Boldnews.al
Prej votimeve të 30 qershorit, kohë kur Edi Rama shkoi me kokëfortësi drejt emërimit të kryebashkiakëve, me një proces pa garues dhe mono-partiak, Rilindja humbi 3 kryebashkiakë.
I pari ishte Valdrin Pjetri, i cili nuk e mori detyrën e Kryetarit të Bashkisë së Shkodrës, pas publikimit të disa dokumenteve që e implikonin në një përballje me ligjin e dekriminalizimit, për shkak se nuk kishte plotësuar në formular momentin e ndalimit nga policia italiane vite më parë.
Rasti i dytë është ai i kryebashkiakut të Vorës, Agim Kajmaku apo Jorgo Toro, i cili sërisht e humbi mandatin po për shkak të ligjit të dekriminalizimit. Edhe Kajmaku kishte fshehur problemet me ligjin në Greqi dhe pavarësisht se mazhoranca e Edi Ramës e mbrojti deri në fund, dokumentet autentike nga Greqia konfirmonin se ai ishte ndaluar për përdorimin e parave false.
Kryebashkiakja e tretë e Ramës që u rrëzua 5 muaj pas emërimit është Valbona Sako. Kjo e fundit dha mëngjesin e sotëm dorëheqjen, pasi një ditë më parë bëri një deklaratë shokuese, kur tha se “duhet të jemi të kënaqur me 51 viktimat nga tërmeti i 26 nëntorit”.
Deklarata e Sakos shkaktoi irritime dhe dorëheqja e saj më shumë duket e detyruar se sa një akt i ndërmarrë prej saj për shkak të ndërgjegjësimit.
Pas deklaratës së bërë pasditen e djeshme nga Sako, e cila u mundua të sqaronte se i ishte nxjerrë nga konteksti, ndërsa mëngjesin e sotëm reagoi me dorëheqje, dy kryebashkiakët që humbën mandatet, Pjetri në Shkodër apo Kajmaku në Vorë, për veprat penale që kanë pasur njëri në Itali dhe tjetri në Greqi, të ngjajnë “lule”.
Kjo për faktin e thjeshtë se Kryebashkiakja e Durrësit, tashmë e dorëhequr, me deklaratën e saj la pa fjalë çdokënd.
Jo thjesht se pohoi me zë dhe figurë “se duhet të jemi të kënaqur me 51 viktima”, por sepse në një moment, qoftë edhe nën shokun e tërmetit, ajo i shndërroi jetët njerëzore të humbura thjesht në shifra, në numra.
Dhe kjo s’ka të bëjë me lapsusin, as me gafën, por me konceptin se në këtë vend prej vitesh, njerëzit trajtohen thjesht si numra.
Kjo ka ndodhur sa herë ka pasur tragjedi, natyrore ose jo, kur viktimat kanë shërbyer si statistika.
Nëse për një moment do të linim pas deklaratën e Kryebashkiakes së dorëhequr, dhe do të shihnim panoramën pak më gjerë, prej mëngjesit të së martës ka një show të sforcuar që dhurohet herë nga Durrësi, herë nga kampet ku janë vendosur qytetarët e prekur nga tërmeti, herë nga spitalet dhe herë nga periferitë e Tiranës.
Dhe në shfaqjen e shëmtuar nuk kursehen as fëmijët, por as të moshuarit, me flokë të thinjura.
Nëse do të kishte një tjetër qasje apo sjellje ndaj njerëzve para 26 nëntorit, ndoshta sot mund të mirëkuptohej i gjithë ky show, ndoshta edhe disa gjëra mund të mos evidentoheshin përkohësisht, por është shumë e vështirë, për të mos thënë e pamundur, të besohet se befas, nga mëngjesi i së martës, pati një ndryshim kaq të madh.
Mbrëmjen e djeshme, Kryeministri u shfaq në një nga kampingjet ku janë vendosur qindra qytetarë, që ndoshta të detyruar dhe me shpresën se mund të marrin diçka më shpejt për të zgjidhur hallin e madh që i ka zënë, buzëqeshnin dhe dilnin në fotografi me të.
Sot në mëngjes u shfaq në Kashar, ku veç batutave, i puthi dorën edhe një nëne, në prani edhe të Lali Erit.
Ndoshta e moshuara që i puthi dorën Rama, në kushte të tjera, mund të provonte mbi kurriz policët e Lalit, nëse do të guxonte të vinte në Tiranë, dhe të shiste tufat me majdanoz.
Dhe këtë e kanë provuar muajt e fundit, plot nëna të tjera, nga fshatrat në kufi me qytetin e Lalit.
Pas Kasharit shkoi në Durrës, fillimisht në Kënetë dhe më pas në zonën e plazhit, nga ky preferoi të sulmonte mediat, veçanërisht për ata që i konsideron sharlatanë që shfaqen në ekrane.
Dhe po nga Durrësi, nuk preferoi të reagojë ndaj deklaratës së Kryebashkiakes, që vendosi një rekord të ri në rradhët e Rilindjes.
Sot Shqipërisë i mungojnë 51 qytetarë, ndoshta më të varfërit, më të ndershmit dhe më të pafajshmit në këtë vend…
