Djegia e mbeturinave në landfillin e Bushatit në Shkodër ka shkaktuar një ndotje të rëndë toksike (prej dy ditësh) duke e kthyer jetën e banorëve të zonës në një makth dhe duke kërcënuar seriozisht bujqësinë, burimin e tyre kryesor të jetesës.
Një banor i zonës, i cili ka punuar edhe vetë në këtë landfill, shprehet se situata ka arritur në një pikë kritike.
“Këtu ka kryer punë ky vend. Nëse landfilli nuk menaxhohet siç duhet, ne kemi mbaruar punë,” shprehet ai, duke përshkruar një realitet të zymtë ku toka është bërë e papunueshme.
Sipas tij, ndotja toksike ka depërtuar thellë, duke e bërë të pamundur kultivimin e çdo lloj bime apo perimeje në tokë të hapur.
E vetmja mundësi e mbetur është kultivimi në serra të vogla, të izoluara nga toka e kontaminuar. Pasojat nuk kufizohen vetëm në bujqësi.
Ndotja e ajrit ka qenë aq e rëndë, saqë banorët nuk kanë mundur të hapin as dritaret apo dyert e shtëpive. “Këtë radhë ndotja është shumë e madhe,” thekson ai.
Ai nuk beson se zjarri është i qëllimshëm, por ia atribuon atë gazrave të grumbulluara nga mbeturinat, çka tregon për një menaxhim të dobët dhe të rrezikshëm të landfillit.
Përballë kësaj situate alarmante, banori shprehet se shumë familje po mendojnë zgjidhjen drastike: braktisjen.
“Nëse vazhdon kështu, ne jemi të detyruar ta lëmë bujqësinë. Unë kam vajzën në Itali dhe do të iku krejt,” thotë ai, duke reflektuar dëshpërimin e një komuniteti që po sheh tokën dhe të ardhmen t’i helmohen para syve.
Deklarata për media:
“Situata është ndotje, komplet ndotje toksike. Këtu nuk bëhet më asgjë. Nëse nuk menaxhohet mirë landfilli, ky vend ka mbaruar. Asnjë lloj bime nuk rritet më këtu, as perime nuk bëhen”.
“Ka ndodhur edhe herë të tjera, por këtë radhë ndotja është shumë e madhe. Nëse vazhdon kështu, ne jemi të detyruar të heqim dorë nga bujqësia,” vijon banori.
“Unë kam vajzën në Itali dhe po mendoj të iki edhe vetë krejt atje,” përfundon ai.
