Në pavionet e spitalit “Nasser” në Gaza, jeta vazhdon të endet mes dhimbjes dhe shpresës.
Në dy shtretër të ndryshëm, qëndrojnë dy fëmijë 10-vjeçarë, njëri i qëlluar nga plumbat izraelitë dhe i paralizuar nga qafa e poshtë, tjetri me një tumor në tru. Të dy janë pjesë e rreth 15 mijë pacientëve që, sipas Organizatës Botërore të Shëndetësisë (OBSH), kanë nevojë urgjente për evakuim mjekësor jashtë Gazës.
Ola Abu Said ledhaton flokët e djalit të saj, Amar.
Familja thotë se ai u plagos ndërsa ndodhej në tendën e tyre në jug të Gazës, kur një plumb e goditi në qafë. “Tani plumbi qëndron mes dy rruazave të shtyllës kurrizore”, thotë ajo me zë të ulët.
“Mjekët na thanë se çdo ndërhyrje është e rrezikshme, mund t’i shkaktojë vdekje, hemorragji cerebrale apo paralizë të plotë. Ai ka nevojë për një operacion në një vend të pajisur mirë.” Por Gaza sot është gjithçka tjetër, veçse një vend i pajisur mirë. Pas 2 vitesh lufte, spitalet janë kthyer në rrënoja.
Në një dhomë tjetër, Shahd al-Jadd qëndron pranë të vëllait të saj 10-vjeçar, Ahmedit. Ai ka një tumor në tru. “Kur situata u përkeqësua, dilte në rrugë e shiste ujë për të na ndihmuar”, thotë ajo.
“Një ditë fytyra iu drodh, e më pas krahu i djathtë i pushoi. Tani mezi flet.”
Shahd, dikur studente, lutet që të vëllai të mund të dalë jashtë Gazës për t’u operuar.
“Ne humbëm babanë, shtëpinë dhe ëndrrat. S’mund ta humbasim edhe atë. Armëpushimi na dha pak shpresë, ndoshta 1% që Ahmedi të mund të kurohet.”
Më 10 tetor, me nisjen e armëpushimit të brishtë, OBSH organizoi konvoin e parë mjekësor për evakuimin e 41 pacientëve dhe 145 familjarëve drejt Jordanisë, përmes pikës kufitare Kerem Shalom në Izrael.
Agjencia e OKB-së kërkon që numri i evakuimeve të rritet ndjeshëm, pasi mijëra të plagosur e të sëmurë presin çdo ditë. Por kufiri me Egjiptin, në Rafah, vijon të qëndrojë i mbyllur nga Izraeli, derisa, siç thonë autoritetet izraelite, Hamas të përmbushë detyrimet e marrëveshjes së armëpushimit, duke kthyer trupat e pengjeve të vrarë. Izraeli e mori nën kontroll këtë zonë në maj të vitit 2024 dhe që atëherë nuk ka lejuar kalime.
Në një konferencë shtypi, drejtori i OBSH-së, Dr. Tedros Adhanom Ghebreyesus, theksoi se masa më e ndjeshme do të ishte lejimi i trajtimit të pacientëve të Gazës në Bregun Perëndimor dhe Jeruzalemin Lindor, siç ndodhte para luftës. Edhe BE dhe mbi 20 shtete, përfshirë Britaninë, kanë ofruar ndihmë financiare e staf mjekësor për të mundësuar këtë.
“Ne mund të trajtojmë mbi 50 pacientë në ditë me kimioterapi dhe rrezatim”, shpjegon Dr. Fadi Atrash, drejtues i spitalit “Augusta Victoria” në malin e Ullinjve, Jeruzalem. “Kemi të dhëna mjekësore për shumë prej tyre, flasim të njëjtën gjuhë dhe ndajmë të njëjtën kulturë. Ky do të ishte trajtimi më i afërt dhe më efikas.”
Por autoritetet izraelite refuzojnë.
Trupat e mbrojtjes (Cogat) thonë për BBC se vendimi është politik dhe i takon qeverisë. Pas sulmeve të Hamasit më 7 tetor 2023, Izraeli përmendi arsye sigurie për moslejimin e pacientëve palestinezë të kalonin në territore të tjera, sidomos pasi pika kufitare në Erez u godit gjatë sulmeve.
Sipas Ministrisë së Shëndetësisë të Gazës, vetëm deri në gusht 2025 kanë vdekur 740 persona, përfshirë gati 140 fëmijë, ndërsa prisnin në listën e evakuuimit.
Drejtori i pediatrisë në spitalin “Nasser”, Dr. Ahmed al-Farra, shprehet i dëshpëruar:
Është ndjesia më e rëndë për një mjek, ta diagnostikosh një fëmijë, por të mos kesh as testet, as trajtimet e nevojshme. Çdo ditë humbasim jetë për shkak të mungesës së pajisjeve.
Në oborrin e spitalit, dhimbja përsëritet.
Vetëm këtë javë, u varros Saadi Abu Taha, 8 vjeç, që vdiq nga kanceri në zorrë. Një ditë më pas, Zain Tafesh, 3 vjeç, dhe Luay Dweik, 8 vjeç, humbën jetën nga hepatiti.
Armëpushimi mund të ketë sjellë heshtje nga armët, por jo paqe për ata që luftojnë mes jetës e vdekjes në shtretërit e spitaleve të Gazës.
