Nga Ilir Kalemaj
Hipokrizia që ekziston këtejpari është ulëritëse. Ndërsa qeveria bën sikur ndihmon biznesin, edhe teorikisht ka dhënë mes 1/10 dhe 1/20 të asaj që ka dhënë çdo shtet tjetër normal proporcionalisht me PBB. Praktikisht edhe këto, kur t’i marrin se do katandiset kokoshi një thelë siç helbete ka ndodhur gjithnjë ktej nga nahija jonë. Ndërkohë në Perëndim, paketat stimuluese fiskale janë lajmi i ditës dhe variojnë deri në 20% të Prodhimit të Pergjithshëm Bruto në disa vende apo e përkthyer në shifra, të tilla si 200 miliardë Euro në Spanjë, 400 miliardë euro në Itali, 400 miliardë euro Britania e Madhe, 500 miliardë euro BE-ja, 800 miliardë euro Gjermania apo 1.8 trilionë euro SHBA, te ne kryefjala vijon të jetë gjoba, represion, burg dhe frikësime.
Nga ana tjetër planifikohet që paketa mbështetëse e biznesit të shkojnë deri ne 2.3 përqind të PBB-së ku një pjesë është thjehst si garanci sovrane në raste kredi-marrje nga një biznes që do hezitojë fort ta përdori këtë kartë për të mbështetur shpenzimet dhe rrogat pasi kreditë merren zakonisht vetëm për investime. Dhe të mendosh që kjo është e vetmja “karrotë” ndërsa çdo ditë dalin “shkopa” të rinj kokës shqiptarëve për t’u hequr dhe koromanen e fundit.
Për shembull dje u njoftua se me rregullat e reja për mënyrën e faturimit dhe teknologjinë që duhet të adoptojnë rriten ndjeshëm kostot fikse të biznesit vençarisht atij të vogël si dhe shtohen deri në 400 euro taksa më teper për të dypunësuarit. Kjo në kohën kur një pjesë e mirë po humbasin vendin e punës, po u përgjysmohen të ardhurat ose janë detyruar t’i vënë drynin qepenit të biznesit familjar.
Ndërkohë e këput në mes biznesin familjar dhe sipërmarrjen e vogël që është pjesa më vitale përsa i përket fuqisë blerëse në shoqëri. Dhe vazhdon përdor një zhargon komunist të tipit shit lopën (lexo: ferrarin) për biznesin e madh por kjo për të bërë lajm dhe shpërqëndruar vëmendjen se oligarkia me kohë dhe vakt i ka marr masat me dalë dhe më e pasur nga kriza apo së paku transferuar humbjet në kurriz të të tjerëve.
Kapitalistët e asistuar të Albanistanit përgjysmuan rrogat e stafit edhe në ato biznese si supermarketet etj., që dy apo trefishuan fitimet gjatë kësaj kohe. Po me aq shpejtësi hynë dhe në pakt kartelist me njëri-tjetrin për të mbajtur çmimet e qerave në qendrat tregtare sa 80 përqind e tarifës normale me dyqane të mbyllura të cilat rrezikojnë falimentin dhe ndërkohë marrin ç’mundin dhe nga ndihma qeveritare apo vazhdojnë të përfitojnë nga kocensionet dhe pagesat e ppp-ve e kripura. Ndërkohë biznesi i vogël rrënohet, profesionistët e lirë po shkojnë me shpejtësi drejt falimentit, ndërsa taksat dhe faturat vijnë me përpikmëri prusiane.
Me rënien ekonomike që për Shqipërinë parashikohet këtë vit sa dyfishi i rënies botërore, timoni i lëkundur i Timonierit të Madh nuk do ketë gjasa jo vetëm të frenojë gremisjen por edhe ta thellojë humnerën e pabarazisë. Dhe atëherë do kemi jo distancim por hendek të pakapërcyeshëm social dhe ekonomik.
