Shinzo Abe, kryeministri më jetëgjatë i Japonisë, ishte i njohur për politikën e tij të jashtme të ashpër dhe një strategji ekonomike që u bë e njohur gjerësisht si “Abenomics”.
Nacionalist konservator sipas shumicës së përshkrimeve, politikani 67-vjeçar e udhëhoqi dy herë drejt fitores Partinë Demokratike Liberale.
Mandati i tij i parë në krye të qeverisë ishte i shkurtër, zgjati pak më shumë se një vit, dhe u shoqërua me kundërthënie.
Megjithatë, ai bëri rikthim të befasishëm politik më 2012 dhe qëndroi në pushtet deri më 2020, kur dha dorëheqje për arsye shëndetësore.
Japonia ishte në recesion, kur Abe e filloi mandatin e tij të dytë, ndërsa politikave të tij ekonomike, të ndërtuara në bazë të lehtësimit monetar, stimulimit fiskal dhe reformave strukturore, u janë dhënë meritat për rikthimin e rritjes së një ekonomie që po dobësohej.
Ai ishte në pushtet edhe gjatë rimëkëmbjes së vendit nga tërmeti i fuqishëm i vitit 2011, kur kishin vdekur gati 20.000 njerëz dhe kur ishte shkaktuar katastrofa bërthamore e reaktorëve në Fukushima.
Abe dha dorëheqje më 2020, duke treguar se vuan nga një sëmundje e zorrëve, që e kishte detyruar të jepte dorëheqje edhe në vitin 2007.
Politikani i njohur u zëvendësua nga aleati i ngushtë, Yoshihide Suga, por ende shihej si figurë e fuqishme në politikën e Japonisë.
Ngritja në pushtet
Si djalë i ish-ministrit të Jashtëm, Shintaro Abe, dhe nip i ish-kryeministrit, Nobusuke Kishi, Abe i përkiste një familje politike.
Më 1993, Abe u zgjodh deputet, ndërsa më 2005 u bë pjesë e kabinetit qeveritar, kur kryeministri i atëhershëm, Junichiro Koizumi, e emëroi në postin e sekretarit të kabinetit.
Ngritja e tij në majë të pushtetit u bë shpejt. Më 2006, Abe u bë kryeministri më i ri pas Luftës së Dytë Botërore.
Megjithatë, një varg skandalesh, përfshirë humbjen e të dhënave të pensioneve, e goditën rëndë administratën e tij.
Partia e tij pësoi humbje në zgjedhjet e vitit 2007 në Dhomën e Lartë. Abe dha dorëheqje në shtatorin e atij viti për shkak të sëmundjes së zorrëve.
Më 2012, Abe u bë prapë kryeministër. Në atë kohë, ai kishte thënë se e ka tejkaluar sëmundjen me ndihmën e ilaçeve.
Ai u rizgjodh kryeministër edhe më 2014 e 2017, duke u bërë kryeministri me mandatin më të gjatë në histori të Japonisë.
Në fund, vendin e tij e zuri Yoshihie Suga, veteran i politikës dhe pjesëtar i vjetër i kabinetit qeveritar.
Menaxhimi i ekonomisë dhe pandemisë
Strategjia ekonomike e tij vlerësohet se ndikoi në rritje ekonomike gjatë mandatit të parë.
Në këtë strategji përfshihej shkalla e ulët e interesit, që ua bëri më të lirë marrjen e huave klientëve dhe kompanive, rritja e shpenzimeve qeveritare për infrastrukturë dhe reformat, me të cilat synohej rritja e numrit të grave në fuqinë punëtore.
Sidoqoftë, përpjekjet e tij u ballafaquan me një sfidë të madhe, kur Japonia u fut në recesion në pranverën e vitit 2020. Popullariteti i Abe-s u dëmtua edhe më tutje nga shqetësimet për menaxhimin e pandemisë.
Kritikët besojnë se fushatat e tij për fuqizimin e turizmit të brendshëm kishin ndikuar në rritjen e numrit të të infektuarve.
Dorëheqja dhe vdekja
Dorëheqja e tij më 28 gusht të vitit 2020 shkaktoi përplasje në mesin e grupeve brenda partisë për shkak se Abe nuk caktoi pasardhës.
Më 8 korrik, Abe ishte duke mbajtur një fjalim zgjedhor në qytetin Nara për të përkrahur një kandidat që është në garë për Dhomën e Lartë të Kuvendit.
Një burrë 41-vjeçar e qëlloi dy herë me një armë të improvizuar ish-kryeministrin Abe. Besohet se sulmuesi ishte pjesëtar i Forcës Vetëmbrojtëse të Japonisë.
Abe ishte me vetëdije, kur u dërgua në spital, por vdiq më vonë nga plagët.
