Ilir Beqaj padi shtetit shqiptar në Starsburg për heqjen e mandatit të deputetit në vitin 2011 me akuzën se kishte përfituar nga fondet publike.
Gjykata e Strasburgut i ka dërguar shtetit shqiptar pyetjet për padinë e ish-deputetit socialist.
Një vit më vonë, në vitin 2012, Beqja paditi në Gjykatën e Strasburgut, qeverinë e asaj kohe në drejtimin e ish-kryeministrit Sali Berisha.
Nëse ish-ministri i Shëndetësisë Ilir Beqaj do të dalë fitues nga ky proces, atij do t’i njihen vitet që nuk e ushtruar detyrën e deputetit duke e paguar kështu për tre vitet e heqjes së mandatit.
PYETJET
A ka pasur shkelje të së drejtës së aplikantit sipas nenit 3 të Protokollit Nr. 1 të Konventës (shiko, për shembull, Lykourezos kundër Greqisë, nr. 33554/03, §§ 50-52, 15 shtator 2006)? Veçanërisht:
(a) A ishte i ligjshëm vendimi i Parlamentit për të bërë një kërkesë të referimit në Gjykatën Kushtetuese? Në veçanti, ishte vendimi i marrë në përputhje me nenin 78 § 1 të Kushtetutës, siç u interpretua me vendimin nr. 29/2009?
(b) A ishte i parashikueshëm interpretimi i Gjykatës Kushtetuese të nenit 70 § 3 të Kushtetutës?
Palët janë të ftuara të japin informacione mbi sfondin dhe çdo interpretim ose komentim doktrinor për qëllimin dhe zbatimin e nenit 70 § 3 të Kushtetutës.
(c) A dha Gjykata Kushtetuese arsye të mjaftueshme për të gjetur se kërkuesi kishte shkelur kërkesat e nenit 70 § 3 të Kushtetutës?
Më 1 gusht 2009, aplikanti u zgjodh si anëtar i parlamentit (“deputet”) për një mandat katër vjeçar. Më 21 tetor 2010, Parlamenti vendosi t’i bëjë një kërkesë referimit Gjykatës Kushtetuese në mbështetje të nenit 78/1 të Kushtetutës. Gjithsej ishin 140 deputetë, 139 deputetë hodhën votat e tyre dhe 70 deputetë votuan pro kërkesës së Kuvendit.
Më 7 tetor 2011, Gjykata Kushtetuese, pas vendimit të Parlamentit, deklaroi një papajtueshmëri midis zyrës së aplikantit të një anëtari të parlamentit dhe faktit që ai ishte përfshirë në aktivitetin e fitimit, të financuar nga fondet e Shtetit, për shkak se ai ishte aksionar me shumicë në një kompani të cilës i ishte dhënë një kontratë e prokurimit publik në tetor 2009 dhe kishte marrë fonde nga buxheti i qeverisë lokale në vitin 2010. Ai konsideroi se aplikanti kishte vepruar në kundërshtim me kërkesat e përcaktuara në nenin 70 § 3 të Kushtetutës.
Më 21 tetor 2011, Komisioni Qendror i Zgjedhjeve vendosi në favor të skualifikimit të aplikantit nga mbajtja e një vendi parlamentar.
Aplikuesi ankohet për shkeljen e nenit 3 të Protokollit Nr. 1 të Konventës, për shkak të skualifikimit të tij parlamentar.
