Nga Boldnews.al
Pa i ngrenë asnjë hak, ajo ishte mbi gjithkënd brenda Rilindjes në përshfaqjen e adhurimit, kultit të individit dhe krijimit të idhullit. Pa shtirje, pa sforco dhe me plot ndjesi Elisa Spiropali përshfaqi gjatë gjithë jetës së saj politike mirënjohje dhe vlerësim të pamatë për Edi Ramën.
Ajo nuk kishte nevojë të aktronte në delirin e vlerësimit me sufiçit ndaj kreut të qeverisë. Sytë e tradhtonin, sjellja, përhumbja në shikim të thellë dhe mënyra sesi fliste përballë Ramës, ose në mbrojtje të tij, kapërcenin çdo limit. Thjesht ajo nuk servilosej, qe vetja në çdo qëndrim për njeriun që pa teklif dhe me bindje e quajti “Skënderbeu ynë”. A mund të largohet një njeri që të adhuron, deri në mohim të çdo dinjiteti personal? Rama e bëri. Me një të rënë lapsit fshiu nga piktura qeveritare Elisa Spiropalin.
“I jam mirënjohëse Partisë Socialiste dhe Kryeministrit për besimin e dhënë ndër vite, sepse mirënjohja është kulturë politike dhe jo nënshtrim personal”, tha Spiropali në një reagim të gjatë në rrjetet sociale, dukshëm duke shprehur zhgënjim, por edhe hedhur rromuze, dhe të mendosh se ndaj kujt? Vetë atij, që ajo as qe në gjendje të kuptonte se sa shumë e adhuronte, duke të kujtuar ushtaraket e Koresë së Veriut që gati sa nuk humbin ndnjenjat nga ekstaza kur shohin Kim Jong Unin.
“Në histori, figurat që mbeten nuk janë ato që mbajnë më gjatë pushtetin, por ato që nuk relativizojnë kurrë karakterin, sepse dinjiteti nuk është dekoratë ceremoniale, por qëndrueshmëri përballë kohës dhe aftësi për të mos u frikësuar as nga e kaluara, as nga e ardhmja”, shkruajti Spiropali. Po, po, vetë ajo ku në reagim aq të gjatë nuk e përmendi kurrë me emër Edi Ramën, por vetëm në një rast i referohet si “kryeministri”. Në kujtesë të “jetëgjatësisë së pushtetit”, Spiropali goditi dy zogj në të njëtën kohë, por pa u prekur as bishtin, Ballukun dhe vetë Ramën.
Ish-kryeparlamentarja dhe dy herë ministre Elisa Spiropali është lakmuesi më i mirë për të kuptuar se sa shumë pakënaqësi përzihet në kazanin e madh të yndyrshëm të Rilindjes, por që askush nuk po tenton ti hapë kapakun plot llum.
Në kohë të jera, jo shumë të largëta, Spiropali do pranonte çdo vendim, po me aq adhurim, paçka nëse ishte ngritje apo rënie për të. Inatin do e kishte me veten dhe jo me idhullin, por diçka më e madhe që po bren veten po ndodh prej disa muajsh në qeverisjen që në mungesë kundërshtarësh po krijon steriotipe, grupe interesash dhe lobime krimi.
Asnjë grupim brenda mazhorancës nuk është për çështje ideologjike, morale apo konceptesh kundër qeverisë Rama dhe kjo e mban atë ende të fortë në numra, por të dobët në perceptim, kur edhe idhtarja më e madhe pëson zhgënjim të thellë.
Bota e Rilindjes po kthehet përmbys, kur edhe personazhi që në politikë njihet si “Fenomeni Spiropalizmi” dhe jo si individ të kthehet kundër, atëherë i forti është në ditët më të brishta, por vetëm me pjesën propagandistike shet stabilitetin e iluzionit optik.
