Nga Boldnews.al
Tre ditë më parë, Edi Rama dështoi të marrë një “Po” nga Këshilli Europian për hapjen e negociatave.
Kryeministri zgjodhi rrugën që të fajësojë Europën, ndërsa Rilindja u turr kundër qëndrimit të shfaqur nga Presidenti francez, Emmanuel Macron, që për herë të parë foli troç, pa doreza dhe duke mospranuar të gënjehet sërisht nga sukseset imagjinare të Rilindjes apo burokratëve në Bruksel.
Në fakt ato që tha Macron dhe që përfshihen edhe në dokumentin e Bundestagut gjerman, pavarësisht mënyrës sesi artikulohen, duhej të ishin artikuluar nga burokratët e Brukselit që monitoronin Shqipërinë, por që ndoshta për pozicionimet e tyre pro qeverisë, heshtën.
Dhe nëse për një moment pranohet fakti se Edi Rama ka plotësisht të drejtë të mbrohet dhe të drejtojë gishtin e akuzës në Paris, Kopenhagen apo Amesterdam, të shikojë vëngër Berlinin apo Vjenën, dhe me admirim Sofjen apo Romën, në anën tjetër kemi një opozitë që duket se është kapur e papërgatitur nga mënyra sesi Macron zgjodhi të thotë “JO” e Francës për negociatat.
Tre ditë pas hapjes së negociatave, kreu i PD-së, partisë më të madhe në opozitë, është shfaqur dy herë në konferenca për mediat. Ditën e premte, deklaroi se opozita ka si udhërrëfyes 9 kushtet e vendosura nga Berlini, ndërsa ripërsëriti shprehjen drejtuar Ramës: plotësoji ose hap krahun.
Rama nuk ka ndërmend as të hapë krahun dhe as t’i plotësojë, pasi ai s’ka vullnetin që të çojë para drejtësisë ata që i dhanë Bashkinë e Dibrës përmes “djemve problematikë” dhe as atyre që i dhanë ca mandate më shumë deputetës në Durrës.
Në kushte të tilla, opozita nuk mund të vazhdojë lojën e “maces me miun”, kur njëri shfaqet në foltoren e Kryeministrisë dhe opozita i përgjigjet pak orë më pas nga foltorja e partisë.
Opozita në Maqedoninë e Veriut, pas dështimit të qeverisë Zaev, edhe pse nuk kishte asnjë kusht të parashtruar për hapje negociatash, deklaroi se sheshet dhe rrugët do të ishin shtëpia e saj. Zaev në anën tjetër pranoi të çonte vendin drejt zgjedhjeve të parakohshme, ndonëse mund të kishte të gjithë të drejtën e Zotit që të rezistonte shumë më tepër se Edi Rama, apo kishte 1001 arsye të thumbonte BE-së, Macronin, Merkelin dhe çdo lider tjetër të vendeve të BE-së.
Në Tiranë, kur prej më shumë se 3 javësh dihen 9 kushtet e Bundestagut, kur ka një krizë të thelluar politike dhe një Kryeministër që ka hapur negociatat në mënyrë imagjinare, opozita shfaqet apatike, e frikësuar dhe mjaftohet me foltoren.
Nëse nga shkurti i 2019 deri në qershor të po këtij viti, opozita thirri 10 protesta kombëtare me moton “Rama ik”, pas dështimit të 17-18 tetorit, ka të gjithë të drejtën që të thërrasë një protestë të vetme, ku të dihet vetëm ora e fillimit, ndërsa përfundimi i saj të jetë i lidhur me largimin e Kryeministrit.
Nuk ka nevojë për molotov, as për përplasje, as për fjalime.
Thjesht opozita reziston jo 1 apo dy orë, por edhe me ditë po të jetë e nevojshme, duke paralizuar jetën publike.
Denoncimi nuk mjafton. Denoncimin më të mirë e ka bërë Bundestagu me 9 kushte dhe Macron me fjalimin e tij. Basha duhet të marrë rolin që do të bënte një lider i opozitës, pa pasur kompleksin se disa brenda apo jashtë, mund t’a kritikojnë, mund t’i bien telefonit apo t’a paralajmërojnë se mund të ketë pasoja.
Pasojën më të madhe e vuajnë shqiptarët, që sot e kanë të qartë se kush është përgjegjësi, por që nesër mund të kërkojnë edhe bashkëpërgjegjësin.
