Nga Boldnews.al
Negociatat me BE-në nuk i morëm. Në sytë e gjithë botës u përfaqësuam me një qeveri që qytetarët e saj i ka degdisur për azil në kampet e luftës, që korrupsionin e ktheu në sistem dhe demokracinë e varrosi. Po edhe kaq nuk na mjafton, e keqja nuk ka fund dhe këtë na e kujtoi vetë Rama… “Më datë 19 tetor dielli do të lindë përsëri, jeta është e bukur”-tha dhe vijon të thotë kryeministri në çdo dalje të fundit publike.
Dielli ka lindur vërtetë. Ky është një “premtim i mbajtur” dhe “meritat” i shkojnë vetëm kreut të qeverisë… Jemi në një absurd politik, ku vendi ka provuar shtetarë të mëdhenj si Ismail Qemali, kryeministra dhe ministra me ideale të forta atdhetare si ajo brezni e viteve 20’.
Politikanë të fortë në shtebërje apo mbajtje pushteti si të periudhës së Zogut, diktatorë të tmerrshëm si koha politike e Enver Hoxhës, politikanë miks mes diktaturës dhe demokracisë me Ramiz Alinë dhe në 30 vitet e fundit kanë kaluar kryeministra me probleme por edhe merita, por kurrë nuk patëm në krye të vendit një qenie politike të marrë që dërgoi vendin në greminë, depresion dhe varfëri me mënyrën e qeverisjes së tij.
I dha vlerë të ligut, kriminelit, trafikantit të drogës, shfrytëzuesit të vajzave për prostitucion. E bëri kriminelin deputet, e vuri të paedukatin dhe pashkollin zyrtar, e ktheu intelektualin në hyzmeqar. Prej Europës na largoi me turp, por në vendin tonë ai shet meritë propagandistike. Pushteti qëndror dhe lokal i ngjan një kabareje të madhe ku hahet, pihet, dëfrehet, vidhet, kurvërohet dhe në fund dalin e shesin moral.
Pushteti edhe kur nuk fitohet me mashtrim, vidhet, rrëmbehet nga krimi dhe i vjen në dorë si dhuratë minidiktatorit që nënshtron njerëzit të një gjaku, gjuhe apo tradite. Në kohë fushatash dy makineri ndez Rilindja; atë që mban krimin dhe tjetrën që transporton para. Diku varfëria blihet votë për kokë. Çmimin e kanë gati standard, 40 mijë lekë të vjetra copa. Kur dikush me moral dhe integritet refuzon ti bindet Rilindjes, shantazhohet, kërcënohet dhe detyrohet të nështrohet nga të fortët, trafikantët që pushteti u veshi kostumin e biznesmenëve.
E kur ngjitet pas karriges së epërme të qeverisjes paraqitet me atlete të bardha, kostum serioz dhe kollare shumëngjyrëshe, si një politikan “trendy” në pamje të jashtme, por një minidiktator në mënyrën qeverisëse, që thelbin e mbulon me dukje. Është malinj në shprehje, injorues ndaj varfërisë ekstreme, aktor tragjikomik në deklarime dhe qëllimqartë për të mbajtur pushtetin edhe nëse kosto është shkatërrimi i një vendi, apo kombi.
Shoqërinë që mendon ndryshe dhe kërkon të drejtat për veten dhe të ardhme për fëmijët e degdisi nëpër botë. Frymën e protestës e mbyt me gaz lotsjellës, kërcënim me burg dhunë policore dhe kontroll total të sistemit të mbetur të drejtësisë.
Ka krijuar një “njeri të ri”, qenie gjenetikisht të modifikuar si rracën e Rilindasve, që sot janë në krye të pushtetit. Po hanë veten, me grindje, kulisa, shantazh dhe batërdi me mitmarrjen, por kjo shitet si sukses në kurrizin qytetar, të përkulur nga barra e madhe e një pushteti që të mposht.
Dështimin i madh për hapjen e negociatave ai e kalon me batuta idiote, duke synuar të relativizojë të keqen, shmang përgjegjësinë edhe pse është i bindur se vetë ai është e keqja, por në fund nuk e heq çizmen e rëndë nga fyti i çdo qytetari. Na thotë se asgjë nuk ka ndodhur, sërish ai do mbajë me dhëmbë qeverinë dhe kurrë nuk mund të shkojë drejt dorëheqjes.
Na trajton me të drejtë si një shoqëri amorfe, të frikësuar deri në palcë, e cila po fillon të besojë se falënderimi për “diellin që lindi sërish” i shkon vetëm atij të supërfuqishmit, “hyjnorit” të Rilindjes Edi Rama. Ndaj, për të gjitha këto: “Faleminderit Edi Rama që na e le diellin të lindte sërish”.
