Nga Boldnews.al
Kryeministri Edi Rama zgjodhi jo pa qëllim që në praninë e komisioneres për zgjerim të BE-së Marta Kos, të interpretonte vendimin e Gjykatës Kundër Korrupsionit dhe Krimit të organizuar për pezullumin nga detyra të zëvendëskryeministres Belinda Balluku, e akuzuar për aferën me tenderin e Tunelit të Llogarasë dhe Unazës së Madhe. Duke përdorur “mahnitjen” e Kos për arritjet e Shqipërisë, Rama në të vërtetë me deklarimet se nuk do të ndërhynte në pavarësinë e gjyqësorit, bëri tërësisht të kundërtën, duke i komentuar si të “paaftë”, “të rinj me reflekse antidemokratike”, “vendim flagrant” apo përcaktimin prej tij të kufirit se deri ku drejtësia e re mund të shkojë dhe ku ajo mos prekë…
“Pezullimi nga detyra i një ministri në këtë rast edhe zv.kryeministrit, drejtpërdrejtë për drejtimin e qeverisë është shfaqje e këtyre dobësive, të një pushteti krejt të ri dhe reflekseve antidemokratike. Rast unikal në historinë e Europës dhe në historinë e trupave speciale të drejtësisë që janë krijuar në proceset e integrimit. S’ka ndodhur kurrë një prokuror dhe një gjykatës të mblidhen kokë më kokë dhe të pezullojnë nga detyra një anëtar qeverie”, tha Rama.
Më tej ai sektësoi se çështjen do e dërgojë në Gjykatën Kushtetuese dhe deri në shprehjen prej saj për ligjshmërinë ose jo të vendimit, do jemi pa zëvendëskryeministër dhe ministër të Infrastrukturës dhe Energjitikës. Në dukje, Rama po zbaton vendimin e gjykatës, por nga ana tjetër po mbron edhe Ballukun, më shumë për ta vënë në gjumë… Historia përsëritet dhe ai po ndjek të njëjtën metodë me të gjitha numrat dy që donin të bëheshin numra një, por nu i la, duke ua ngrenë kokën me “drejtësinë e reformuar”.
Ish-ministri i Brendshëm Saimir Tahiri, i cilësuar rëndom, por edhe i vetëshpallur me kënaqësi që do të ishte pasues i Edi Ramës, ra para akuzave të dukshme kur kushërinjtë e tij Habilaj, që dikur i përdornin makinën personale, u kapën në Itali nën dyshimin e trafikut ndërkombëtar të lëndëve narkotike në kuadër të grupit të strukturuar kriminal. Prokuroria e Krimeve të Rënda i kërkoi Parlamentit në vitin 2017 lejimin për të ekzekutuar masën e arrestit. Vetë Tahiri doli në një televizon dhe herë pas herë shprehej se: “po iki në burg”-duke qenë i bindur se Rama do e lëshonte.
Ndodhi e kundërta, të paktën përkohësisht. Rama vuri në rresht grupin parlamentar dhe vendosën të rrëzojnë kërkesën e prokurorisë për heqjen e imunitetit. Më pas Tahiri e pësoi duke e larguar nga partia në atë kohë pa imunitet e pa mbrojtjen e Ramës qëndroi në “arrest shtëpie”. Gjykata e Apelit të Posaçëm vndosi tre vite e katër muaj, prej të cilave bëri vetëm një vit. Me radhë hëngri edhe numrin dy Arben Ahmetaj, pa u vënë farë në lojën e “përballjes” më drejtësinë e re, pasi prej kohësh e kishte lëshuar.
I ngjashëm më “rastin Tahiri” ishte edhe çështja e arrestimit të Erion Veliajt. Fillimisht Rama duke parë ndikimin dhe reagimin e “lalistëve”, mbajti qëndrim të fortë ndaj Prokurorisë Speciale, duke i akuzuar gati si mercenarë që pa prova po mbanin Veliajn padrejtësisht në burg. Pasi qetësoi “kokat e nxehta të lalistëve”, i rreshtoi të gjithë duke u ulur kokën dhe lënë mesazh të qartë se Veliaj të përballej vete me drejtësinë, pasi i kishte mbyllur llogaritë me të. Tashmë ka në duar “çështjen Bela”.
Aktualisht është në vështirësi pasi zëvendëskryeministrja Balluku nuk është si Lali, i cili në dy raste që ka përmendur nga burgu Ramën, tregonte sesa shumë e kishte marrë malli për të. Rama kërkon kohën dhe atë po e siguron nëpërmjet procedurave, ku vendimin e GJKKO-së për pezullimin nga detyra dhe ndalimin për të dalë jashtë vendit, e cilësoi si antidemokratike dhe antiligjore, duke e dërguar po sot çështjen për interpretim në Gjykatën Kushtetuese. Barrën e parë e heqi teksa i dha një lloj garancie Ballukut se do ndjekë rrugën ligjore dhe ndërsa pret vendimin, vendin e ka sërish bosh për të, pa emëruar njeri tjetër.
Loja ngjan si e përsëritur edhe me rastet e tjera, por lojtari nuk është si të tjerët. Belinda Balluku njeh më mirë se kushdo Ramën, e po aq mirë njeh edhe “drejtësinë e re”, e cila ka kaluar edhe nga “gjeni familjar” në KPK (Komisionin e Pavarur të Kualifikimeve), ku prokurorë e gjyqtarë të SPAK dhe GJKKO-së parakalonin dhe prisnin me ankth vendimin për konfirmimin ose jo në detyrë nga motra e saj, Pamela Qirko, sot avokate që i mbron çështjen.
Zëvëndëskryeministrja dhe ministrja që zotëronte portofolin më të madh të shtetit nuk është naive për më shumë se kur dëgjon se anëtarët e Gjykatës Kushtetuese do shqyrtojnë çështjen e saj, minimalisht ka të drejtë të qeshë. Mjafton një bilbil i fryrë dhe rreshtimi kushtetues pret “vendimin e zbardhur”, nga godina përbri në anën tjetër të bulevardit dhe më pas ata, të paktën pesë prej tyre që përbëjnë shumicën, kanë vetëm “kompetencën” për ta lexuar.
Kohën Rama po e fiton, ndërsa Bela mund t’i sjellë bela të tjera në vijim nëse ai luan me të ashtu si me të tjerët, pasi Tuneli i Llogarasë “shembet” në çdo moment nga të vërtetat që fshihen pas atij tenderi dhe i vetmi që mbetet brenda tunelit, pa vrimë dalje mund të jetë kryeministri, kjo gjithnjë nëse zëvendëskryeministrja flet.
Deri më tani jemi në një “gjizë Rilindjeje” duke përdorur Kos-in e BE-së, që ende krijon rrëfenja me mrekullitë e qeversjes Rama dhe lidershipin që po çan bllokada. Pas gjizës do mbesë hirra, e cila fatkeqësisht po vetëofrohet për tu bërë pjesë partia më e madhe opozitare. Pa qëndrime, pa ide e madje edhe me veprime që për inatë të Ramës mbronin edhe kanakarët e tij, me shpresë se kjo do të sjellë vetërënien e mazhorancës dhe lutur që kur ujku i shqyen, në Parlament e si të rrinë me shpresën: bëje Zot ëndërr!
