Deputetja e pavarur Marjana Koçeku, ka dhënë një intervistë për Euractiv, ku ka theksuar se Brukseli duhet të ndalojë së trajtuari Edi Ramën si zëri i vetëm evropian i vendit.
Deputetja e cila u largua muajin e kaluar nga Partia Socialiste, tha se nuk mund të qëndronte më në një forcë politike që po ndjek politika që dëmtojnë mjedisin.
Sa i përket protestave, Koçeku deklaroi se pasqyrojnë një krizë të thellë besimi ndaj institucioneve dhe klasës politike, ndërkohë shtoi se qeveria po përpiqet të krijojë përshtypjen se protestat dëmtojnë procesin e Integrimit Europian.
Ajo i kërkoi Bashkimit Evropian të ndërtojë një marrëdhënie më të drejtpërdrejtë me qytetarët shqiptarë dhe jo vetëm me qeverinë. Sipas saj BE nuk duhet ta shohë Ramën si zërin e vetëm të Shqipërisë, pasi Rama nuk është Shqipëria.
Artikulli i Plotë i Euractiv:
Ndërsa protestat për zonat e mbrojtura të natyrës vazhdojnë në Shqipëri, deputetja e pavarur Marjana Koçeku thotë se Brukseli duhet të ndalojë së trajtuari Edi Ramën si zëri i vetëm evropian i vendit. Ëndrra e vendit për në BE ka kohë që ka një fytyrë në Bruksel. Është fytyra e Ramës, kryeministrit, i cili ka premtuar reforma dhe anëtarësim deri në vitin 2030.
Por “Rama nuk është Shqipëria”, thotë Koçeku për Euractiv. Ajo u largua nga Partia e tij Socialiste muajin e kaluar pasi arriti në përfundimin se nuk i përkiste më atje.
“Nuk mund t’i përkas më një grupi që jo vetëm nuk e mbështet mjedisin, por po bën politika që e prishin atë. Dhe po, kam mbështetur edhe iniciativat e kolegëve nga opozita sepse e konsideroj të drejtën time qytetare,” thotë ajo.
Në rrugët e Shqipërisë, protestuesit kanë kaluar më shumë se një muaj duke protestuar kundër mënyrës se si qeveria i ka trajtuar zhvillimet e propozuara të turizmit luksoz pranë ekosistemit ligatinor Vjosa-Nartë, përfshirë projektet e lidhura me Jared Kushner, dhëndrin e Donald Trump.
Kur protestat mbërritën në Tiranë, ato tashmë kishin një emër. Njerëzit e quanin “Revolucioni i Flamingove”, sipas zogjve që jetojnë në ekosistem. Gjuha e revolucionit sugjeron gjithashtu një ndryshim të papritur në mënyrën se si një brez e kupton pushtetin, përfaqësimin dhe të ardhmen e vendit në BE.
“Ne besojmë në vlerat evropiane. Por nuk po e mbështesim kryeministrin dhe qeverinë tonë.”
Për Koçekun, protestat në fund të fundit nxjerrin në pah një krizë të gjatë legjitimiteti dhe një shoqëri të lodhur duke u ndjerë e përjashtuar nga vendimet e marra në emër të saj. Vendime që përfshijnë leje të paqarta, interesa private dhe konsultime të kufizuara publike.
“Nuk ka më legjitimitet, as për qeverinë dhe as për opozitën tradicionale. Ata kanë treguar se po punojnë vetëm për një grup të vogël interesash.”
Një përplasje narrativash
Ndërkohë, Rama e ka cilësuar demonstratën si të ekzagjeruar nga kundërshtarët, ndikuesit dhe aktivistët online, duke e quajtur atë “histeri dixhitale” dhe “një revolucion imagjinar”.
“Ai po përdor median për të krijuar bindjen se nëse protestojmë, po dëmtojmë të gjithë procesin dhe besimin te BE-ja, përgjigjet Koçeku. Por është e qartë se politikanët tanë e kanë humbur plotësisht realitetin,” thotë Koçeku.
Kur u pyet nëse protestat e kanë dëmtuar përpjekjen e Shqipërisë për në BE, Koçeku ndalet te premisa. BE-ja shpesh e ka përkufizuar zgjerimin në terma të reformës, stabilitetit dhe progresit institucional. Qeveritë paraqesin raporte; ministrat takohen me komisionerët evropianë.
Megjithatë, kjo qasje rrezikon të ngatërrojë shtetin me shoqërinë dhe udhëheqësin me vendin. “BE-ja duhet të krijojë lidhje të drejtpërdrejta me njerëzit, pasi integrimi evropian nuk duhet të jetë vetëm burokratik.”
Ata njerëz, shton ajo, e njohin vendin më mirë se kushdo në pushtet, sepse ata mund të të tregojnë nëse reformat mund të ndihen në jetën reale.
Një brez i ri në politikë
Koçeku jep një akuzë gjithëpërfshirëse ndaj qeverisë, opozitës, medias dhe zakoneve politike që kanë formësuar Shqipërinë postkomuniste. Por është gjithashtu një histori personale. Ajo hyri në parlament në moshë të re, duke fituar vendin e saj në vitin 2025 në moshën vetëm 24 vjeç. Ajo nuk e kishte imagjinuar një jetë politike.
Përpara se të bëhej deputete, ajo kishte filluar një lëvizje rreth qëndrueshmërisë dhe komunitetit në veri të Shqipërisë të quajtur Neomalsore. Koçeku studioi gjithashtu marrëdhënie ndërkombëtare dhe shkenca politike në Itali dhe shpresonte të gjente një punë atje, si shumë të rinj të tjerë shqiptarë.
Por kur iu dha mundësia për t’u bashkuar me partinë e Ramës, u ndje si një detyrë dhe një shans për të dhënë një shembull. Koçeku vjen nga ajo që ajo e përshkruan si një rajon historikisht të nën-përfaqësuar të vendit, ku gratë dhe të rinjtë tradicionalisht kanë pasur pak mundësi. Nëse ajo mund ta bënte, ajo besonte se edhe të tjerët mund ta bënin.
Megjithatë, sapo hyri brenda, ajo filloi të ndiente se politikat e brendshme të partisë dhe çështjet e transparencës po shkaktonin probleme. Koçeku thotë se në fund të fundit, funksionimi i brendshëm i partisë është gjithashtu një instrument i mënyrës se si formësohet shteti. Shkëputja e saj nga partia erdhi gradualisht dhe pastaj papritur, ndërsa protestat vazhdonin.
“Njerëzit do të qëndrojnë në këmbë dhe nuk do të harrojnë”, thotë ajo, duke argumentuar se protestat duhet ta detyrojnë qeverinë të reflektojë thellë mbi mënyrën se si miraton ligje dhe për çfarë qëllimi bëhen ato ligje.
“Brezi i ri është shumë më i kulturuar politikisht dhe shumë më evropian sesa elita politike.” Dhe kjo është Shqipëria që Koçeku dëshiron që Brukseli ta shohë.
