Sali Berisha ka zhvilluar këtë të mërkurë mitingun përmbyllës në Qarkun e Korçës, ku ka komentuar edhe vizitën e Edi Ramës në këtë qytet.
Berisha tha se Rama erdhi në Korçë si një pazarxhi, ku bashkë me Niko Peleshin donin të blinin Ilir Vrenozin, pasi nuk duronte dot kritikat e këtij të fundit dhe shpirtin e tij të lirë.
Lideri demokrat tha se Rama erdhi në pushtet duke lëviz televizion më televizion me pranga në duar duke terrorizuar qytetarët, teksa u bëri thirrje korçarëve dhe gjithë shqiptarëve që më 11 Maj të shpëtojnë kombin që në 10 vite ka numrin më të lartë të emigracionit në botë dhe numrin më të ulët të lindshmërisë.
Sali Berisha: Miq, korçare dhe korçarë të mençur, mos harroni kurrë një moment. Ai që erdhi në pushtet me votë në 2013, ai krenarisht kalonte nga një studio televizive në një studio televizive tjetër me hekura në dorë për të terrorizuar qytetarët e vet. Mendoi se, në këtë mënyrë, ai do të dominë mbi ta, do t’i bullizojë ata. Në këtë mënyrë, ai tregonte në të vërtetë fytyrën e paraardhësve të tij, të cilët kishin vendosur varje të kundërshtarëve politikë.
Erdhi në Korçë, dhe erdhi si pazarxhi. Mendoi se këtu, me Nikon e tij do mund të blinte një qytetar të thjeshtë të Korçës, njërin prej jush. Do mund ta blinte, sepse nuk i duronte dot kritikat e tij, nuk duronte dot shpirtin e tij të lirë, dhe u bë gati ta blinte. Mirëpo, qytetari i Korçës, të cilit i uroj sot ditëlindjen, rastisi njëri prej jush, rastisi me karakterin tuaj, me normat tuaja morale, jo të sojit të tij, as të Peleshit të tij. Dhe e gjithë fushata e tij, u përqendrua në Korçë tek ky njeri që i uroj edhe 120 vite të tjera, Ilir Vrenozit.
Unë sot, bëj thirrje çdo qyetetari të Korçës, pogradecit, Kolonjës, Devollit, më 11 maj të bashkohemi, sepse, shtëpia pa fëmijë, pa të rinj, djepi bosh, klasat pa nxënës janë mjerim, për çdo shqiptar që i thotë vetes shqiptar. Pavarësisht nga bindjet e tij, i them çdo qytetari të Korçës dhe Shqipërisë, se shtëpia pa të rinj, se djepi bosh, edhe të florinjta po t’i ketë muret përfundojnë në një muze dhe jo në një shtëpi me zot. Dhe ne, sot, nuk jemi kurrë ata që duhet të ishim. Ne sot, jemi njerëzit që kemi braktisur në 10 vite, më shumë se çdo komb tjetër, Korçën dhe Shqipërinë. Ne sot, jemi njerëzit, në të cilët shkollat nxënës nuk kanë më. Kemi sot si komb, treguesin e lindshmërisë më të ulët në botë për shkak të emigracionit. Pra, një sirenë, një klithmë buron nga shpirti i këtij kombi. Për çdo korcar, për çdo shqiptar, më 11 maj ta shpëtojmë. Ju jeni shpresa! Korça ka shpresë, Korça ka besim! Ju, që keni mbushur sheshet i rikthyet shpresën Korçës, i rikthyet shpresën Shqipërisë. 100 ditë na duhen, jo për pushtetin tim, kurrë. Por 100 ditë na duhen për të firmosur ë bashku një kthesë vendimtare në këtë rënie të madhe që kemi. Na duhen vetëm 100 ditë, që nënat, baballarët, gjyshet dhe gjyshërit tanë të mos numërojnë më kafshatën, por të shpërblehen, të marrin një pension minimal, kurrë më të ulët se 200 euro.
