Nicolas Sarkozy është bërë ish-presidenti i parë francez që shkon në burg, pasi ka filluar dënimin me pesë vjet heqje lirie për komplot në financimin e fushatës së tij elektorale me para nga diktatori i ndjerë libian Muammar Gaddafi.
Që nga koha e udhëheqësit kolaboracionist të Luftës së Dytë Botërore, Philippe Pétain, i cili u burgos për tradhti në vitin 1945, asnjë ish-udhëheqës francez nuk kishte përfunduar pas hekurave.
Sarkozy, i cili ishte president nga viti 2007 deri në 2012, ka apeluar dënimin e tij në burgun La Santé, ku do të qëndrojë në një qeli me sipërfaqe rreth 9 metra katrorë në seksionin e izolimit të burgut.
Më shumë se 100 persona u mblodhën jashtë burgut, pasi djali i tij 28-vjeçar, Louis, bëri thirrje për “mbështetje”. Djali tjetër, Pierre, kërkoi një mesazh dashurie, “asgjë tjetër, ju lutem”.
70-vjeçari mbërriti në hyrje të burgut të shekullit të 19-të në lagjen Montparnasse, në jug të lumit Senë, në orën 09:40, nën masa të rrepta sigurie. Ai vazhdon të këmbëngulë në pafajësinë e tij lidhur me çështjen shumë të debatueshme të parave libiane.
Sarkozy ka deklaruar se nuk dëshiron trajtim të veçantë në burgun famëkeq La Santé, megjithëse është vendosur në seksionin e izolimit për arsye sigurie, pasi të burgosurit e tjerë janë shpesh trafikantë droge ose të dënuar për vepra terroriste.
Përveç Philippe Pétain, udhëheqës shteti francez që është burgosur ka qenë Mbreti Luigji XVI, përpara se të ekzekutohej në janar të vitit 1793.
Brenda qelisë së tij ai do të ketë tualet, dush, tavolinë dhe një televizor të vogël. Do t’i lejohet një orë në ditë për ushtrime fizike.
Në fund të javës së kaluar ai u prit në Pallatin Élysée nga Presidenti Emmanuel Macron, i cili u tha gazetarëve të hënën: “Ishte normale që në nivel njerëzor të pranoja një nga paraardhësit e mi në atë kontekst”.
Në një shenjë tjetër mbështetjeje zyrtare për ish-presidentin, ministri i Drejtësisë Gérald Darmanin tha se do ta vizitojë atë në burg si pjesë e detyrës së tij për të siguruar mbrojtjen e Sarkozy dhe funksionimin e duhur të institucionit. “Unë nuk mund të jem i pandjeshëm ndaj shqetësimit të një njeriu”, shtoi ai.
Përpara mbërritjes në burgun La Santé, Sarkozy dha disa intervista për media, duke i thënë gazetës La Tribune: “Nuk kam frikë nga burgu. Do ta mbaj kokën lart, edhe në portën e burgut”.
Sarkozy gjithmonë ka mohuar se ka bërë ndonjë gjë të gabuar në një çështje që përfshin akuzat se fushata e tij presidenciale e vitit 2007 u financua nga miliona euro nga Libia.
Ish-udhëheqësi i qendrës së djathtë u shpall i pafajshëm për marrjen personalisht të parave, por u dënua për bashkëpunim kriminal me dy ndihmësit e tij të afërt, Brice Hortefeux dhe Claude Guéant, për të folur me libianët lidhur me financimin sekret të fushatës.
Të dy burrat patën takime me shefin e inteligjencës së Gaddafit dhe kunatin e tij në vitin 2005, në një takim të organizuar nga një ndërmjetës franko-libanez i quajtur Ziad Tiakeddine, i cili vdiq pak para dënimit të Sarkozy.
Ndërsa ai ka paraqitur apel, Sarkozy konsiderohet ende i pafajshëm, por i është kërkuar të shkojë në burg për shkak të “rëndësisë së jashtëzakonshme të fakteve”.
Sarkozy tha se do të marrë me vete në burg dy libra: një jetëshkrim të Jezusit dhe Konti i Monte Kristos, historinë e një njeriu që burgoset padrejtësisht dhe arratiset për t’u hakmarrë ndaj përndjekësve të tij.
Sa i përket librit të parë, “Jésus” i Jean-Christian Petitfils botuar në vitin 2011 ofron një portret të dokumentuar mirë të jetës së Krishtit. Petitfils mbështetet në burime historike dhe kërkime për të ndërtuar një pamje që shmang rrëfimet tërësisht fetare.
Sërish, një zgjedhje e drejtpërdrejtë në simbolikë, por ndoshta e qëllimshme për të balancuar ndonjë dëshirë hakmarrjeje që mund të ngjallet nga Dantès…
