Nga Boldnews.al
Ai stadium i mbyllur ishte pak. Po të kishte marrë me qira, (me paratë e ndonjë oligarku, apo ministri të korruptuar), një stadium edhe më të madh, sërish do ta mbushte. Plot e përplot, me emigrantë që jetojnë e punojnë në Greqi prej vitesh, me nëpunës e kryebashkiakë që kishin mbërritur nga Shqipëria bashkë me taboret e tyre, lloj e soj kategorie, ku më shumë binin në sy patronazhistët.
Plot do ishte mbushur edhe një shesh i madh në Greqi, me njerëz që brohorasin kryeministrin Rama dhe valëvisin pa e kuptuar një copë beze që për ne të palidhurit me pushtetin është flamur, pjesë e pandashme e identitetit kombëtar, ndërsa për “ata” që e tundën në Greqi cilësohet një “pëlhurë” për dekorin e kryeministrit. Po vetë Rama çfarë përjetoi dhe la në Greqi në atë tubim? Delir gjeti, delir mori, ngazëllim mbi nënshtrimin tonë dhe besim se me njerëz të tillë, jëtëgjatësia në pushtet do ia kalojë edhe gjatësisë trupore…
Për fatin e keq të të gjithëve, madje më shumë të atyre bashkëatdhetarëve tanë atje, disave në atë takim me kryeministrin tonë u ka mbetur ora pas në kohë, duke u njohur me Shqipërinë vetëm nëpërmjet fotografive dhe videove haluçinative që hedhin pushtetarët. Të tjerë interesi i ka lidhur, me farefis e miq këtu në Shqipëri që konsiderohen nëpunës të vendit dhe fjalën bakshish dhe korrupsion e quajnë “haraç të detyruar”, duke u majmur me djersën dhe mundin e qytetarëve të thjesht.
Por ka edhe të tjerë të vrarë nga propaganda, duke ua mbyllur sytë me hi toksik butaforie të cilët panë në imagjinatë pa realizim një fije shprese për “kthim dinjiteti”, aty ku jetojnë e punojnë. Kjo kategori vërtetë është e pafajshme, e padjallëzuar, e mbytur me propagandën e pushtetit me qëllim për t’i lënë qenie të gjalla që nuk duhet të kuptojnë, padyshim as të kërkojnë.
Sa prej atyre që tundnin flamurin dhe bërtisnin zëngjirur për Ramën u ka rënë një herë rasti të përballën me konsullatat dhe ambasadën tonë në Greqi? Padyshim që një herë do kenë kaluar atypari. Sa radhë kanë pritur për një copë dokument, sa janë detyruar të paguajnë nëndorë sekserët e lidhur me vulëmbajtësit? Shumë prej tyre e kanë përjetuar dhe pasi siguronin atë “vulë shtetërore”, duke u lutur, pritur gjatë, apo paguar sekserllëqet e Rilindjes, humbën vulën e tyre: dinjitetin!
Por ne dhe ata harrojmë. Sa prej atyre emigrantëve përbuzen këtej dhe andej kufirit kur rrinë me orë të gjata në pritje për krakje vule në pasaportë? Sa prej atyre emigrantëve mbajtën radhën e gjatë këtu e tre vite më parë në Kakavijë, aq sa në vargun mes zhegut humbi jetën edhe një vajzë e mitur, teksa u coptua nga një tjetër automjet shtetëror që hynte pa radhë? E qeveria këtu i pagoi vetëm shpenzimet funerale të asaj vajze tashmë të ikur nga papërgjeshmëria e një ish-ministri me autorizim që ishte njoftuar nga pala greke për bllokimin, por as kish marrë mundin për masat përkatëse dhe informimin e emigrantëve.
“Harresë, harresë dhe errësirë”-kjo është moto që ka pushteti, prej një dekade radhazi. Po cili ishte thelbi i fjalimit të Ramës! “Nuk ka nder më të madh që mund t’i bëhet një njeriu në jetë sesa të udhëheqë vendin e tij prandaj nuk ka forcë materiale në këtë botë, fuqi politike, ekonomike, financiare, individ apo shtet që, mos o zot, më josh a më detyron dot mua të përkulem për të përfituar për veten pas shpinës suaj, për të cënuar interesat publike dhe private të shqiptarëve që unë nuk i njoh, por e di shumë mirë që ata më njohin mua apo për të përkulur majat e paprekshme të interesave kombëtare të Shqipërisë”-tha Rama. Kjo fjali e shkurtër e atij fjalimi të gjatë, është baza e sjelljes së Ramës. Ai po betohët se është i pakorruptuar, që nuk shet interesat kombëtare, ndonëse thotë se “edhe mund të kem bërë gabime në 10 vite qeverisje”.
Interesi kombëtar nuk është shitur nga Rama. Kjo duhet besuar kur e thotë, sepse ai e ka dhuruar interesin kombëtar, madje e ka hedhur si një send pa vlerë që as nuk paska çmim shitjeje… Mbi 800 mijë të rinj shqiptarë të larguar në dhjetë vite qeverisje të tij. Kanë ikur të shkolluar me profesione të ndryshme, kanë ikur zanatçinj të mirë, ikën fëmijë të vegjël megjithë prindër, ikën adoleshentë e shumë të rinj majë gomoneve për në Angli dhe sorollopi Rilindas i quan “çunat e Londrës”.
Për këtë problem madhor Rama nuk foli asfare, madje e kaloi përciptas si një normalitet. Po a nuk i pyeti ata emigrantë atje në sallë, apo më shumë jashtë saj, se si stërmundohen me punë në Greqi për të mbajtur veten, familjen atje, por edhe familjen këtu me prindër të moshuar? A i pyeti që kur prindërit këtu janë përballur me sëmundje u kanë kërkuar ose jo para fëmijëve për të blerë ilaçe apo kryer vizita në privat sepse shteti edhe kur bën investime me supervjedhje u vë flakën aparaturave dhe gjithë urgjencës? Po kur kanë pasur ndonjë hall në hipotekë sa para u kanë kërkuar ata kapaidë drejtorë që mbushën sallën aty e ryshfetxhinjtë në majën e pushtetit?
Në sallë ishin thuajse gjithë kryebashkiakët, pjesa më e madhe e titullarëve të drejtorive të rëndësishme dhe mjaft krimdashës dhe trafikantë që në qeverisjen e Ramës e quajnë veten biznesmenë, që para takimit e pas saj harbonin në buzuqet e Athinës dhe lokalet e natës. Ndonjë ditë ndoshta do shkojnë tek shokët në qeli disa pjesëmarrës në “takimin emocionues”, por Rama sërish e sërish do gjejë të tjerë, të singjashëm që kur ai vetë ha dardha haptas, këta hanin “gorrica” pas shpinës së tij…
Rama ra në gjunjë i emocionuar, i zverdhur në fytyrë nga deliri i madhështisë, ekstaza e lumturisë dhe besimi i plotë se askush nuk ia bën këto pyetje që na vrasin përditë. Rroftë propaganda, jetë të gjatë injoranca, poshtë dinjiteti dhe kërkesa e llogarisë! Lart e më lart korrupsioni!
