Nga BoldNews.al
Sa herë lajmërohet se ndonjë shtëpizë njëkatëshe me tre dhoma është sajuar për nga cilësia si një kohë dikur me “punë vullnetare”, por që sot kushton mjaft shtrenjt, kryeministri Edi Rama rend për të bërë shfaqjen e radhës. Teksa mbante në krahun e djathtë kryebashkiakun e Shijakut Elton Arbana (një emër i dalë nga përgjimet e dosjes 339 ku fliste me persona të dënuar për vrasje dhe trafike), dhe në anën e majtë ministrin e fatkeqësive Arben Ahmetaj, kryeministri Rama pa një detaj nga shtëpiza e ndërtuar.
Ulluqet nuk ishin vënë siç duhet, ose të paktën siç do usta Rama, e aq më rëndë ishte lyer jo me shijet kryeministrore. Dialogu është jo për të qeshur, por për të vënë kujën.
“Ndërtuesi kush është? Ju jeni firma. E para ato ullukët nuk lihen që të rrjedhin aty. Ato duhen përfunduar me rrjedhje siç është projekti dhe e dyta unë jam bojaxhi, mungon një element i projektit. Projekti ka një thyerje me ngjyrë. Jemi dakord, të them akoma apo i dini vetë detajet e tjera, se shoh edhe detaje. Bukur shumë janë por ullukët të shkojnë sipas projektit, që të mos bjeri ujë atje sikur po bien gjyma nga çatia edhe ngjyrën” – tha Rama duke iu drejtuar inxhinierit që tundte kokën në shenjë aprovimi me fytyrë të zverdhur.
Arbana dhe Ahmetaj e shihnin tërë admirim këtë mjeshtër të ndërtimit, këtë kolos të shfaqjes dhe akademikun e bojastijes. Po ulluku fut ujë në tjetër vend, në çdo cep të vendit dhe “usta Rama” për shtatë vite qeverisje ka ngritur një ngrehinë e cila po zë brenda përfundimisht çdo qytetar të vendit. Ata njerëz ende që nuk janë me tru të larë dhe shpëlarë nga lavatriçja e Rilindjes.
Në mungesë të takimeve jashtë vendit, ku të flitet për integrimin apo bashkëpunimet dypalëshe mes vendeve të ndryshme perëndimore, (pasi sot Ramën nuk po e afron askush), ai bën shëtitje nëpër bashkitë e vendit dhe jep spektaklin imagjinar mbi arritjet e vendit. Edhe ata vepra që ka ngritur kanë përfunduar në duart e pesë oligarkëve që nëpërmjet PPP-ve, që është kthyer në “Partneritetin Preferencia Privat), ndërsa pjesa tjetër e shoqërisë mbijeton me problemet e përditshme ekonomike, mungesën e drejtësisë, korrupsionin e pushtetit dhe arrogancën e zyrtarëve.
Këta janë “ulluqet” që çojnë paranë në duart e pushtetit, duke e kthyer grabitjen e parasë publike në “artin e Rilindjes” dhe për të mbuluar gjithçka sot diskutohet boja dhe ulluku para kamerave në një shtëpizë që ka kushtuar shtrenjt, por që ministri i fatkeqësive ka dorën e lirë për të ngjyer llërët në kasafortën e madhe të pushtetit.
