Jo shumë njerëz e kanë kujtuar sot simbolikën e datës 2 korrik, që për shumë politikanë dhe vetë shqiptarë solli ndryshime në jetët e tyre.
Politologu, Afrim Krasniqi na risjellë disa kujtime nga kjo datë që më së shumti kujtohet gjithmonë nga ambasada amerikane.
Ja çfarë shkruan ai:
Është date simbol për ditët kur rreth 5 mije qytetare hynë ne ambasadat e huaja ne Tirane, kryesisht, ne ambasadën gjermane dhe me këtë akt, i dhanë një goditje te rëndësishme politike regjimit ne fuqi. Me siguri sot do te kete shume foto dramatike ne rrjetet sociale, – një homazh qe ata e meritojnë. Me siguri, politikanet nuk do e kujtojnë shume, sepse pothuajse te gjithë, majtas e djathtas, ato dite direkt apo indirekt kane qene ne anën e regjimit, kundër aktit qytetar te ambasadave. Ata qe kishin provuar me pare, (rasti Popaj ne ambasadën italiane) dhe sidomos rreth 112 te rinj qe tentuan kufirin, patën fund tragjik! Ka pak, shume pak botime e referime serioze, dhe per ironi, dominuese janë kujtimet e pales përballë, – shefi i policisë, shefi i sigurimit, shefi i shtetit komunist, – te cilet tregojnë sesi ngjarjet u organizuan nga Perëndimi dhe sesi ata vete ia njohin vetes meriten e hapjes!
ISP po publikon te dhenat zyrtare te regjimit (referimi ne Byrone Politike 1990) mbi ngjarjet ne ambasada, te dhena te siguruara nga Arkivi i Shtetit. Pa koment, por me respekt e nderim! Vlen te theksohet, se për here te pare ne 25 vjet, ishte ambasada gjermane dhe jo shteti shqiptar, qe organizoi aktivitete shkencore, zyrtare dhe kulturore ne perkujtim te korrikut 1990, ku pata nderin te isha nje nga referuesit. E beri per 25 vjetor, me nismen e mabasadorit Hofman, ne te njejtin mjedis te ambasades ku si me 1990 nuk pati politikane dhe as zyrtare shteteror, por pati shume protagoniste e njerez qe dijne te cmojne vlerat, edhe kur anti-vlerat perpiqen te na zene frymen. Muaj me pas Ilir Demalia, protagonist i atyre diteve publikoi librin e pare me deshmi nga brenda korrikut te ambasadave.
