Nga Basir Çollaku
Rama sfidon dhe u bën karshillëk aleatëve strategjikë amerikanë, thuajse përditë në një rast gjithnjë e më lajthitës. Në një panel për një projekt energjie në Tropojë, kishte vënë në rresht të parë, ngjitur me të ngarkuarën me punë të Ambasadës Amerikane, Nancy VonHorn, të pandehurën zv-kryeministre, Belinda Balluku, ndaj së cilës ka një kërkesë në Kuvend për heqje imuniteti dhe arrest me burg. Shpërfillja ndaj të akuzuarës dhe shefit të saj ishte e dukshme. Pa u fikur iluzioni i këtij takimi të sforcuar, me regji karrigesh Edi Ramën, diplomatja amerikane e mbylli ditën në Gjykatën Kushtetuese duke ritheksuar tashmë përditshmërinë e qëndrimit, çmontimin dhe luftën ndaj karteleve të drogës. Gjithashtu, theksoi se duhen mbajtur përgjegjës ata që shkelin ligjet.
Kopje e trukut të Ramës, kujton atë të sjelljes me Ilir Beqen pranë Yuri Kim, kur ai ishte marrë nën hetim, në një takim, bash pak para arrestimit të tij. Dje e pandehura ligjëroi për madhështitë tona energjetike, si shumë delire të përfunduara në kosh.
Njëlloj si qindra kilometra rrugë, ura e tunele, të cilat i përlau shiu i një jave, duke masakruar qindra milionë euro. Nën petkun e krizës së izolimit, tentativat e Ramës për të çarë rrethimin amerikan, janë gjithnjë dashuritë e tij ideologjike dhe jo vetëm, Kina dhe Rusia. Ndaj mbetet si i heshturi i madh për aksionin amerikan në Venezuelë, për arrestimin e narkopresidentit Maduro, binjakut të tij.
Duke dashur kohë, e cila i mungon me tepri dhe e ka kundër, Rama i thuri lavde vetes, si qelibar antikorrupsioni, pasi dëshmi ishin bizneset amerikane, se si nuk bëhej korrupsion, ndonëse kjo kompani amerikane me këtë projekt sorollatej prej shumë kohësh, duke refuzuar atë çka ndodhi dje. Por eprori i të pandehurës ministre, u përpoq ta shërbejë këtë dredhi leksikore kundër Strukturës së Posaçme. Pastaj u hodh në një ofertë negociate të pretenduar, gjithnjë shpresëshuar. Kur amerikanët zhvillojnë beteja edhe ushtarake si ajo e Venezuelës, për të larguar Kinën nga zonat e tyre të influencës, kryeministri shqiptar ka një ofertë dashurie me Pekinin, Lindjen e Mesme dhe Moskën. Bota arabe dhe lindja e largët u shfaqën dje sërish si interes qeveritar në këtë takim.
Rama mes të tjerash tha se “.. Po të mos ishte Shqipëria e rëndësishme potencialisht, kinezët nuk do i kishin vënë syrin dhe e konsideronin Shqipërinë si pikën e mjaltit në të gjithë Europën..” Natyrisht dashuritë ruso-kineze të Ramës në biznese dhe jo vetëm, nuk janë sekrete as befasi të hasura për herë të parë. Kujtojmë kompaninë e sjellë nga vëlla Olsi, e cila më pas avulloi, apo të tjera raste jo të rralla. Kjo përpjekje e KM është e përsëritur edhe në takime të tjera, kur ai përdor në deklarimet e tij, flirtet me Kinën dhe Rusinë, gjoja po e presin me krahë-hapur, sidomos pas izolimit e kurrizit të kthyer amerikan.
Rama e shet si pronë private Shqipërinë, të cilën mund ta përfshijë dhe drejtojë ku të dojë për interesa fundshpine, në këmbim të çdo pasurie të saj. Por ëndërrat kineze dhe ruse të Edi Ramës, nuk do të udhëtojnë gjatë, se në dremitje i del Charles McGonigal, si ëndërrprishës.
Kryeministri dhe zëvëndësja e pandehur, si pengje të njëri-tjetrit, përfaqësojnë dy organizata kriminale, AKSHI dhe Rama-Balluku, si dosje të SPAK. Aty ku hetimet intensive prodhojnë realitete me pranga dhe jo ëndërra pushtimi.
Mjalti i bletëve dhe gjahu i ngjashëm i mizave me gërmë të njëjtë nistore, nuk kanë afri me këtë lëndë prodhuese të pretenduar nga kreu i ekzekutivit. Ajo çka Rama me pushtetitn e tij ka ofruar është kthimi i vendit në një fuqi narkotike kriminale. Kthim të ekonomisë në varësi të plotë të trafikut të kokainës e pastrimit të parave, nga kjo industri mafioze kombëtare e ndërkombëtare. E kjo, do të thotë ta bësh vendin m… por jo mjaltë!
