Nga Boldnews.al
Kryeministri Edi Rama në daljet e fundit publike deklaroi se pakënaqësia ndaj tij mund të jetë edhe nga 70 % e popullsisë, por ai nuk ka ndërmend të tërhiqet. “Me votë le të më rrëzojnë në vitin 2021, nëse nuk më duan”-deklaroi ai, pa i dhënë përgjigje pyetjes së madhe: A do shitblehen votat nga politika e lidhur me krimin?!
Akti i dorëheqjes nuk është tabu në vendet e zhvilluara, pasi kanë përgjeshmërinë qytetare dhe shtetare për tu larguar atëherë kur dicka nuk shkon. Mjafton një skandal i vogël, një palë zgjedhje, apo një referendum që krerët e qeverisë të hapin udhën dikujt tjetër. Pa e çuar vendin në konflikt, pa iu hakërryer kundërshtarit politik, e sigurisht duke mbajtur të mbyllura në magazina gazin lotsjellës dhe dorën që shkruan letra publike çdo ditë.
Fatkeqësi për vendin që nuk i ngjan as fqinjëve tanë për nga përgjeshmëria politike.
Kryeministri grek, Alexis Tsipras, ka bërë thirrje për zgjedhje të parakohshme pas rezultatit zhgënjyes të partisë së tij në zgjedhjet e Parlamentit Europian. Syriza e tij mori vetëm 23.94 për qind të votave, e tejkaluar nga partia më e madhe opozitare, Demokracia e Re, e cila mori 33.28 për qind.
Kaq ka mjaftuar që Tsipras të shkojë në zgjedhje të reja të përgjithshme brenda vendit. Zgjedhjet për Parlamentin Europian, janë një test për popullaritetin e qeverisë, por ai nuk priti fundin e mandatit, nuk mund të qëndrojë asnjë ditë më shumë në atë post, nëse qytetarët nuk i japin besimin. Për Tsipras vlen shteti dhe jo pushteti. Ikim nga fqinji ynë Jugor dhe ktehemi në Juglindje, në Maqedoni…
I sapoardhuri më shumë mund në qeverinë e Maqedonisë së Veriut, Zoran Zaev, pasi nënshkroi marrëveshjen historike me greqinë për çështjen e emrit dhe solli pajtimin nën brishtësinë etnike të vendit, e pa në sy kancelarin gjermane Merkel dhe Presidentin Francez Macron duke iu shprehur se nëse BE nuk hap negociatat me Maqedoninë e Veriut, atëherë ai do të japë dorëheqje.
Edhe kryeministri ynë ishte aty, por “çuditej” sesi homologu maqedon mund të shkonte në dorëheqje, me pikëpyetjet që ngrihen gjithnjë në kokën e Ramës; a mund të lihet pushteti për kaq “pak”, si mund të heqë dorë një kryeministër nga bota e madhe e korrupsionit, PPP-të, etj?
E kur dy kryeministrat e vendeve fqinj tregohen shtetarë dhe ballëhapur shkojnë në zgjedhje të parakohshme, Edi ynë, ose “Skënderbeu” i Elisës, tregon pallën, (dmth dhunën) në vend të zgjidhjes. Hakërrehet se do shkojë në zgjedhje lokale i vetëm, duke kthyer frikshëm njëpartitizmin komunist, kërcënon se do i presë burgu çdo opozitar që pengon zgjedhjet, në protesta të mbyt në gaz dhe të jep hurin policor kur je i shtrirë në tokë.
Nuk mjaftojnë skandalet e korrupsionit, as konçensionet që po zbrazin çdo ditë xhepat e shqiptarëve, as dyshimet e forta dhe provat për lidhjen e elitës së Rilindjes me botën e krimit në shitblerjen e zgjedhjeve.
Në Austri kancelari Sebastian Kurz dha dorëheqjen dhe thirri zgjedhjet e parakohshme pasi në një videopërgjim shfaqej zëvendëskancelari në një aferë të dyshimtë korrupsioni të mbetur në tentativë me një femër e cila pretendonte se ishte mbesa e një oligarku rus.
Kurz dha dorëheqjen, edhe pse nuk ishte ai përgjegjës për veprimet e aleatit të tij në bashkëqeverisje. Kancelari austriak nuk shkroi letra të gjata, shtjellime psiko-politike të degraduara, por me një fjalim të thjesht, iku nga posti i rëndësishëm dhe kërkoi zgjedhje të reja.
Kryeministrja Britanike Theresa May dha dorëheqjen tre ditë më parë për shkak të krizës që ka përfshirë Britaninë e Madhe pas vendimit për të dalë nga BE. Ajo kërkoi disa ditë më parë nga Parlamenti të drejtën për të zhvilluar një referendum të dytë për të dalë ose jo nga BE. Mes lotëve, në një konferencë për mediat, ajo tha se nuk arriti dot që t’i bindte deputetët për referendum, nuk ia doli. “Nuk isha në gjendje t’i bindja deputetët, provova tre herë.”-deklaroi ajo.
Rastet e fundit janë të ngjashme me çdo kohë politike në Europë. Kryeministri ynë, edhe pse qeveris një vend që është nën dhunën e varfërsisë, pasigurisë, padrejtësisë, korrupsionit në nivelet e larta qeveritare, ku ligjin e bëjnë bosët e drogës e ku rinia ka marrë aratinë nëpër Europë, sërish qëndron në krye të qeverisë, i ngjitur pas karriges, për të mos e lëshuar edhe nëse vendi rrezikon përplasjen civile.
