Deputetë italianë kanë denoncuar situatën alarmante në kampin e emigrantëve në Gjadër, duke e përshkruar atë si “çnjerëzore” dhe “të papranueshme për një vend që pretendon të mbrojë të drejtat e njeriut”.
Sipas gazetës “La Repubblica”, inspektimi i papritur në qendrën e Gjadrit u krye nga deputetët italianë Rachele Scarpa dhe Matteo Orfini të Partisë Demokratike, si edhe Riccardo Magi i +Europa. Ata raportuan se nga 830 vendet e parashikuara, aktualisht ndodhen vetëm 25 emigrantë, shumica e të cilëve janë “të përgjumur dhe të mpirë nga përdorimi i barnave si Rivotril”.
Deputetët zbuluan gjithashtu se vetëm në tre muajt e fundit janë regjistruar 30 raste vetëdëmtimi, një tregues i dëshpërimit të thellë dhe pasigurisë në të cilën ndodhen emigrantët.
Sipas tyre, disa persona janë dërguar në Gjadër pa asnjë procedurë të qartë ligjore, ndërsa të tjerë janë kapur me leje qëndrimi të skaduara në Itali dhe më pas janë transferuar në Shqipëri për riatdhesim, ndonëse shumica nuk kanë asnjë precedent penal.
Artikulli i La Repubblica:
Në Gjadër ndodhen vetëm 25 emigrantë nga 830 vende të disponueshme, shumica e të cilëve të tronditur nga ilaçet. Në vetëm tre muajt e fundit janë regjistruar 30 raste vetëdëmtimi, një tregues i dëshpërimit dhe pasigurisë totale që ndjejnë këta njerëz.
Kjo është pamja dramatike që doli nga inspektimi i papritur i kryer këtë pasdite në qendrën e emigrantëve në Gjadër në Shqipëri nga tre parlamentarë italianë: Rachele Scarpa dhe Matteo Orfini të Partisë Demokratike dhe Riccardo Magi i +Europa.
Disa mbërritën në Gjadër, duke lëvizur nga një CPR në tjetrin pasi u shpëtuan në det pa prekur kurrë tokën italiane. Të tjerë, pasi punuan në Itali për dhjetë vjet, u kapën me leje qëndrimi të skaduara dhe u sollën këtu për riatdhesim. Shumë pak prej tyre kishin të dhëna penale.
Pika e nxehtë e Shëngjinit është mbyllur dhe tashmë emigrantët dërgohen vetëm me avionë të Guardia di Finanza. Një total prej dyqind e njëzet emigrantësh kanë kaluar këtu gjatë vitit që nga hapja e saj.
“Shtatëdhjetë përqind u kthyen në Itali sepse ndalimi i tyre nuk u vërtetua, rreth tridhjetë sepse kushtet e tyre u konsideruan të papajtueshme me ndalimin, dhe shumë pak u riatdhesuan. Dhe gjithmonë nëpërmjet Italisë, me kostot që rezultuan,” thotë Rachele Scarpa.
“Asgjë që nuk mund të bëhej drejtpërdrejt në Itali pa shpërdoruar këtë sasi të madhe parash dhe pa u shkaktuar gjithë këto vuajtje të panevojshme këtyre njerëzve. Dhe pastaj le të themi gjithashtu se refuzimi i Ministrisë së Brendshme për të publikuar shifrat dhe ajo që po ndodh këtu është vërtet e pakuptueshme,” shton Orfini.
Emigrantët e ndaluar ua kanë besuar thirrjen e tyre për ndihmë parlamentarëve italianë: “Nuk mund të qëndrojmë në kontakt me familjet tona. Është si të jemi të dënuar këtu. Tregojuni botës së jashtme se çfarë po ndodh këtu brenda.”
“Ajo që po ndodh këtu është se, për të mbajtur këto qendra funksionale, për shkak të obsesionit të Giorgia Melonit, qeveria transferon njerëz të rastësishëm këtu. të cilët janë të qetësuar me Rivotril. Kjo qendër është thjesht një mjet për propagandë të pastër”, thotë Riccardo Magi
