Nga Boldnews.al
Kryebashkiaku i Tiranës Erion Veliaj luftën më të madhe juridike nuk po e bën në Gjykatën Kundër Korrupsionit dhe Krimit të Organizuar, ku po shqyrtohet çështja themelore ndaj tij, por ka zgjedhur të “luftojë anash”. Në Gjykatën Kushtetuese kërkon shpalljen e paligjshme të masës “arrest me burg”. Në Gjykatën e Lartë kërkon ndryshim të masës së sigurisë, ndërsa në Administrative, pretendon paligjshmëri në emërimin e një prej prokurorëve të çështjes së tij, Ols Dado.
Të trija këto nisma ligjore, madje duke lënë pasdore “dosjen e madhe thelbësore”, janë taktika e fundit e Erion Veliajt i cili preferon më shumë të ketë pak muaj liri tani, sesa të shmangë disa vite burgim në të ardhmen.
Një lirim i mundshëm i Veliajt, sidomos në Gjykatën e Lartë do të jenë bonusi i madh politik për të. Në një rast hipotetrik, jo larg së mundurës, ndryshimi i masës së sigurisë nga arrest me burg në detyrim paraqitje do të tolliste jetën politike në vend. Imagjinoni Veliajn në ditën e parë të lirisë, që në pikën e mëngjesit, pa gdhirë mirë dita do shkonte pranë bashkisë. Aty me rojet e institucionit do priste orën e hapjes së bashkisë, për të kapërcyer i pari pragun e portës së madhe dhe rendte me vrap në katin e dytë pranë zyrës ku qëndroi për gati dhjetë vite.
Politikisht kjo situatë do trazonte keqas kryeministrin Edi Rama. E para do i shembte nën këmbë të gjithë betejat e zhvilluara deri më tani dhe së dyti politikisht brenda PS-së do të nisnin të shtoheshin zërat kundër, pikërisht në momentet ku Rama mendon se është më i fuqishëm. Ndërsa Veliaj ishte në burg, kryeministri në mënyrë të njëanshme urdhëroi Këshillin Bashkiak të Tiranës (këshilltarët socialist) që të propozonin dhe votonin për shkarkonin Veliajt. Ky vendin kaloi në zyrën e Ramës e pa u menduar gjatë hodhi firmën e shkarkimit dhe nisi menjëherë vendimin në presidencë për të caktuar datën e zgjedhjeve.
Ashtu ndodhi, por Gjykata Kushtetuese e konsideroi në shkelje këtë vendim, duke mbajtur në detyrë Veliajn, pavarësisht se ndodhej në burg. Kjo situatë Ramës do i digjte edhe të harruarën Ogerta Manastirliu që ka kohë që është “vetëhumbur”, duke mos u dukur as në Parlament, që nga koha kur Rama e shpalli zyrtarisht si kandidate për kryebashkiake të Tiranës në zgjedhjet e pjeshme të parakohshme.
Lirimi i Veliajt do të lidhte Ramën, duke e detyruar të buzëqeshte para Lalit, tashmë me “forcën e të burgosurit”. Si mjeshtër i propagandës, Veliaj do e konsideronte veten një “gjysmë të burgosur politik”, dhe ato pak muaj në detyrë gurë pa lëvizur s’do linte që të amnistonte veten. Lëvizjet e brendshme dhe kundërshtarët e mllefosur por të pazëshëm ende në PS me Veliajn e lirw do tw shfaqeshin më hapu. Këtë tollovi Rama nuk do të ishte në gjendje që ka kontrollonte, pasi tashmë grupimet janë krijuar në një pushtet që po ha veten. Lirimi i Lalit në këtë moment është “qeli politike” për kryeministrin.
