Blerja e Twitter nga Elon Musk ngre pikëpyetje të shumta politike: a është e drejtë që njeriu më i pasur në botë të zotërojë një forum kaq të rëndësishëm për debate publike?
Blerja e tij ngre gjithashtu pikëpyetje edhe rreth çështjeve ligjore: a është i drejtë vendimi i tij për të pushuar shumë punonjës brenda disa ditësh nga përfundimi i blerjes?
Dhe ngre pyetje rreth strategjisë: a mund të fitojë Twitter para duke kaluar nga një model biznesi i bazuar në reklama në një model të bazuar në abonime?
Por blerja e Twitter-it nga Musk është gjithashtu një test i një stili të veçantë të menaxhimit.
Në mënyrën se si ai mendon për punën, vendimmarrjen dhe rolin e shefit ekzekutiv, Musk po noton kundër valës.
Qëndrimi i tij ndaj punonjësve është një shembull i qartë i qasjes së tij ndryshe kundër rrymës. Për shumë, Musk është një shef i modës së vjetër. Atij nuk i pëlqen puna në distancë: në fillim të këtij viti ai u dërgoi një email punonjësve në Tesla duke kërkuar që ata të paraqiteshin në zyrë për të paktën 40 orë në javë.
Kushdo që mendonte se kjo ishte “jashtë mode” mund të sillej sikur po punonte diku tjetër”, shkroi ai në Twitter.
Cilado qoftë ligjshmëria e vendimit të tij për të pushuar kaq shumë punonjës të Twitter-it, metodat e tij janë brutale: shumë njerëz u pushuan nga puna me një email dhe gjysma e tyre u zhduk me një të “rënë të lapsit.”
Duket sikur ai kishte vendosur të provonte idetë e tij në biznes. Për ata që mbeten, qëndrimi është shumë i vështirë. Persona që punojnë ende thanë se veprimet e para të Musk në firmë ishte vendimi për anulimin e “ditëve të pushimit” në muaj në të gjithë firmën, raporton abcnews.al.
Në firmat e tij të tjera, si Tesla dhe SpaceX, Musk mund të mos ketë treguar ndjeshmëri, por ka treguar një qëllim, nga popullarizimi i automjeteve elektrike te kolonizimi i Marsit. Nëse kjo mund të funksionojë për të edhe në Twitter mbetet për t’u parë.
Vizioni i tij për produktin si një “shesh dixhital i qytetit” ku lulëzon liria e fjalës është një vizion madhështor. Këtë herë, megjithatë, ai nuk po merr përsipër punonjësit në detyrë, por po përmirëson një biznes ekzistues ku gjykimi dhe politika kanë rëndësi po aq sa inxhinieria.
Mënyra se si Musk merr vendime gjithashtu e kalon konsensusin. Janë bërë relativisht shumë pak kërkime mbi mënyrën se si shefat i bëjnë zgjedhjet e tyre, por një studim i Shkollës së Biznesit të Harvardit, i botuar në vitin 2020, bëri bujë duke pyetur 262 studentë të shkollës rreth strategjisë.
Studiuesit zbuluan se shefat që përdorin procese më të strukturuara priren të drejtojnë firma më të mëdha dhe me rritje më të shpejtë. Gjithashtu priren të marrin vendime më ngadalë. Musk dhe bashkëpunëtorët e tij zotërojnë një kamp tjetër: të shpejtë, joformal dhe agresiv.
Tashmë ka raporte për punonjësit që Musk pushoi nga Twitter, të cilëve i ka kërkuar të rikthehen.
Peter Drucker e përshkroi CEO si personin që lidh botën e jashtme dhe punën e brendshme të kompanisë.
Askush tjetër në firmë nuk është në gjendje të kombinojë këto perspektiva, shkroi Drucker.
Marka dhe pasuria e tij personale janë të lidhura ngushtë me firmat e tjera që ai drejton. Në Twitter ai po përpiqet edhe më shumë, duke zhvilluar ide të reja dhe duke pyetur audiencën për pikëpamjet e tyre dhe duke ofruar komente në kohë reale se si po shkojnë gjërat.
Dhe Twitter në vetvete është një platformë në të cilën të gjithë – përdoruesit, ish-punonjësit, njerëzit që themeluan firmën, politikëbërësit dhe ekspertët tregojnë publikisht si po shkojnë gjërat.
Kur Musk bëri ofertën e tij për herë të parë për të blerë Twitter, ai e bëri të qartë tha nuk ishte për shkak të rritjes ekonomike. Ai më vonë u përpoq të largohej plotësisht nga transaksioni.
Historia e një pronari miliarder të një platforme të mediave sociale ka pak të përbashkëta me sfidat që shqetësojnë drejtuesit e firmave publike. Ndoshta po, por nëse Musk korr një tjetër sukses të sipërmarrjes së tij të fundit, por duke u treguar brutal me fuqinë e tij punëtore, duke anashkaluar seancat e PowerPoint dhe duke menaxhuar meme, masteri për menaxhimin e biznesit do të duhet të bëjë disa përmirësime./ The Economist
