Arkeologët në Kinë zbuluan këtë vjeshtë një seri varresh në rrënojat e Wangzhuang në provincën Henan, duke përfshirë varrin M27, i cili besohet se i përkiste një mbreti parahistorik.
Madhësia e varrit, arkivolit dhe bollëku i objekteve të gjetura sugjerojnë se ky vend mund të ketë qenë kryeqyteti i një mbretërie të lashtë, e lidhur me kulturën Dawenkou të Neolitit, që ekzistonte nga 4000 p.e.s. deri në 2600 p.e.s.
Zhu Guanghua, profesor në Capital Normal University dhe udhëheqës i gërmimeve, tha për China Daily se: “Zbulimi i fundit tregon se rrënojat e Wangzhuang nuk janë një vendbanim i zakonshëm, por kryeqytet i një mbretërie parahistorike.”
Varri M27 është rreth 4.5 metra i gjatë dhe 3.6 metra i gjerë, duke e bërë një nga më të mëdhenjtë e kohës.
Arkivoli prej druri ka dy pjesë brenda dhe jashtë, me një sipërfaqe totale prej rreth 17 metra katror.
Brenda varrit u gjetën rreth 350 objekte funerale, përfshirë pothuajse 200 zbukurime, mjete kockash, mbetje kafshësh dhe 100 pjesë enësh qeramike. Prania e nofullave të derrave, kafsha më e shpeshtë në varr, tregon pasuri dhe status social.
Objektet e gjetura vijnë nga rajone të ndryshme të Kinës së lashtë dhe baseni i lumit Yangtze, duke dëshmuar shkëmbimet e para kulturore.
Li Zinwei, zv/drejtor i Institutit të Historisë së Lashtë në Akademinë Kineze të Shkencave Sociale, theksoi se ky vend ofron shembuj të rëndësishëm për studimin e bashkimit kulturor midis rajoneve parahistorike.
Disa objekte treguan rituale lokale, si dhëmbët e një dre të ujit dhe enët me gojë të vogël, duke reflektuar avancimet e Dawenkou në qeramikë dhe ndikimin e tyre në kulturën rituale të dinastive kineze.
Sipas Guanghua, varri tregon dëmtime që ndoshta ndodhën menjëherë pas ndërtimit, një akt i mundshëm sfidues nga rivalët: trupat e të zotit të varrit u hoqën pjesërisht, duke lënë vetëm kockat e gishtërinjve të këmbës, dhe disa objekte ceremoniale u thyen qëllimisht.
Përveç M27, arkeologët zbuluan gjithsej 45 varre të kulturës Dawenkou, ku qeramika, mjetet prej guri dhe objektet tregojnë ndarjen e punës dhe nivelin e prodhimit të kohës.
Rrallësia dhe pasuria e objekteve funerale lidhet me madhësinë e varreve, duke treguar se tashmë ekzistonte një hierarki sociale e qartë dhe stratifikim klasor.
