Nga Boldnews.al
Nëntë deputetë të rëndësishëm dhe një krybashkiak, po aq i rëndësishëm, (që të gjithë opozitarë), u gjendën në SHBA për disa ditë. Nga Mëngjesi i Lutjeve, tek lutjet për të ardhur në pushtet, opozita i ka varur shpresat tek Amerika. Beson se ditë më të mira do të vijnë dhe ajo ditë thuhet së është e afërt. Bësojnë se vetë Amerika do të “ofrojë” begatinë për opozitarët që besojnë se mrekullia kalon nga Uashingtoni, pasi është ndalur një herë në Kavajë…
“Për Mëngjesin e Lutjes dhe takime të rëndësishme me Kongresmenë të SHBA-së, së bashku me ligjvënës të Partisë Demokratike! Ditët më të mira janë përpara!”. Është ky mesazhi i shkurtër me kuptim të gjatë e të thellë që dha Fisnik Qosja, kryetari i Bashkisë Kavajë. Ndër emrat e njohur të deputetëve të opozitës ishin kreu i grupit Parlamentar Gazmend Bardhi, deputetët “premtues” me të ardhme nga e shkuara, Belind Këlliçi, Ivi Kaso apo Klevis Balliu, pa harruar të përhershmin Fatmir Mediu, që gjeti kohë për të vizuar Uashingtonin, edhe pse me agjendë të ngjeshur nga gjyqi që po zhvillohet ndaj tij për tragjedinë e Gërdecit.
Opozita thotë se ka mësuar nga e shkuara. Edhe ish-kryetari “de jure” Luzim Basha në ditët më të vështira të tij fjalën Amerikë e kishte në çdo fjali, ndërsa sot nuk e di më kush se ku ndodhet, pavarësisht se “lufta” që gjithnjë sapo kishte nisur, tashmë po përfundon me pasojën: “opozita e dorëzuar”.
Në anën tjetër është Rama që këtu në vend duket sikur po i lëkunden gjunjët, jo nga forca e opozitës, por nga tejforca e të tijëve të kapur në afera që kapërcejnë edhe Oqeane. Të dyja palët kapen pas Amerikës, shtet I cili dukshëm dhe me të drejtë është në mbrojtje të interesave të qytetarëve të saj.
“Mëngjesi i Lutjeve” është një ritual i përvitshëm dhe traditë në SHBA, me pjesëmarrjen e shumë përfaqësusve nga vende të ndryshme të botës. Madje edhe vetë Elisa Spiropali, një mëngjes e gjeti veten para lutjes, nën rrethimin e kongresmenëve që i buzëqeshin gjithkujt që vetëkënaqet për pjesëmarrjen.
Kryeministri Rama ka çtë ofrojë, përfshi ishuj e bregdet me shumicë, mjafton që edhe për të fjala Amerikë të shihet si shpëtim për lëkurën e regjur në 13 vite korrupsion, krim të organizuar dhe oligarki.
Po për opozitën ku janë qytetarët? Apo Amerika e para…! Edhe pas 13 viteve duke pritur “radhën” për në pushtet, opozita nuk e ka kuptuar se lutjet, (jo vetëm për një mëngjes në Uashington) llogaridhënia, shpresa dhe fryma krijohet me votuesit e saj, që nuk mund të ushqehen me lugën bosh të “kilometrit të fundit”!
