Gazetari Enton Abilekaj ka komentuar mënyrën se si ftesa e dërguar nga ish-presidenti amerikan Donald Trump për kryeministrin Edi Rama është trajtuar nga qeveria shqiptare, duke theksuar se ajo po përdoret për qëllime propagandistike dhe jo si një zhvillim real diplomatik.
I ftuar në Syri Tv Abilekaj u shpreh se përfshirja e Ministria e Jashtme e Shqipërisë në këtë çështje, me dalje publike dhe deklarata zyrtare, synon të krijojë perceptimin e një mbështetjeje të fortë ndërkombëtare për Ramën, në një moment kur, sipas tij, marrëdhëniet me aleatët perëndimorë janë të ftohura.
Enton Abilekaj: Kjo është shenjë e qartë e një mazhorance që e ka kuptuar fare mirë që nuk ka më mbështetjen e aleatëve ndërkombëtarë, miqve ndërkombëtarë, perëndimorë pra, dhe sigurisht nuk ka as mbështetjen e shqiptarëve. Kështu që ka vendosur që, ashtu siç në parlament sot injoroi opinionin publik, injoroi detyrimet ndaj drejtësisë, ndërkohë në politikën ndërkombëtare mundohet të mashtrojë veten dhe të mashtrojë shqiptarët se gëzon pozita të forta. Madje, Rama është një lider i mbarëvlerësuar ndërkombëtarisht, i vlerësuar ndërkombëtarisht.
Dhe kjo ftesë rutinë, që në fakt nuk është rutinë, por kjo ftesë që u dërgua të gjithë përfaqësuesve të shteteve të botës për Bordin e Paqes, ishte një ftesë për një figurë paqësore në botë, si Edi Rama.
Tani, përveç se ne jemi mësuar në politikën e brendshme me këtë lloj reagimi, ajo që më ka bërë përshtypje është pse e detyroi Edi Rama Elisën Spiropalin të fliste për Bordin e Paqes në konferencë shtypi. Ky është një mesazh që në fakt ata duan të shkojë si një lëpirje ndaj Trumpit, duke u munduar të tregojë sa është gazëllyer kryeministri shqiptar dhe sa shumë e do Trumpin. Dhe sigurisht, për të bindur shqiptarët, për të shuar çdo ide në Shqipëri që Edi Rama nuk ka më mbështetjen e miqve ndërkombëtarë, prandaj rrëzimi i tij është i afërt.
Kjo ide që rrëzimi i Ramës është i afërt pa mbështetjen e ndërkombëtarëve mund të çojë shumë njerëz në protesta, dhe pas një jave kemi protestë shumë të madhe të opozitës, në qoftë se do të bëhet.
Kështu që, sikur të shtunën, në qoftë se njerëzit besojnë që zoti Rama ka kohë të shkurtër, protesta do të jetë e plotë. Dhe Rama duket qartësisht se ka një marrëdhënie shumë të ftohtë dhe jo miqësore me Shtetet e Bashkuara të Amerikës, dhe kjo është e qartë jo nga thashethemet, por nga deklaratat zyrtare që janë lëshuar nga Departamenti i Shtetit, nga Shtëpia e Bardhë dhe nga përfaqësuesit e tyre në Tiranë.
Ne kemi tre mesazhe që na janë dërguar, nga Rubio, sekretari i shtetit dhe presidenti Trump për 28 nëntorin, dhe vetëm të premten nga e dërguara me punë në ambasadën e SHBA-së në Tiranë, që flasin për një partneritet jo me homologët e tyre, sepse qeveria amerikane homologon në Shqipëri me qeverinë shqiptare, jo me SPAK-un dhe BKH-në. Por për një partneritet me ata që kontrollojnë homologun e tyre në Shqipëri, pra me SPAK-un dhe BKH-në, me institucionet ligjzbatuese, ku ata me kujdes përjashtojnë edhe policinë shqiptare, e cila varet nga qeveria.
Në vend që Spiropalin ta kishte futur në bisedime për të kuptuar më shumë se çfarë po ndodh, Rama zgjodhi të dalë dhe të flasë gënjeshtra dhe pallavra për një rol hipotetik që nuk ekziston, duke shndërruar një çështje delikate ndërkombëtare në politikë të brendshme.
Në kampin e Shtëpisë së Bardhës, një qeveri që ka humbur shpresat për mbështetje amerikane mundohet të shpikë dhe abuzojë me çdo shenjë që i jepet për të rikrijuar marrëdhënien dhe për të krijuar idenë që qeveria është po aq e fortë sa ka qenë.
Është e rëndësishme të sqarojmë: bordi nuk është ai i Gazës që ekzekutivi i përdor. Nuk duhet ngatërruar me Bordin e Paqes.
Nuk e dimë statusin e Ramës në raport me Bordin e Paqes, mund të jetë i varur ose të zgjidhet nga bordi. Është ende herët për të folur. Tony Blair dhe Jared Kushner, si miq të Ramës, mund të kenë ndikuar. Por ne jemi shtet, jo politikanë që nuk kuptojnë botën. Ne jemi një shtet i vogël që me mundim ruan aleanca që na çojnë drejt suksesit.
