Nga Boldnews.al
Me një të rënë lapsit, kryeministri Edi Rama lëvizi gjysmën e kabinetit të tij qeveritar. E para ra Belinda Balluku, por nuk e fundosi plotësisht, duke i “prerë” një gisht si Pirro Vëngu dhe zëvendësuar atë me Ermal Nufin, një personazh pa profil që së fundmi ka qenë pjesë e stafit të ngushtë të Ballukut, në fillim si këshilltar dhe më vonë si drejtues i Bordit të Rrugëve. Tek Infrastruktura vendosi Enea Karakaçi, edhe ai një vartës i ish-zëvendëkryeministres Balluku.
Edhe (sy) Petriti i financave mbeti në qeveri si krahu i Ballukut. Ra nga “kali” Elisa Spiropali, e cila pa sesi “idhulli i saj” në përjetësi e largoi për të mos i ofruar asgjë. Në vendin e Spiropalit u emërua ambasadori Ferid Hoxha, diplomat karriere me integritet deri më tani, por mund të pendohet në vijim teksa do kuptojë qartë se kë kryeqeveritar do përfaqësojë në arenën ndërkombëtare. E paorientuara me postin që mbante Albana Koçiu iku nga Ministria e Brendshme duke zënë një karrige bosh pranë kryeministrit, vendin e saj e zuri Besfort Lamalllari, që me siguri tenderin e radhës do e ketë për gaz lotsjellës me shumicë dhe pajisje të tjera për shpërndarje protestuesish.
Drejtësinë ia dha Toni Gogut, pastorit të “urtë” që pi dy “nëna”, Veliajn e Ramën. Po çfarë treguan këto lëvizje? Së pari Balluku është një zë i heshtur që i ka mbetur të urojë ish-vartësit e saj që e duan shumë por “shefit të madh” akoma më shumë për t’iu bindur deri në përjetësi.
Kjo kozmetikë e Ramës, në ndryshim të thellë në qeveri, por aspak në koncepte, treguan për të disatën herë radhazi tredhjen deri në palcë të njerëzve pranë tij, të çdo deputeti, ministri apo drejtuesi të Rilindjes.
Ndryshe nga herët e tjera, këto lëvizje të Ramës nuk përbëjnë kuriozitet domethënës për situatën që po kalon vendi. Rama nuk mundet të shesë ndryshimet në qeveri si sinjal se Shqipëria po devijon paksa nga udha e korrupsionit. I mbetet ende në duar fati personal i Belinda Ballukut nëse duart e tij do të shtrëngojnë ose jo prangat në duart e Belës. Si mjeshtër i “kastrimit trunor” brenda oazit personal Rama mund të kryejë lëvizjen e radhës duke e lëshuar përfundimisht Ballukun, por me joshjen se njerëzit e saj do të kenë në duar “kasafortën” e taksave të qytetarëve.
Kryeministri mori një tjetër adrenalinë personale, teksa u kënaq me eunukët e tij që vetëm e dëgjonin dhe nuk bzanin. Ndonjë lot ministreje që u shkarkua, apo ministri që portin e ktheu në han pa porta, nuk konsiderohet as si dëm kolateral. Në vitin e 13 të qeverisjes Rama rikonfirmoi veten si “El Chapo” i Rilindjes së tashmë duket e vdekur.
