Nga Nick Paton Walsh për CNN
Ukraina mund të kishte pasur një natë më të keqe. Asnjë marrëveshje nuk u arrit pa ta.
Presidenti i SHBA-së, Donald Trump, dukej i mërzitur dhe i lodhur. Ndoshta sepse Presidenti rus, Vladimir Putin, dukej i palëkundur, duke folur ende për “shkaqet rrënjësore” të luftës dhe dukej i pareformuar. Në atë që dukej si një kërcënim, ai madje paralajmëroi Kievin dhe aleatët e tij evropianë që të mos ndërhyjnë në çfarëdo procesi në vazhdim në të cilin ai beson se e ka futur Trumpin.
“Ne presim që Kievi dhe kryeqytetet evropiane do ta perceptojnë të gjithë këtë në një mënyrë konstruktive dhe nuk do të krijojnë asnjë pengesë, nuk do të bëjnë përpjekje për të prishur progresin në zhvillim përmes provokimeve dhe intrigave prapa skenave”, tha Putin.
Thirrja e Trumpit me Kievin dhe aleatët e tij në NATO mund të paraqesë një lloj kuadri që Putini e konsideroi një “marrëveshje”, por në fund të fundit, në shprehjen e fytyrës së Trumpit dhe fjalët e tij, ishte e qartë se ai nuk bëri asnjë marrëveshje të rëndësishme që ai mendon se do të funksionojë. Të dy as nuk hëngrën drekë së bashku dhe Putini nxitoi në aeroplanin e tij.
Pjesët më të vështira të negociatave janë pjesët që mbeten për t’u rënë dakord në fund. Dhe deklarata e Trump se kishin mbetur disa gjëra “të mëdha” të pazgjidhura sugjeron pak lëvizje në çështje si ajo që dëshiron Putini dhe një armëpushim.
Por ka dy fitore të mëdha këtu për Putinin. Së pari, vizioni i jashtëzakonshëm i një mirëseardhjeje me qilim të kuq në Shtetet e Bashkuara të Amerikës dhe një udhëtim me “Bishën” (limuzina e shtetit amerikan) – të cilat të dyja paraqiten si një formë e jashtëzakonshme e rehabilitimit të reputacionit për një kriminel lufte të dyshuar. Ishte një pamje e tmerrshme për shumë ukrainas; u përkeqësua edhe më tej nga kreu i Kremlinit që e quajti Ukrainën një komb “vëllazëror”, pavarësisht vrasjes së civilëve të saj për tre vjet e gjysmë.
Fitorja e dytë është koha. Putini ka blerë më shumë kohë për forcat e tij që të përparojnë në vijën e frontit. Nuk është e qartë nëse Trump është mjaftueshëm i acaruar që sanksionet dytësore mund të pasojnë në ditët në vijim. Por Putini nuk dukej se sillej sikur ishte me nxitim, duke sugjeruar takime të mëtejshme dhe punë të vazhdueshme. Koha ka rëndësi pasi ofensiva e verës e Putinit është afër shndërrimit të fitimeve graduale në fitore strategjike.
Në fund, Ukraina do të zgjohet me botën e saj të pandryshuar. Një botë e tmerrshme, por pa asnjë afrim të papritur SHBA-Rusi ose marrëveshje për të provuar ta gëlltitur.
