Një person shërohet nga koronavirusi, por më pas ç’ndodh? Ata do ta kenë virusin me vete për një kohë të gjatë, jo vetëm sepse ende nuk ka një vaksinë, por sepse, sipas ekspertëve, infeksioni COVID mund të lerë pasoja afatgjata në funksionin e frymëmarrjes, sidomos në pacientët që kanë kaluar deri në terapi intensive.
Ky është alarmi që vjen sot nga konferenca digjitale e Shoqatës Italiane të Pneumologjisë, gjatë së cilës të dhënat e bëra publike në Itali edhe nga mjekët kinezë u krahasuan me rezultatet e pacientëve të prekur nga SARS në 2003.
Nga ky krahasim është i qartë se infeksioni COVID-19 lë pasoja në funksionimin e frymëmarrjes. Kështu vlerësohet se mesatarisht te një i rritur mund të duhen 6 deri në 12 muaj për shërim e plotë, por për disa, mund të mos jetë edhe i plotë në kaq kohë.
Pas infeksionit COVID-19 ndryshimet e funksionimit të frymëmarrjes mund të jenë të shpeshta, por mbi të gjitha shenjat e përhapura të fibrozës pulmonare: indi respirator i prekur nga infeksioni humbet karakteristikat dhe strukturën e tij normale. Ai bëhet i ngurtë dhe jo shumë funksional, duke çuar në simptoma kronike dhe disa pacientë ndjejnë nevojën e terapisë së oksigjenit në shtëpi.
Fibroza pulmonare mund të bëhet rreziku i nesërm për shumë të mbijetuar nga COVID-19. Kjo mund të kërkojë eksperimente me qasje të reja terapeutike, siç janë trajtimet e qelizave burimore mesenchimale, shkruajne mediat e huaja.
“Ne aktualisht nuk kemi të dhëna të besueshme për pasojat afatgjata të pneumonisë COVID-19. Ka kaluar shumë pak kohë nga shpërthimi në Wuhan. Megjithatë, vëzhgimet pasqyrojnë nga afër rezultatet e studimeve në Kinë pas pneumonisë SARS të vitit 2003, shumë të ngjashme me atë nga COVID-19. Ata konfirmojnë dyshimin se COVID-19 mund të shkaktojë edhe dëmtim të mushkërive që nuk zhduket kur një person shërohet nga pneumonia”, shpjegon Luca Richeldi, anëtar i Komitetit Teknik dhe Shkencor.
“Në shumë pacientë me COVID-19, të cilët janë shtruar në spital ose janë intubuar vërejmë vështirësi të frymëmarrjes pas daljes nga spitali, që mund të zgjasë për shumë muaj pas shërimit nga infeksionit. Të dhënat e mbledhura në të kaluarën për pacientët me SARS tregojnë se të mbijetuarit nga SARS, pas gjashtë muajve që ishin shëruar ende kishin anomali pulmonare qartësisht të dukshme në radiografitë e kraharorit dhe ndryshime në funksionin e frymëmarrjes, të tilla si: aftësia e ulët e frymëmarrjes, forca e dobët e muskujve të frymëmarrjes dhe mbi të gjitha më pak rezistencë ndaj përpjekjeve dhe një lodhje pasi kanë qëndruar në këmbë vetëm 6 minuta”.
“Por mbi të gjitha- shpjegon Richeldi – në 30% te pacientëve të sheruar u vu re shenja e përhapjes së fibrozës pulmonare. Prandaj ekspertët kanë frikë se fibroza pulmonare mund të paraqesë rrezik ne te ardhmen. Për këtë arsye tërheq vëmendjen për nevojën e operacioneve specifike kushtuar perkujdesjes së pacientëve, që janë shtruar në spital, veçanërisht të moshuarit më seriozë dhe më të dobët, të cilët mund të kanë nevojë për një trajtim dhe programe të dedikuara rehabilitimi”.
“Fatkeqësisht problemet pulmonare janë aty dhe për këtë do të kemi një kategori të re të pacientëve me gërvishtje fibrotike cistike nga COVID-19 me probleme në rrugët e frymëmarrjes, që sigurisht që do të përfaqësojnë një problem të ri shëndetësor”, tha Richeldi. /Panorama/
