Në redaksinë e emisionit “Stop” është drejtuar një qytetar nga Tirana, i cili ishte në proces gjyqësor për një çështje pronësie. Ai i mori me radhë shkallët e Gjyqësorit e në fund e çoi çështjen në Gjykatën Kushtetuese. Për ndjekjen ligjore i dha prokurë avokatit Fatmir Gjika.
Qytetari tregon se kur u takua me avokatin, ky i fundit i kërkoi 500 mijë Lekë për kërkesë-padinë, e më pas edhe 1500 Euro si ryshfet për gjyqtarët e Kushtetueses, në mënyrë që të fitonte gjyqin.
Pasi mbaroi seanca, avokati i kërkoi edhe 500 mijë Lekë që gjyqtarët pasi morën vendimin në favor të hanin edhe një drekë. Shumën e fundit, qytetari nuk ia dha. Në përfundim, kur zbardhet vendimi, kërkesa e qytetarit ishte rrëzuar.
Denoncuesi: Kur u prezantuam në fillim më kërkoi vetëm 500 mijë Lekë për kërkesë-padinë dhe 50 mijë Lekë për prokurën. E pyeta nëse kisha pagesa të tjera dhe më tha që “nuk ke asnjë pagesë tjetër”. Pasi kaluan pak kohë më kërkoi dhe 1 mijë e 500 Euro të tjera pasi sipas tij i donte që të ju jepte gjyqtarëve të Kushtetueses që unë të kisha të sigurtë fitimin e gjyqit.
Gazetarja: A të tha se kujt gjyqtari do ja jepte 1 mijë e 500 Euro që ti të fitoje gjyqin?
Denoncuesi: Nuk përmendi emra, por sipas tij duhet të ju jepnim patjetër që ta kishim të fituar gjyqin. Unë ja dhashë paratë, i mori. Kaluan disa kohë dhe gjithë kohën kur e pyesja më thoshte që “e ke çështjen të fituar”. Pasi u zhvillua gjyqi, por nuk kishte dalë vendimi, më kërkoi dhe 500 mijë Lekë të tjera. I donin gjyqtarët e Kushtetueses për të ngrënë një drekë pasi të mbaronin gjyqin. U detyrova dhe mora vetë vendimin dhe pashë që më kishin rrëzuar. E kisha humbur gjyqin. Më tej, i kërkova Lekët dhe sipas tij, unë ato Lekë i dhashë për të fituar gjyqin.
Gazetarja: A t’i ka kthyer Lekët?
Denoncuesi: Jo, akoma nuk m’i ka kthyer Lekët dhe jam në pritje. Në Qershor ka dalë vendimi.
Qytetari i kërkoi avokatit paratë mbrapsht, por ky i fundit vetëm e mashtron vazhdimisht. Mbrojtësi ligjor i thotë qytetarit se “e kishte çështjen të fituar, por gjyqtarët u ofenduan që nuk u dha drekën, ndaj e rrëzuan”.
Qytetari: A thua vetëm për 500 mijë Lekëshin na e rrëzuan? Vetëm ai 500 mijë Lekësh na e rrëzoi?
Avokati Fatmir Gjika: Me thënë të drejtën, më duket e bënë prej inatit, se thanë ky talli b*thën me ne. Ata më thanë, na jep një drekë. Më shumë iu kushtonte dreka, në kuptimin moral, të betohem. Ai (gjyqtari) më tha, do shkojmë 4 vetë, 5 vetë një drekë. Tre unë i kisha në tavë, siç i ke parë edhe aty.
Qytetari: Avokat, pse kaq poshtë kanë rënë ata për 500 mijë Lekë?
Avokati: S’është tek Lekët. Është morali. Po tall b*thën me ne?
Qytetari: Avokat edhe vetë t’ia kishe dhënë..!
Avokati: Po s’kisha, për kokë të fëmijëve. Ia kisha dhënë 100 herë vetë, unë nuk kisha. Për atë Zot, për kokë të tre kalamajve, ta vë dorën në qitap! Këta tani, i thashë shkoni në filan vend, se erdha! Ata u shtruan, që i q… nonën edhe unë nuk shkova. Ma bënë inatin mua.
Qytetari: Kush ishin këta? Të kesh kaq shoqëri…
Avokati: S’ka rëndësi! Unë e pata një faj vetë. “Shkoni hani një drekë, se erdha”! Dhe është më tepër ai morali, sic thua ti. Ja, inati i shqiptarëve.
Qytetari: Ata 1 500 Euro i morën dhe ishin ok.
Avokati: Ore, treshja ishte (dakord). Ata janë 9 veta. Këta të tre unë i kam shokë, njërin nga ata të paktën, që e kaluan dhe unë nuk ia kërkoj. I qofshin falë! Unë e ha vetë, në kuptimin shumë të mirë të fjalës.
Qytetari: Kush është ky shoku jot?
Avokati: S’ka rëndësi tani! Ore, unë e kam vënë në rrezik vendin atje, se ata thonë, talle b*thën me ne, se ata më dinë avokat të fuqishëm mua.
Qytetari: Po mirë, kush do m’i kthejë ato Lekë mua?
Avokati: Unë do të t’i kthej avash-avash vetë. Unë ta dhashë llafin. Mua më vjen keq për çështjen, jo për 1500-shen.
Qytetari: Më the në fund të Nëntorit do të jap Lekët, unë nuk të bezdisa.
Avokati: Nuk i kam tani. Do t’i jap unë. Ore, ta kam dhënë llafin unë.
Qytetari: Në qoftë se nuk ua ke dhënë atyre, m’i jep, por po ua ke dhënë atyre…
Avokati: Vë dorën…
Qytetari: Po ua ke dhënë atyre, atëherë merrua atyre!
Avokati: Nuk merrem dot me atë pjesë tani, se nesër kam prapë punë me ta.
Qytetari: Edhe njëherë, unë i kam qëndruar fjalës. Është fundi i Nëntorit tani…
Avokati: Kur s’ke, s’ke, o vëlla. Me m’vra, ca të bëj! Brenda një muaji a dy muajsh do i marrësh.
Qytetari: Merrja atij, që ia ke dhënë, avokat!
Avokati: Jo, atij s’ia marr dot. Nuk të thashë gjë unë, nuk është se ta mohoj.
