Nga Basir Çollaku
Siguritë në Shqipëri kanë marrë tatëpjetën prej kohësh. Duke nisur me sigurinë juridike, ekonomike, ushqimore, të të bërit biznes, e mjaft të tjera, tashmë në duar të qaftëlargut.
Tre ditët në pritje të Gjykatës Kushtetuese, për shqyrtimin e ankesës së qeverisë me 12 dhjetor nëse qëndron ligjërisht pezullimi nga posti i ministres Belinda Balluku, e kanë nxjerrë binarësh Edi Ramën.
Shoqata e gjyqtarëve e ka cilësuar presion mbi sistemin e drejtësisë, duke vënë në rrezik pavarësinë e këtij pushteti, përditshmërinë e qëndrimeve të kryeministrit. Në një njoftim të sajin, pas dendësisë së madhe disa herë brenda një dite të deklaratave të Ramës, mes të tjerash shoqata thekson se “ndërhyrja në veprimtarinë e gjyqtarëve gjatë zhvillimit të procedurave gjyqësore përbën formën më të rrezikshme në shkeljen e parimit të ndarjes së pushteteve, pasi ka si qëllim deformimin e vendimmarrjes nëpërmjet formave të ndryshme të presionit…”
Rrezik dhe presion. Marrja e pandehur e zëvendëses së kryeministrit, me dosje të cilat shtohen rreth procedimit penal të regjistruar në emër të saj, ka rritur alarmin e kreut të qeverisë. Ai e sheh se po shkon emri i tij, si pjesë e hetimit në këto çështje.
Në përpjekjen për të fituar kohë për Ballukun, kanosjet i ka për të mbrojtur veten. Kërcënimet që Balluku i bën Ramës, detyrojnë këtë të fundit të transferojë presionin te gjyqtarët e prokurorët.
Zhvillimet në gjykatë e prokurori janë nxituar disi nga të pandehurit e arrestuar. Gjykata e Posaçme ka kaluar për gjykim dosjen në ngarkim të ish-drejtorit të ARRSH, Evis Berberi, vartësi i ministres Belinda Balluku, si dhe personat e tjerë që janë marrë të pandehur për këtë çështje.
Berberi ka kërkuar gjykim të shkurtuar. Gjykimi i shkurtuar është procedurë e posaçme gjyqësore penale, në të cilën nuk ka pretendime për pavlefshmëri të akteve të fazës së hetimeve paraprake, si dhe nuk ka pretendime për papërdorshmëri të provave.
Drejtori i rrugëve, duket se ka shërbyer me arkivin e tij të komunikimeve për të thelluar dijeninë e akuzës për sjelljen, veprimet, porositë të eprores së tij ministre, por edhe të kryeministrit Edi Rama.
Ndaj nakatosja e Ramës ka dalë livadhit. Zyrtari, mbiemri i të cilit përkon me qethjen, apo krasitjen e leshit të tepruar, duket si simbolikë, se diçka është pranuar, apo diçka është shkëmbyer në këtë përballje me drejtësinë.
Në alarm për sekretet penale të grumbulluara, Rama shfrenon kujdesin dhe u kthehet gjyqtarëve tre ditë para shkrehjes së vendimit kushtetues.
Ai shkon edhe më larg, duke i përmendur shoqatës kërkesën e tyre, që sipas tij është kërkesë për t’i rrëmbyer kompetencën qeverisë, pra zotërisë që ka në dorë pagat e fatet e tyre.
Më tej dalldis e shkruan se “Jo vetëm kaq, po Shoqata e Gjyqtarëve duhet ta dijë, që do të gabonte po kaq shumë sikur të priste heshtjen time për kërkesën e saj skandaloze dhe të përsëritur ndaj Gjykatës Kushtetuese, për (ri)rritjen e pagave të gjyqtarëve me vendim gjykate, duke rrëmbyer kompetencat e qeverisë e të parlamentit.”
Dhe trimëron duke shtuar se ai nuk do të heshtë, por do të flasë. Në Amerikë, kur je në prag të marrjes i pandehur, të përmendin të drejtat, e të kujtojnë se çdo gjë që thua nga ai moment do të përdoret si deklarim në gjyq kundër subjektit përkatës.
Ai e di. Përveç pusetës së prodhuar nga dosja “Rama–Balluku”, miliarda euro tenderime e abuzime janë dosjet ndërkombëtare.
Është McGonigal, e Sinaloa, dosjet e karteleve të drogës, të cilat u kanë mbërritur autoriteteve në Tiranë, e nuk ka kthim pas.
Akoma përsërit refrenin kanosës se “është goditur nga një prokuror e një gjykatës dhe rrezikon të gjymtohet për sot e për të ardhmen në shtyllën e vet kurrizore…”
Është lehtësisht e ditur. Edhe nëse Kushtetuesja anemike në mjaft raste do të lëkundet, e do të japë oksigjen për Ramën pas presioneve të të gjitha formave, ka diçka tjetër: Struktura e Posaçme dhe Gjykata e kanë gati kërkesën për heqje imuniteti dhe masë arresti për zëvendësen Balluku.
Kjo pritet edhe nëse Rama rrëzohet. Dhe jo vetëm. Të tjerë janë në radhë.
Ndaj kryengritja kundër drejtësisë e Ramës, beteja e fundit e humbur e tij, është rreziku më i madh publik që i kanoset vendit. Rrezik i eksportuar me pjesëmarrjen e tij edhe në BE e SHBA.
