Nga Jetmir Olldashi
Për 77 ditë me radhë, një grup të rinjsh protestuan, kundërshtuan dhe u konfrontuan me të gjitha fuqitë e pushtetit kundër betonizimit të parkut tek Liqeni i Tiranës. Me një media krejtësisht të kontrolluar nga Bashkia e Tiranës dhe një indiferencë vrasëse nga qytetarët e Tiranës, këta të rinj dhanë një shembull se si edhe paqësisht, jashtë formacioneve aktuale politike mund të krijohen kauza dhe lëvizje të reja politike në realitetin shqiptar.
Këta të rinj, pas një proteste maratonë, e çuan çështjen edhe në gjykatë, duke ngritur pretendimin tashmë të vërtetuar se mungonte leja mjedisore dhe se Bashkia e Tiranës nisi punimet për shkatërrimin dhe betonizimin e parkut në mënyrë të paligjshme.
Por, me një vendim “Në emër të Republikës…”, gjyqtarja Gentiana Muçaj u shpreh se këta të rinj nuk ekzistojnë, as kauza e tyre dhe se leja mjedisore ishte e panevojshme për një ndërtim të tillë. Me siguri kjo gjyqtare është shumë e ndërgjegjshme se leja mjedisore duhet dhe se ata të rinj ishin aty. Ndoshta e trullosur nga presioni i pushtetit ose zelli për ti shërbyer si kamikaze e pushtetit politik të radhës, e ka detyruar të marrë një vendim të tillë antiligjor në Shqipërinë e varfër, ku drejtësia është një koncept i munguar.
Duke parë një vendim të tillë të turpshëm dhe duke dëgjuar retorikën e politikës për reformën në drejtësi, kuptojmë se në këtë vend s’do të ketë kurrë drejtësi për qytetarët. Kërcënimet e Ramës ndaj një gjyqtari që pezulloi drejtorin e policisë, lirimi i Elvis Rroshit dhe kthimi në detyrë i Çakos, tregon se gjyqtarët në këtë vend janë kukulla në duart e kryeministrit të radhës. Ka pak integritet, për të mos thënë aspak. Me këto vendime të fundit dhe me gjyqtare si Gentiana, shoqëria shqiptare duhet ta çojë në djall venecian, ambasadorët dhe sidomos këtë klasë politike. Raca e këtyre gjyqtarëve të betuar për të dhënë drejtësi do jenë thjesht vegla në duart e këtij kryeministri, por jo vetëm, edhe të atij që do vij kurdoqoftë, ndërsa shqiptarët do jenë edhe më të varfër edhe më të dëshpëruar. Reforma në drejtësi është thjesht një kauzë retoriste për të mbajtur pushtetin, ose për ta rrëzuar atë në fund shqiptarët do e pësojnë si gjithmonë.
Ndoshta, e vetmja zgjidhje, ka mbetur të ikim ose ti gjuajmë me vezë dhe domate gjyqtarëve, si Gentiana Muça, dhe politikanët e të dyja palëve, si Edi Rama, edhe pse për këtë veprim mund të na fusin në burg. Por, s’do kenë kurrë aq shumë burgje për të gjithë ne, nëse e bëjmë kudo dhe kurdo, për të mos i lënë të dalin as nga shtëpia këta bastardë që kanë rrëmbyer të nesërmen e fëmijëve tanë.
