Tirana është shndërruar në një qytet të pajetueshëm, ku banorëve të saj çdo ditë po u vështirësohet dita. Mjafton që të provosh të udhëtosh me transport privat ose publik, në një situatë të pazakontë pandemie, për të kuptuar se do të duhen minuta të tëra, madje edhe orë për të arritur në destinacion.
Rrugë që janë ngushtuar me pretendimin e krijimit të korsive të biçikletave, ndërsa vetë Kryebashkiaku ka pohuar se ato përdoren nga vetëm 9 % e qytetarëve. Pra, një rrugë që para pak muajsh ishte me katër korsi, sot është me dy, dhe ajo është një nga arteriet kryesore. Bëhet fjalë për rrugën e Durrësit, e cila është kthyer me një sens lëvizjeje dhe për më tepër ka humbur dy korsi, që janë kthyer vetëm për biçikleta.
Se ndërtohen korsi biçikletash apo ka zgjerime trotuaresh nuk ka asgjë të keqe, por çështja është sa funksionale do të jenë ato dhe si do të ndikojnë në qarkullimin e automjeteve.
Dhe për çudi, në projektet e rikonstruksionit të rrugëve, nuk parashikohen as korsi emergjencash, qofshin për ambulancat apo zjarrfikëset, që në jo pak raste mbeten të bllokuara në trafik.
Për të kaluar në rrugën e Durrësit mund të të duhet edhe 1 orë për të pëshkruar një segment jo më shumë se 2 kilometra. Mendoni se çfarë mund të ndodhë nëse në trafik mbetet një ambulancë apo zjarrfikës.
Situata rëndohet po të kihet parasysh fakti i bllokimit të disa aksese. Kështu është bllokuar segmenti në Bulevardin “Zogu I”, hyrje daljet te Unaza e Re, vijimi i segmentit në zonën e Astir, punime që kryen njëherazi nga klientët e Kryebashkiakut dhe për më tepër pa asnjë studim se çfarë ndodh me trafikun në Tiranë.
Veliaj po eksperimenton në një qytet me mbi 800 mijë banorë, ku rreth 70 % lëvizim me automjete, qofshin private apo publike, ndërkohë që hapësirat ngushtohen. Dhe pasi mendon se ke përfunduar me stresin e qarkullimit të duhet të mendosh se ku mund t’a parkosh mjetin. Opsionet që ka bashkia janë ato të krijuara te sheshi Skënderbej, apo te “Air Albania” apo te “7 xhuxhat”. Gjithsesi duhet të mendohesh mirë, pasi parkimi mund të të kushtojë më shumë se rroga e muajit.
E gjitha kjo situatë, përveç se është një eksperiment që duket se teston durimin dhe nervat e qytetarëve, nuk është çudi që të përdoret nga Lali Eri edhe si një mënyrë për të rritur kuotat e tij. Jo si një punëmbaruar, sikundër kanë nisur t’a cilësojnë, por si një shpëtimtar.
Një ditë rrugët që ka shkepur me pretekstin e rikonstruksionit do të përfundojnë dhe nuk është çudi që të mbyllen para zgjedhjeve të 25 prillit. Atëherë kur Veliaj të mburret para shefit të tij politik me projektet e realizuara dhe të shfaqet me fytyrën e shpëtimtarit para qytetarëve, që çdo ditë po u merr disa orë nga jeta e tyre, si kohë e humbur në trafik.
