Nga Ledio Braho
Që në fillim të pandemisë u vu re një qasje e publikimit të urdhrave me statuse në Facebook nga ana e Kryeministrit apo Ministres së Shëndetësisë. Qytetaret prisnin çdo ditë daljet në ERTV dhe në FB për të mësuar rregullat dhe gjobat e reja për moszbatimin e këtyre rregullave që në kundërshtim me Kushtetutën botoheshin në Fletore Zyrtare me javë të tëra vonesë apo dhe nuk botoheshin fare.
Me tej, u ndryshua Kodi Penal me procedurë të përshpejtuar, po ashtu në kundërshtim me Kushtetutën, duke futur vepra të reja në lidhje me situatën e pandemisë.
Nga një klime e tillë e cënimit të parimit kushtetues të sigurisë juridike dhe të vendosjes së normës për gjobitjen e qytetarëve nga zinxhiri drejtues i Policisë së Shtetit me nxitje nga Kryeministri dhe Ministri i Brendshëm duke promovuar dhe me video fake dhune policore sikur të ishte diçka normale, arritëm në pikën ku:
– Ditën për diell u dhunua në mënyrë brutale një i mitur vetëm se kishte dalë nga kodrat e liqenit, ngjarje që u shoqërua dhe me një sjellje demaskuese ndaj të emës se të miturit që i shkon përshtat vetëm sigurimit të shtetit të para 30 viteve;
– Shoqërohen qytetarë në komisariate në kundërshtim me ligjin për identifikim për kundërvajtje administrative;
– Ndalohen protestat, por lejohen tubimet politike për maxhorancën;
– Ka transparencë të rregullt për gjobat që vendos Policia e Shtetit, por jo dhe aq transparencë për infektimet dhe vdekjet nga Covid-19.
Nga të gjithë këto elemente, krijohet një perceptim i qartë për qytetaret e këtij vendi se më shume frike duhet të kenë nga represioni i shtetit me kamzhikun e policisë se sa nga pandemia.
Pikërisht nga njëra anë nje qasje e tillë paligjshmërie, frike dhe pasigurie e bëri të ndjerin Klodian Rasha që në përballjen me shtetin të ndjehej i kriminalizuar vetëm për shkak të shkeljes së fashës orare dhe nga ana tjetër oficerin e policisë të ndjehej nën trysninë e ushtrimit të detyrës sipas indoktrinimit shtetëror se kushdo që nuk zbaton urdhrat e FB është i inkriminuar, të qëllonte një të ri të pafajshëm.
Ndaj nuk jemi në kushtet e thjesht një përgjegjësie personale ligjore, por në kushtet e një fryme antidemokratike dhe antikushtetuese që nuk vlerëson jetën e njeriut si një të drejte themelore, por çdo ditë e në vijim jemi në kushtet e një pushteti që nxit represionin dhe dhunën verbale e fizike si mekanizëm për mbrojtje nga armiku i padukshëm.
