Së pari, një person i bllokuar mund të ketë kaluar në shok dhe në këtë gjendje, trupi heq dorë nga gjithë funksionet që nuk i konsideron jetësore. Enët e gjakut në ekstremitete ngushtohen që trungu i trupit të ruajë ngrohtësinë dhe prandaj të lënduarit duhen mbuluar me batanije në mënyrë që të ruhet një temperaturë normale në të gjithë trupin. Ngaqë funksionet jo jetësore nuk veprojnë më, aparati tretës ndalon së gëlltituri. Kështu që, nëse pijnë ujë dhe u kalon në trake, nuk e kanë më refleksin e kollës e mbyten.
Një person në shok mund të duket sikur është mire, por për punë sekondash mund të humbasë ndjenjat. Kur dyshohet se dikush ka kaluar në shok, mjafton ta mbani ngrohtë e të mos i jepni asgjë për të pirë a ngrënë. Mund të mbyten pa treguar shenja mbytjeje dhe thjesht të ndalojnë së marri frymë. Sjellja në jetë në këtë pikë bëhet shumë e vështirë.
Së dyti, në rast se personi i lënduar e i etur ka nevojë të operohet, me shumë mundësi do t’i nënshtrohet anestezisë. Anestezia relakson muskujt e stomakut dhe gjithë përmbajtja e tij ngjitet sipër drejt fytit e mund të përfundojë në mushkëri, gjë që do të ishte fatale. Prandaj pacientët hyjnë në sallën e operimit me stomak bosh.
Në rast se personi i lënduar ka pësuar dëmtime në traktin tretës, konsumimi i ujit thjesht do të përkeqësonte gjendjen. Duke qenë se të pranishmit e paspecializuar dinë vetëm çfarë shohin, nuk mund të thonë me siguri se i lënduari ka apo s’ka dëmtime në traktin tretës. Për të shmangur më të keqen, shmanget konsumimi i ujit.
Së treti, uji ngre tensionin e gjakut dhe mund të shkaktojë hapjen e plagëve të qepura.
