28 vjet më parë, më 20 shkurt 1991, në orët e drekës mijëra qytetarë të Tiranës, rrëzuan bustin e diktatorit Enver Hoxha, i vendosur në sheshin “Skënderbej”.
Busti i rrëzuar është tërhequr zvarrë nga një makinë tip “Ifë” në rrugët e Tiranës, ndërsa u çua në “Qytetin Studenti”, atje ku mbi 700 studentë dhe student, kishin nisur grevën e urisë.
Por si e kujton këtë moment Edi Paloka, një nga studentët e grevës së urisë, sot nënkryetar i PD-së.
Përmes një postimi në rrjet, Paloka shkruan se urrejtja e grumbulluar e shqiptarëve ishte zbrazur mirë; nuk ishin mjaftuar as me rrëzimin, as me tërheqjen zvarrë, as me goditjet me hunj por edhe i kishin përmjerrë sipër diktatorit.
Postimi i Edi Palokës
Më 20 shkurt 1991, pasi qytetarët e Tiranës rrëzuan bustin e diktatorit, ne dolëm nga greva e urisë.
Sa kishte filluar të errësohej. Pas tre ditesh në greve doja të shkoja sa më pare në shtepi, por nuk më ikej pa bërë një foto me kokën e diktatorit që qytetarët e Tiranës e sollën tek ne pasi e tërhoqën zvarrë që nga sheshi.
Në fakt gjeta vetëm disa copa nga bronxi që deri atë ditë ngrihej me arrogancë në mes të kryeqytetit si monumenti i diktatorit.
Copat e bronxit ishin shtypur nga goditjet që duket se i kishin dhënë njerëzit dhe…qelbeshin era shurrë.
Duket se urrejtja e grumbulluar e shqiptarëve ishte zbrazur mirë; nuk ishin mjaftuar as me rrëzimin, as me tërheqjen zvarrë, as me goditjet me hunj por edhe i kishin përmjerrë sipër diktatorit.
E pra deri atë ditë dukej si e pamundur që ai monument të shkulej nga aty..
