30-vjeçari shqiptar Çlirim Kukaj, i lindur dhe rritur në Serbi, i burgosur për kultivim kanabisi është lejuar të qëndrojë në Britani me arsyetimin se kthimi në vendin e tij të lindjes do të shkelte të drejtat e tij njerëzore pasi ai nuk fliste më serbisht dhe mund të fliste vetëm në shqip. Avokatët e Kukajt pohuan se kjo do të thoshte se ai nuk mund të integrohej përsëri në shoqërinë serbe nëse do të dëbohej nga Home Office. Ai u largua nga Serbia në moshën 13-vjeçare dhe hyri ilegalisht në Britani përpara se t’i jepej leja e pacaktuar për të qëndruar 7 vjet më vonë.
Gjyqtarja e lejoi apelin e Kukajt “për arsye të të drejtave të njeriut”, pavarësisht pretendimeve nga Home Office se ai jeton me vëllain e tij, një serb, se ai kishte mbijetuar në Serbi deri në moshën 13-vjeçare dhe se shqipja është gjuhë zyrtare e pakicës në Serbi. Kukaj u dënua për përfshirje në prodhimin e kanabisit në qershor 2020 pas një bastisje të policisë, e cila gjeti 580 bimë kanabisi me vlerë rreth 500,000 £ në një pronë në Hardwick në Cambridgeshire. Ai pohoi se nuk i kishte mbjellë, por tha se ishte paguar me para në dorë për t’i kultivuar ato. Sipas policisë, kjo ishte pjesë e shpërndarjes së drogës në shkallë të gjerë.
Brenda tre muajve që Kukaj u burgos për 18 muaj, Priti Patel, atëherë sekretar i Brendshëm, e paralajmëroi atë se do të dëbohej. Por brenda një muaji, avokatët pretenduan se largimi i tij nga Britania e Madhe do të ishte shkelje e të drejtave të tij njerëzore. Një gjykatë e nivelit të parë mbështeti apelin e tij, të cilin Zyra e Brendshme e kundërapeloi.
Sipas dokumenteve të gjykatës, Home Office argumentoi gjithashtu se “shqipja është një gjuhë që flitet në Serbi dhe argumentohet se ky është një faktor që do të ndihmonte integrimin e tij”. Avokatët e tij kundërshtuan pretendimet se shqipja ishte njohur si gjuhë zyrtare e përdorur në “administratën provinciale” në Serbi. Ata thanë se ai e kishte braktisur shkollën në Serbi në moshën tetë vjeçare për shkak të bullizmit. Gjykata e lartë konstatoi se ishte “i arsyetuar mjaftueshëm” dhe “plotësisht racionale” që ai duhej të ishte gjykuar si shqipfolës.
