Mbikëqyrja e rritur ndërkombëtare mbi variantet e koronavirusit po sjell një portret shumë më të rrjedhshëm të SARS-CoV-2 sesa kishim më parë.
Përpjekja gjenetike e sekuencave e vendosur për të gjurmuar përhapjen e tre varianteve më të njohura, variantet angleze, afrikano-jugore dhe braziliane (për t’i caktuar me emrat e vendeve që i zbuluan për herë të parë) ka nxjerrë në dritë versione të tjera virusi, megjithatë, të cilat sidoqoftë ndajnë të njëjtat karakteristika.
Në hulumtimet paraprake të postuara në medRxiv, një grup virologësh nga Universiteti Shtetëror i Luiziana theksuan praninë e shtatë linjave të virusit koronavirus në Shtetet e Bashkuara, të gjitha karakterizohen nga mutacione të ngjashme në proteinat Spike, zinxhirët e 1200 aminoacideve (blloqet ndërtuese të proteinave) që mbulojnë sipërfaqen e virusit dhe e lejojnë atë të infektojë qelizat.
Variantet e virusit të gjurmuara, ndërsa evoluojnë në kohë dhe vende të ndryshme, ndajnë një mutacion gjenetik që modifikon numrin e aminoacideve 677 (mutacioni quhet Q677P).
Shtatë variantet u shfaqën midis gushtit dhe nëntorit 2020; midis 1 dhjetorit 2020 dhe 19 janar 2021, mutacioni Q677P karakterizoi pothuajse 28% të rasteve të Covideve të studiuara në detaje në Luiziana, dhe 11% të atyre në Neë Mexico (përqindja e mostrave virale të sekuencave gjithashtu mbetet në SHBA jashtëzakonisht e ulët , më pak se 1% e totalit).
Lajmet për variantet e reja vijnë gjithashtu edhe nga Mbretëria e Bashkuar, ku varianti më i fundit po përhapet me karakteristikat e “variantit anglez” B.1.1.7, më i transmetueshëm, por gjithashtu me mutacionin E484K, i cili mund të ndihmojë virusin të shmangë mbrojtjen imune të trupi i njeriut.
Ky mutacion gjendet gjithashtu në variantet e Brazilit dhe Afrikës së Jugut. Një tjetër “hibrid”, si më i transmetueshëm dhe më rezistent ndaj antitrupave, është shfaqur gjithashtu në Kaliforni dhe thuhet se është pikërisht ky shkaku i një rritje masive të rasteve të fundit në qytetin e Los Angeles. (Focus/Scan)
