Emisioni “Fol” u ndal sot në Milot, ku ura me tri harqe, e njohur si Ura e Zogut, e kthyer në një emblemë në vendin tonë, është drejt shembjes.
Në dy segmentet e para të urës ka një rënie me më shumë se një metër, dhe ajo është drejt fundosjes. Bëhet fjalë për një urë monument kulture, me vlera arkitektonike, që pse jo mund të kthehet në pedonale dhe një pikë atraksioni turistik.
Banorët e zonës shprehen të shqetësuar, teksa i bëjnë thirrje institucioneve që të ndërhyjë sa më parë dhe firmat mos të shohin se sa do të fitojnë. Sipas tyre, nëse nuk “vihet dorë”, ajo urë do të mbetet vetëm një fotografi.
Një banor thotë:
“Meqenëse kjo është një monument kulture për trevën tonë të Kurbinit. Pavarësisht se këtu është një terren që ujëvarat që vijnë nga Mirëdita dhe Burreli kanë bërë të vetën. Por këtu kanë mbizotëruar edhe punimet e jashtëligjshme me gërryerje, me marrjen e zhavorrit, të inerteve. Kjo dëmtim ka pasur që në kohën e luftërave, të Gjermanisë. Sot gjendja lë për të dëshiruar, por besoj që mund të bëhet e mirëmbahet si vlerë”.
Një tjetër banor shprehet:
“Shumë vonë është por prapë ka mundësi të ruhet sadopak. O qeveritarë mbroheni këtë urë. Një urë me vlera të jashtëzakonshme. Nga data 1 janar deri më sot asnjë qeveri s’është interesuar. Projektuesi është gjerman, por zbatuesi është italian. Lidhi Veriun me Jugun. U mirëmbajt në mënyrë të mrekullueshme në periudhën e mbretit dhe për fat të mirë në diktaturë. Pas 91-it është rrënuar nga mos interesimi i shtetit. Është monument i kategorisë së parë. Kam qenë në një konkurs në Hungari dhe u shpall ‘Miss Ballkani’ kjo urë. Kanë arritur që zhavorrishtet të shiten deri në Itali. Ka rënë niveli 6 metra poshtë. Nga një lumë fushor është kthyer në një përrua malor. Kjo urë është në gjendje kome. Në çdo kohë mund të bjerë, mund të shkatërrohet. Duhet pak burrni dhe bamirësi. Të mos nisen firmat sa fitojmë, por ta mbrojnë urën. Nëse nuk vihet dorë kjo urë do mbetet një fotografi! Kur shkatërrohet një urë me emrin mbret imagjinoni çfarë ndodh me urat e tjera. Këmbët e urave duken si këmbët e një plake 100-vjeçare. Ne bëjmë thirrje, por kujt t’i bësh thirrje, këtyre që s’e duan këtë vend fare”.
