Sipas çështjes spanjolle, i pandehuri, i cili është rreth gjashtëdhjetë vjeç dhe aktiv në pasuri të paluajtshme në Shqipëri dhe Itali, dyshohet se ka marrë pjesë në takime me figurat kryesore në rrjetin e trafikimit të kokainës në Aruba në Antilet Holandeze, por edhe në Monte Karlo në Monako, në Tiranë në Shqipëri dhe në Bruksel. Ai dyshohet se veproi si ndërmjetës midis njërit prej dy udhëheqësve të dyshuar të rrjetit dhe investitorëve në Shqipëri për të pastruar para nga shitja e drogës.
Nga ana tjetër, Lucrezia Notarrigo deklaroi para Gjykatës së Apelit të Brukselit se ishte e papranueshme padia për procedurat kundër klientit të saj, Gazmir V., i akuzuar në çështjen Black Eagle.
Avokatja penale i kërkoi gjykatës të merrte të njëjtin vendim që bëri Gjykata Penale e Brukselit një vit më parë: të merrte në konsideratë që, në bazë të parimit “non bis in idem”, domethënë faktit të mosgjykimit dy herë për të njëjtat fakte, procedurat duhet të shpallen të papranueshme për klientin e saj, Gazmir V.
Ajo kujtoi se ky i fundit ishte dënuar tashmë në Antuerp për trafik droge, bazuar në fotot që e tregonin atë në mes të një operacioni për nxjerrjen e drogës. Kjo përfshin hyrjen tinëz në anijet kontejnerë për të hequr ngarkesën e mbushur me kokainë para kontrolleve doganore. Sipas avokates, këto fakte të Antuerpit formojnë një unitet qëllimi me ato me të cilat akuzohet klientja e saj në çështjen “Black Eagle”, të gjykuar në Bruksel.
Avokati penal shkoi më tej. Ajo e shqyrtoi hetimin në detaje për të arritur në përfundimin se Gazmir V. nuk i kishte vazhduar aktivitetet e tij kriminale pas arrestimit të tij të parë. “Të dhënat telefonike më lejojnë të gjurmoj të gjithë axhendën e tij gjatë periudhës së kryerjes së veprës penale. Asgjë nuk e lidh atë me rastin aktual. Nuk ka prova për pjesëmarrjen e tij në një organizatë kriminale”, argumentoi ajo.
Gjykata dëgjoi të mërkurën deklaratën e fundit mbrojtëse, atë të Ilir L. Ai dyshohet se ka menaxhuar garazhe për organizatën kriminale ku ruheshin automjetet dhe kimikatet e përdorura në transportin dhe përpunimin e kokainës. Ai i siguroi gjyqtarët se nuk ishte në dijeni të natyrës së paligjshme të aktiviteteve të punëdhënësit të tij, Indrit Kulaj. Ky shqiptar dyshohet se e ka drejtuar organizatën së bashku me bashkëkombësin e tij Alfredo Hamzai. “Gjykatësi i parë arriti në përfundimin se unë i kisha mbyllur sytë dhe se duhej ta kisha kuptuar se çfarë po ndodhte”, tha Ilir L. “Kjo nuk është e vërtetë. Unë nuk kam qenë kurrë indiferent. Sapo u kontrolluan garazhet, e thirra Indrit K. dhe i tregova se çfarë kishte ndodhur. Ai më tha: ‘Mos u shqetëso, do të kujdesem unë për gjithçka, do t’i rregulloj kanaçet’. Por “vendosa të tërhiqem nga kompania e tij ”, shpjegoi ai. Kjo kompani, e quajtur “Mondovi”, që dyshohet se ishte aktive në import-eksportin e automjeteve, ishte një guackë boshe sipas prokurorit federal.
Disa nga shqiptarët e përmendur në këtë proces janë identifikuar më parë nga mediat si Artur S., Indrit Kulaj, Arben I., Alfredo Hamzai, Arten Hamzai, Fjodor B., Aldo T., Llazar S., Marsel A., Erik I., Geron Z., Klodjan B., Gazmir V., Ilir L., apo kosovari Bashkim O., të konsideruar ndër lojtarët më të mëdhenj shqiptarë në tregun e kokainës. Në këtë dosje janë zbuluar edhe lidhje me zyrtarë në Shqipëri, përfshirë korruptimin e një prej tyre me një orë 400 mijë euro apo takime me ta në Antilet holandeze për të mundësuar leje ndërtimi për kullë në Tiranë.
