Raporti i fundit mbi Kartat Blu tregon se Gjermania mirëpret më shumë punëtorë nga jashtë BE-së midis shteteve anëtare të bllokut. Berlini lëshoi rreth 69,000 leje të tilla, ose 78% të totalit prej 89,000 lejesh të BE-së. Polonia vjen në vendin e dytë me 7,000, e ndjekur nga Franca me 4,000, thotë Eurostat.
Karta Blu konsiderohet si një biletë e artë për profesionistë shumë të kualifikuar nga vendet jo-BE. Danimarka dhe Irlanda janë të vetmet vende që nuk i lëshojnë fare këto leje.
Çfarë lloj page garanton një Kartë Blu?
Kjo vizë speciale garanton gjithashtu një pagë minimale bruto vjetore, madje edhe në vendet pa një pagë minimale statutore, si Italia, Suedia, Austria dhe Finlanda.
Pragjet ndryshojnë shumë. Nga një maksimum prej rreth 68,000 € në Holandë deri në pak mbi 16,000 € në Bullgari. Gjithashtu, direktiva e BE-së për Kartën Blu propozon që punëdhënësi t’i paguajë mbajtësit të kartës një pagë që është të paktën 1.5 herë më e lartë se mesatarja e vendit përkatës. Quhet “rregull i përgjithshëm” dhe shifrat për secilin vend indeksohen çdo vit.
Kush po rrëmben më shumë Kartat Blu?
Indianët kryesojnë me 21,000 karta, pothuajse një e katërta e totalit (24%), të ndjekur nga rusët (9,000 ose 11%), turqit (6,000 ose 7%) dhe bjellorusët (5,000 ose 6%). Kualifikimi për një Kartë Blu është relativisht i thjeshtë.
Kërkon ose një diplomë universitare ose tre vjet përvojë pune përkatëse në fushën që lidhet me aplikimin. Kartat Blu mund të lëshohen edhe pas një cikli studimesh të ndjekura në BE. Lajmi i mirë është se nuk ka kërkesa gjuhësore. Karta gjithashtu lejon të udhëtojnë lirisht brenda Zonës Shengen, nëse leja lëshohet nga një vend Shengen (Qiproja është përjashtimi i vetëm midis vendeve të Kartës Blu).
Ndonjë mënyrë tjetër për të lëvizur në BE për punëtorët me aftësi të larta?
Kartat Blu nuk janë të vetmet viza që u japin punë dhe qëndrim punëtorëve jo-BE. Në vitin 2023, vendet e BE-së dhanë pothuajse 11,000 “leje transferimi brenda korporatave”, duke u lejuar qytetarëve me aftësi të larta të vendeve të treta të transferohen në degët e BE-së të kompanive ndërkombëtare.
Holanda lëshoi një të katërtën (2,700) prej tyre, e ndjekur nga Gjermania dhe Hungaria (të dyja 1,900 ose 18%), Franca (1,500 ose 14%) dhe Spanja (1,100 ose 10%). Shumica e marrësve ishin indianë (3,900 ose 36% e të gjitha lejeve), kinezë (1,600 ose 14%) dhe koreano-jugorë (1,300 ose 12%).
