Nga BoldNews.al
Kushdo që ka shpresuar se me largimin e Ardi Veliut nga drejtimi i Policisë së Shtetit, situata në aktivitetin e uniformave blu do të standartizohej dhe do të rikthehej në hullitë e ligjit, më së paku duhet të ndihet i zhgënjyer.
Vrasjet mafioze nuk kanë munguar edhe me emërimin e Gledis Nanos, i cili erdhi me aureolën e “njeriut të amerikanëve”.
Por, më e keqja akoma, sjellja rrugaçërore e punonjësve të ndryshëm të Policisë së Shtetit, vijon të jetë në të njëjtat nivele. Si edhe reagimi “justifikues” i Drejtorisë së Përgjithshme të Policisë për episode dhune ndaj qytetarëve, vijon të jetë në të njëjtin stil të “ard-velinjve”.
Kujtdo mund t’i kujtohet lehtësisht se si Ard Veliu i Parë bullizoi një nënë të re, në përpjekje për të justifikuar dhunën që vartësit e tij ushtruar ndaj djalit të saj 14-vjeçar për thyerje të “orarit të karantinës”.
Apo, më keq akoma, kur, një mendësi kriminale brenda radhëve të Policisë së Shtetit, u përpoq t’i mveshte një pistoletë të ndjerit Klodian Rasha, i cili u vra nga një polic në Tiranë, gjithashtu për “thyerje të orarit”.
Kjo mendësi vijon të jetë ende e fuqishme dhe u përsërit edhe në një episod dhune, ndodhur mëngjesin e 24 Tetorit, në rreth-rrotullimin e Saverit, në Lushnje.
Një patrullë policore ndaloi 28-vjeçarin Amarildo Hoxha dhe “komunikimi” i tyre u shndërrua në një rrahje të dhunshme të qytetarit, nën justifikimin se ai “kundërshtoi policinë”
Deri më tani, publiku ka parë vetëm pamjet e Amarildos, i dhunuar keqas, me sy dhe fytyrë të nxirë nga goditjet e patrullës policore.
Punonjësit e uniformave blu pretendojnë se ai i ka kundërshtuar…dhe, sipas kësaj logjike, e kanë dhunuar.
Kjo mendësi është tipikisht tribale, ku policët, nën pretekstin e uniformës, i jep të drejtën që të ushtrojnë dhunë të rëndë fizike ndaj një qytetari të pambrojtur.
Manualet policore i kanë të parashikuara rastet, kur duhet të trajtojnë persona që i kundërshtojnë në ushtrimin e detyrës-asnjë polic nuk është “Herkuli” për ta zgjidhur vetëm situatën.
Për çdo konflikt në rrugë, punonjësit e Policisë njoftojnë kolegët e tyre, në rast se nuk arrijnë t’i neutralizojnë, sipas standarteve të punës.
Por, nuk ka ndodhur kështu me Amarildo Hoxhën. Ai deklaron dhe, edhe fytyra ia tregon, se është gjendur nën breshëri të dhunshme grushtash, pasi nuk pranoi t’u japë telefonin.
Më e rëndë se sa dhuna policore, është justifikimi i saj nga shefat e tyre të mëdhenj.
Në një njoftim zyrtar, publiku informohet se Drejtori i Përgjithshëm, Gledis Nano ka ngritur një grup pune për veprimtarinë e policëve, si edhe jep garancinë se “do të veprojë me forcën e ligjit ndaj çdo individi që cënon ligjin apo integritetin fizik të punonjësve të Policisë”.
Shprehja “forca e ligjit”, në rastin e Lushnjes duket se është shndërruar saktësisht në “forcën e muskujve”.
Mesazhi është i qartë-policia i ka dhënë të drejtë vetes që të ligjërojë dhunën.
