Nga Boldnews.al
Në qeverisjen e parë 2013-2017, shumë gra të PS-së të përfshira në politikë, shprehnin admirimin për Ramën në forma të ndryshme. Herë duke qeshur edhe pa lidhje, herë duke pranuar të ishin pjesë e batutateve të tij, pa kripë hiç, ose shëllirë fare dhe herë të tjera duke parashtruar ndonjë ide, si e si të gëzonin mbështetjen e tij. Disa ia kanë arritur, madje kanë bërë shumë më tepër edhe se “mundësitë” e tyre intelektuale.
Atëkohë mjaft pragmatistë-karrieristë ua justifikonin këtë sjellje gati vasaliteti dhe adhurimi, me mendimin se vetëm në këtë mënyrë mund të kapnin majat. Po sot që gëzojnë postet më të larta shtetërore, përse duhet të vazhdojë përulja, reagimi i përflaktë sa herë kritikohet Rama dhe mbajtja e Ramës në gojë në çdo fjalim të tyre?
Përgjigja duket se është mjaft e dhimbshme, por e vërtetë. Tashmë ata po i bësojnë ato fjalë që thonë.
Një ministre e nderuar, që nuk ka rënë shumë në sy për afera dhe e papërfolur arriti ta quante Ramën një “brand” (markë kombëtare e ndërkombëtare). Një tjetër shpërthen vrik duke iu kthyer me gjuhë të ashpër çdo burri deputet apo kolegie deputete nëse kritikojnë kryeministrin. Në emisionet televizive janë gati të fusin me komandë fishën e zhurmuesesve për të bërë çdo gjë që të mos dëgjohen kritikat në drejtim të tij. Rama-Rama-Rama… Duke lartësuar figurën e kreut të qeverisë dhe ulur shpesh veten, edhe atëherë kur gjithkush do ndihej keq, tregon se diçka po ngjet, jo vetëmn në llumin politik, por edhe moralin shoqëror në vend.
E kanë mbrojtur edhe kur Rama përdorte fjalë seksiste ndaj kolegeve deputete. Kulti i individit (një problem i regjimeve autoritare dhe diktatoriale), tashmë ka zënë vend në të gjithë hapitatin politik të PS-së. Zonja që kanë familje, fëmijë, janë nëna, motra dhe bija të dikujt, kapërcejnë shpesh mbi veten duke mbajtur qëndrime histerike për ta mbrojtur, përdorur fjalë të rënda apo edhe bullizuar me pamjen, sjelljen, moshën apo prejrdhjen krahinore të dikujt tjetër.
Ajo që vihet re është fakti se reagojnë shumë ashpër në mbrojtje të Ramës sidomos kur ai nuk është në Shqipëri, ose nuk gjendet në Parlament. Aty nis një betejë “brenda llojit” se cila grua ministre apo deputete do e mbrojë më shumë shefin e madh kur është larg. Dhe jo vetëm një syresh që e cilësoi Skënderbe.
Tashmë në mandatin e tretë, disa kanë nisur të besojnë ato që thonë, ndonëse dikur fjalët e përzgjedhura dhe vlerësimet për Ramën i bënin me idenë e qartë për të gëzuar mbështetjen e tij, që përkthehej në poste të larta, apo përfshirje në listën e deputeteve.
Misioni është tërësisht i qartë, duke besuar marrinat që nxjerrin nga goja dhe më pas pritur pa teklif komentet dhe reagimet e qytetarëve që këtë formë lëpirje disa e kanë të vështirë ta kapërdijnë. Ta mbrosh një herë për interes, pastaj për një situatë të caktuar dhe në fund të shkelësh mbi veten sepse ashtu e beson, ka një krizë të madhe morali, karakteri dhe mbi të gjitha çdo qëndrim i tillë po çon ujë në lumin e rrëmbyeshëm që është krijimi i kultit të individit.
