Nga Dorina Hoxha
Ti që ke një shoqëri të tërë për ta njohur, për t’iu përshtatur dhe socializuar, ti që po ecën me hapa të vogla drejt zhvillimit, ti që mbase nuk do jesh koshient për ekzistencën e këtij artikulli, ti që vizualisht më njeh dhe që kërkon të luash me mua duke vrapuar. Ti që trishtove pavetëdijshëm familjen tënde me veçantinë tënde në sjellje, me mungesën e fjalëve…ti nuk je autik!
Ti që shqipton të rrokjëzuara fjalë dhe shpeshherë të përgjysmuara, ti që rend si maratonomak i lirisë fëminore, ti që i friksohesh zërit të lartë, ti që strukesh i vetëm mes fëmijëve, ti që ke dëshira, ti që sapo ke filluar të diferencosh shijet e ushqimit ti nuk je autik.
Ti që gjithnjë kërkon një dorë mbështetëse si një bosht rreth së cilit të rrotullohet bota jote e qëndrueshmërisë. Ti nuk je autik !
Ti që me pafajësinë tënde fëminore më trishtove aq sa shikimi im u turbullua dhe përpara shikoj një qiell me spektër ngjyrash emocionale të panjohura më parë. Ti me syçkat e bukura plot dritë, ti nuk je autik ëngjëll i vogël! Ti që po lexon këtë shkrim dhe gëzon shëndet të plotë, por shpirtërisht fsheh dhimbje dhe je dorëzuar ndaj të keqes , mendo se dikush nuk ja doli dot si ti! Ndaj nuk je autik…
Ti që pret të dalë bota nga një gotë Ëhisky për të qëndruar i vetëm, ti nuk je autik. Ti që nuk i njeh ngjyrat e të kuptuarit, ti nuk je autik. Ti që e mban kokën prapa e përshëndet me dorë deri në zhdukjen e hijes më të largët në horizont, ti nuk je autik.
Ti që përhumbesh në mendime dhe gjykon vetveten, ti nuk je autik. Ti që flet e flet për veten pa e njohur, ti nuk je autik. Edhe ti që shan politikën, edhe ti që shet dhe blen morale, as ti nuk je autik. Ti që pret të mbyllësh turnin e tretë pasi ke pastruar rrugët me fshesë shqope, nuk je autik. Ti që je me duar dhe këmbë, i shëndetshëm, i vetëdijshëm dhe që vjen paturpësisht në lokal e i kërkon 20 lekë të reja secilës tavolinë, ti nuk je autik. Ti që there vajzat e tua në delir marrëzie, as ti nuk je autike. Ti që vuan heqjen e lirisë prej vitesh, e që tenton ti japësh fund jetës, ti nuk je autik !
Ti që nuk paguan biletën e urbanit dhe debaton për çështjet e politikës me një faturino të lodhur, ti nuk je autik. Ti që kërkon një punë dhe e gjen atë dhe sërisht nuk je i kënaqur, ti nuk je autik gjithashtu ! Ti që tradhëton besimin e dikujt, ti nuk je autik. Ti që nuk e kuptove se po të shpërdorohet dhe abuzohet besimi, ti nuk je autik. Ti që nuk e përule krenarinë dhe kuptove që humbe ato që deshe, ti nuk je autik.
Ti që e përule egon dhe ofrove dashuri dhe dështove sërisht, ti nuk je autik. Ti që ëndërrove 24 orë me sy hapur dhe luftove me mullinjt e erës, ti nuk je autik. Ti që shkëlqen fizikisht por i vdekur emocionalisht, ti nuk je autik. Ti që nuk gëzohesh nga asgjë dhe ankohesh për çdo gjë, ti nuk je autik. Ti që lufton me vetminë i rrethuar mes njerëzve dhe nuk kënaqesh me një trëndafil mbi tryezë, ti nuk je autik!
Ti që i fshihesh drejtësisë sepse ke vrarë njerëz dhe nuk je penduar, ti nuk je autik. Ti që dhuron një libër dhe nuk pret që në këmbim të të falenderojnë duke cituar pjesë nga libri, ti nuk je autik. Ti që pritshmëritë e jetës i sheh deri në pragun e varrezave, ti nuk je autik.
Ti që qan se të ka vdekur fëmija dhe nuk pate mundësi ta kuroje më mirë, ti nuk je autik. Ti që ke vite pa u takuar me familjen dhe i druhesh reagimit të tyre, ti nuk je autik. Ti që vuan nga inferioriteti i shoqërisë , ti nuk je autik.
Ti që lexon gjithë ditën në bibliotekë dhe kupton që ende ske kuptuar asgjë, ti nuk je autik. Ti që je këmbëngulës dhe kupton që ka një cak, ti nuk je autik. Ti që je dyshues në gjithçka, që të rëndojnë fatkeqësitë e botës dhe që me fanatizëm vetmon, ti nuk je autik.
Ti që rend me shpëjtësi marramëndëse në timon ndonëse i di rreziqet, ti nuk je autik. Ti që kërkove qiqra në hell dhe gjete hell pa qiqra ti nuk je autik. Ti që nuk e gjete ende dashurinë në prag festash dhe ende do lutesh , ti nuk je autik. Ti që mezi pret të ndërrohet ora se i frikesh errësirës, do të verdallisesh nëpër natyrë më gjatë, ti nuk je autik, Ti që mezi pret pranverën, rrezet e së cilës do të ngrohin vetminë tënde, ti nuk je autik. Ti që më përshëndet, e unë që përshëndes spektrin tënd autik në heshtje. Brenda vetes ulërij përbindshëm: Ti nuk je autik, sepse të gjithë jemi !!!
