në themel.
Në vendimin e lexuar nga “Boldnews.al” thuhet se gjykata, pasi mban në konsideratë se rrezikshmëria e autorit është e ulët, pasi nuk ka precedentë; faktin që është baba i dy fëmijëve; si edhe faktin që është hetuar me masën “detyrim për paraqitje”, përsëri vendos dënimin e tij me burgim.
“Duke i marrë në tërësinë e tyre këto rrethana Gjykata vlerëson se me qëllim rehabilitimin e të pandehurit, si edhe parandalimin e këtyre veprave, dënimi më i përshtatshëm në rastin konkret është dënimi me burgim”, thuhet në vendimin e miratuar në nëntor 2024 dhe i zbardhur vetëm së fundmi.
Në përfundim, gjykata dha dënimin me 5 vjet burgim, i cili u ul në 3 vjet e 4 muaj, për shkak të gjykimit të shkurtuar.
