Nga Basir Çollaku
Pra, shkurt e ashiqare, ish-ambasadoresha amerikane në Tiranë, Yuri Kim, pas pensionimit në USA, është punësuar në Shqipëri, meqë kompanisë ku sojnikja shkoi drejtoreshë, sipas vetënjoftimit, merr së paku 100 mijë dollarë taksa shqip në ditë, pa prodhuar kokërr kilovati energji. Hajër qoftë por, telashet janë të hapura për këtë biznes-dosje të paprekur ende nga hetimi, nga këllqet e munguara të Prokurorive të përgjithshme e të përveçme. Një incinerator më vete janë termocentralet bangladeshase të tërhequr deri në Vlorë, sa për pak përfunduan në Gjermani, por u mirëpritën nga nahia jonë, nga ndikimi i ish-diplomates, tashmë pensioniste halli dhe drejtoreshë qejfi. Duart e Ramës janë aty në këtë bereqet ngushëllimi diplomatik, për të mbajtur në këmbë ushtrinë e tij mbështetëse e lobuese, në këtë fazë ku sherifi i ri amerikan, ka tjetër mendim për Tiranën zyrtare narkotike, nga sa kishte klani “Soros”.
Ish-ambasadorja amerikane Yuri Kim lajmëroi në platformën X, se është punësuar drejtoreshë në kompaninë amerikane të hidrokarbureve Exxonmobil. Kim, pas ofertës shkarkim me dashje, në mars 2025, për të mos hetuar administrativisht punët në detyrë, pranoi largimin nga DASH si fundkarrierë diplomatike. Ndërsa historitë penale, nuk janë llogari e mbyllur.
Kim dhe ministresha Bela, në sagën Tigrat 1 e 2 në Tiranë, nuk janë një histori luaneshash, sajuar nga kontribut macesh të pushtetit shqiptaro-amerikan, si përfitues të fshehur. Ajo mund të gjendet në prova rreth kofliktit të interesit në përfshirjen e kësaj historie energjie, gjatë kohës së mandatit në Tiranë, ku episode kritike nga Irani dhe Turqia janë të pazbardhur plotësisht. Ajo u bë dukshëm ballina e suksesit, gjoja ekonomik, duke shpikur nga zëvëndësja e Ramës, zonja Balluku, një emergjencë energjitike, për të mundësuar një kontratë me akuza të forta korruptive të anijeve me emra xhungle.
Në këtë dosje me hartë Shqipëri-Amerikë e Turqi-Iran, dalin emra kompanishë të sanksionuara nga Uashingtoni. Këtu ka vend të pyesësh çdo autoritet ligjor, politik e diplomatik, se përse Struktura e Posaçme u soll ndaj këtij skandali kaq madhor, në mënyrë të përveçme, duke u heshtur?!
Balluku ka mjaft dosje ku gjendet e përmendur dhe prokurorët mezi çapiten për verifikime e veprime. Helbete ka prej tyre në gjykata e prokurori, ku nderet e motrës komisionere e drejtuese në Komisionin e Pavarur të Kualifikimit, në procesin e rivlerësimit, janë mbajtur shënim. Ndaj, njëra dorë lanë karrigen e të dyja bashkë groposin dosjet. Kulmin, tigreshë Kim e bëri në vendin tonë kur turfulloi në oborrin e PD, se do hahej atë ditë e këndej vetëm bar, nëse nuk veprohej sipas oreksit të Ramës. Me kthimin në Amerikë e nën administratën Trump, u bë një trashëgimi e rracës së tigrit. Këtu urdhëronte prokurorë e gjyqtarë të merrnin vendimet siç nuk thonin provat. Sulmi ndaj logos së PD për ta mbajtur dhunshëm paligjshmërisht aty ku donte shefi i saj, vëllezërit e Aleksit në Tiranë, Edi dhe Erion, ishin teprim pa shkak.
Charls McGonigal është një tjetër mesele korruptive me sekrete të shumta penale, ku ambasadorja ka shpjegime për të dhënë për eprorët e drejtësinë e vendit të saj. Ndërsa Balluku si minsitre e linjës dhe zëvëndëse e Ramës, është ekzekutorja e bindur e këtij projekti korruptiv, ku mbi 100 milionë euro të taksave tona, kanë dalë nga buxheti drejt arkave të Tigrave.
Por nuk është vetëm kaq. Pjesa turke dhe iraniane e kësaj dosjeje, ngarkon me kosto mosveprimi strukturën e Posaçme, e cila krenohej me dekorata, ndërsa urdhëruesit përlanin miliona me lopata. E siç dihet, çdo perandori është shumë e fortë, deri dhjetë minuta para shembjes.
Tigrat nisën punësimet e maceve si shpërblim i kontributit në bërjen e kontratave. Macet nuk kanë pasaporta shtetesh, janë gjithkund njëlloj.
Prokuroria nën një tjetër orkestër qëndrimesh amerikane, mund të zgjohet para dimrit edhe për këtë ngjarje të madhe korruptive, qeveritare e diplomatike.
