Nga Enton Abilekaj
Nuk pritej asnjë rezultat tjetër nga Himara. Një fitore e dhunshme e pushtetit, që nuk gëzoi dot as fitimtarët. Një fitore më pak legjitime se një emërim që nuk i jep dot pushtet Vangjel Tavos të drejtojë. Ai do të zbatojë urdhërat e atij që e caktoi pa proces dhe që mund ta heqë po njësoj, ashtu si hoqi Gjergj Goron, apo të komanduarit pas tij.
Masakra e pronave do të vazhdojë, regjistrat kadastralë do të mbyllen deri në milimetrin e fundit katror që do kalojë për investitorët strategjikë. As këto nuk janë të reja. As ankimimet e opozitës nuk ishin të reja. Dihej që do të shtoheshin votues pro dhe do pengoheshin votuesit kundër. Pjesëmarrja e administratës, presioni, policia e përfshirë, biznesi dhe ndoshta edhe kriminelët, janë rregullisht pjesë e procesit. KQZ dhe gjithë institucionet e pavarura që mbyllin sytë, janë gjithashtu një skemë e mërzitshme që nuk ia vlen as të përmenden.
E vetmja e re është që opozita nuk e shfrytëzoi Himarën për të bërë një betejë, nuk e përdori si shkëndijën e rebelimit ndaj një qeverie që asgjësoi Institucionin e votës. Duke qenë nën prozhektorët e shqiptarëve dhe të huajve, Himara mund të shndërrohej në muzeun e gjallë të masakrës ndaj zgjedhjeve, në betejën e ashpër midis qytetarëve që nuk pranojnë vjedhjen sy më sy dhe pushtetarëve që gllabërojnë pa u fshehur. Himara mund të shërbente për fillimin e një procesi të gjatë që mund të çonte në zgjedhje të lira në 2025. Nese opozita do të bënte betejë.
Në debatin për bojkotin e zgjedhjeve, e vetmja arsye për pjesëmarrje ishte një humbje që të demaskonte Ramën dhe të nxiste ndryshime të mëdha për zgjedhjet e përgjithshme. Kështu si ndodhi, pjesëmarrja në zgjedhje i shërbeu vetëm fasadës demokratike të një politikani që prej 15 vjetësh ka asgjësuar zgjedhjet në partinë e tij dhe prej 10 vjetësh po thellon procesin e asgjësimit total të tyre.
Humbja e Lukovës, nuk ka asnjë vlerë përveçse tregon se si Partia Demokratike, u dorëzua dhe votuesit e saj, të përqëndruar kryesisht atje, mbetën jetimë, ndoshta u dorëzuan te PS. Jo se rezultati i Lukovës, po të ishte si ai i 14 majit 2023 do të shmangte humbjen e paravendosur, por të paktën do të jepte një shenjë që PD, pas katastrofës së 2023, ka ndryshuar diçka.
Në të gjithë Bashkinë e Himarës, duken qartë shenjat e dobësisë së Partisë Demokratike, ndërsa PBDNJ ka qëndruar të paktën te votat e zgjedhjeve të fundit. Jo rastësisht Rama dhe Klosi deklaroheshin 2 ditë përpara zgjedhjeve se Tavo arriti të bashkonte të majtën dhe të djathtën. Kjo deklaratë që nuk shqetësoi askënd, u shfaq në zgjedhje si argumenti më i besueshëm për të justifikuar një proces të shkatërruar që përpara 4 korrikut, kur u dekretua paligjshmërisht.
Kështu, në vend që të bëhej fusha e betejës për 2025, në vend që të shndërrohet në tokën e rezistencës ndaj grabitjes, procesi zgjedhor i Himarës, vetëm sa tregoi se partia më e madhe e opozitës nuk ka as projekt as fuqi dhe as frymëzim për të luftuar regjimin. Kjo ishte humbja e papritur e Himarës.
